และนึกไม่ถึงว่าตอนนี้เย่เฉินจะยอมสอนสิ่งล้ำค่าประเภทนี้ให้กับตน นี่เป็นบุญคุณมากขนาดไหนกัน
เย่เฉินเห็นฉินเอ้าเสวี่ยนไม่พูดไม่จา จึงได้ยิ้มพลางถามเธอว่า “ทำไม ไม่ชอบเหรอ? ไม่งั้นเปลี่ยนอีกอย่างมั้ย?”
“ไม่ๆๆ!” น้ำตาคลอแววตาทั้งสองของฉินเอ้าเสวี่ยน รีบโบกมือแล้วกล่าว “อาจารย์เย่คะ เอ้าเสวี่ยนไม่ใช่ไม่ชอบค่ะ เอ้าเสวี่ยนเพียงแค่ไม่คาดฝัน…สำหรับตระกูลศิลปะการต่อสู้มากมาย มวยภายในเป็นของล้ำค่าที่ตกทอดกันมา เป็นสิ่งที่ตระกูลพึงมี ไม่ส่งต่อให้คนนอกเป็นอันขาด ถึงขั้นมีหลายตระกูลที่ส่งต่อให้แต่ผู้ชายไม่ส่งต่อให้ผู้หญิง ทำไมคุณถึงยอมสอนมวยภายในที่ล้ำค่าขนาดนี้ให้กับเอ้าเสวี่ยนคะ…”
เย่เฉินหัวเราะ “ในสายตาของคนอื่น มวยภายในแบบนี้อาจจะล้ำค่ามากในสายตาคนอื่นจริง แต่ในสายตาผม ไม่มีค่าอะไรเลย ฝ่ามือสี่สภาพนี้คุณฝึกฝนไปก่อน หากวันไหนที่คุณคิดว่ามันไม่คู่ควรกับฝีมือของคุณแล้ว ผมค่อยเปลี่ยนอีกแบบให้คุณ”
ฝ่ามือสี่สภาพที่ว่าหมายความว่าอะไรกันแน่? แล้วเป็นใครที่ตกทอดมวยภายใน เย่เฉินไม่รู้ เขารู้เพียงว่าในบันทึกของตำราเก้าเสวียนเทียน มวยภายในแบบนี้ค่อนข้างเหมาะสมที่จะให้หญิงสาวฝึก
และ ในบันทึก ฝ่ามือสี่สภาพทั้งหมดแบ่งเป็นด้วยกันเก้าขั้น วิชาก็จากขั้นหนึ่งถึงขั้นเก้าแยกเป็นเก้าส่วน ด้วยเหตุนี้เย่เฉินจึงเขียนชั้นที่หนึ่งออกมา ให้กับฉินเอ้าเสวี่ยน
นี่ไม่ใช่เย่เฉินขี้งก แต่พลังภายในแบบนี้ เหมือนกับบทเรียนของนักเรียน ระดับชั้นต่างกันใช้ตำราเรียนต่างกัน
ถ้าคนหนึ่งจะขึ้นจากเตรียมอนุบาลไปประถมศึกษา วิธีที่ดีที่สุด ก็คือเรียนตำราเรียนของระดับประถมศึกษาที่หนึ่งเทอมแรกอย่างตั้งใจ
ถ้าตอนนี้ เอาตำราขอฝการเรียนการสอนเก้าปีทั้งหมดโยนให้เธอ กลับทำให้เธอสูญเสียประเด็นหลักและรองไป
ดังนั้น ความคิดของเย่เฉินก็คือ เอาฝ่ามือสี่สภาพขั้นแรกให้เธอก่อน ให้เธอได้เริ่มต้นมวยภายในก่อน ถ้าเธอทำได้ดี และพัฒนาเร็ว ถึงตอนนั้นค่อยสอนขั้นสองให้เธอ
สำหรับฉินเอ้าเสวี่ยนแล้ว พลังภายในของฝ่ามือสี่สภาพ แทบจะเปิดโลกทัศน์ใหม่ ในความรู้ความเข้าใจของเธอ
เธอมองพลังภายในทั้งหมดอย่างละเอียด กล่าวอย่างอ้ำๆอึ้งๆว่า “อาจารย์เย่คะ เหมือน…เหมือนว่าฉันจะไม่เข้าใจเลยค่ะ…ในนี้มีชื่อของจุดเลือดลม เส้นลมปราณมากขนาดนี้ หมายความว่าไงกันแน่คะ?”
ฉินเอ้าเสวี่ยนรีบกล่าว “ตอนฉันเด็กๆ พ่อของฉันพาใช้ไปดูการดัดเสียงของละครสัตว์ ในมือของผู้แสดงถือตุ๊กตาไว้ตัวหนึ่ง จากนั้นก็สนทนากับตุ๊กตาของตัวเอง ตอนที่เขาพูด ก็เหมือนคนธรรมดาอ้าปากพูด แต่ตอนที่เขาต้องการให้ตุ๊กตาพูด เขาจะปิดปาก ใช้การดัดเสียง รู้สึกแปลกประหลาดดี...”
เย่เฉินยิ้มพลางกล่าว “ความจริงการดัดเสียงไม่ได้ใช้ท้องพูดจริงๆ แต่หลังจากที่เขาควบคุมชี่ได้แล้ว ใช้ชี่ดันลงช่องท้อง จากนั้นใช้ชี่ในช่องท้องนำพาเสียง แบบนี้ก็ไม่ต้องใช้ปากกับลิ้นแล้ว”
ฉินเอ้าเสวี่ยนตกใจ “หา?! นี่มันยากเกินไปแล้วมั้ง?”
เย่เฉินหัวเราะ “พวกเราคนปกติต้องรู้สึก ว่าเรื่องแบบนี้เหมือนยากมาก เพราะตอนที่เราพูดไม่รู้เลยเสียด้วยซ้ำว่าชี่ที่ว่านี่อยู่ไหนกันแน่ แต่ หลังจากที่คุณเรียนและฝึกฝนชี่ไปสักระยะ คุณก็จะสามารถควบคุมชี่ได้”
“ถึงตอนนั้น คุณจะสามารถควบคุมชี่ให้ลงไปที่ส่วนท้อง หรือลงไปที่จุดตันเถียนได้อย่างอิสระ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...