ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2238

หงห้ารีบพยักหน้ากล่าว “อาจารย์เย่ครับ ผมทราบเรื่องนี้แล้วครับ หม่าจงเหลียงไอ้ระยำนั่นบอกผมแล้ว ผมตบหน้ามันไปยี่สิบครั้ง เป็นการลงโทษที่ช่วยคนเลว และผมได้เตือนมันไปแล้ว ว่าต่อไปถ้ายังกล้ายุ่งเรื่องที่เลวทรามต่ำช้าใดๆอีก ผมจะจัดการมันซะ!”

เย่เฉินพยักหน้า กล่าวอย่างจริงจังว่า “ต่อไป บอกพรรคพวกของโลกใต้ดินพวกนั้นของคุณ ทุกคนหลอกกินก็หลอกกินไป แต่คุณธรรมที่ควรมีก็ต้องจะมี อบายมุขเป็นสิ่งต้องห้าม ห้ามแตะต้องเด็ดขาด ต่อให้มีเงินก็ห้ามแตะต้อง!”

หงห้ารีบกล่าวว่า “อาจารย์เย่ครับ จุดนี้คุณสบายใจได้ครับ ผมได้พูดกับลูกน้องไว้นานแล้วครับ ครั้งนี้หลังจากได้ยินเรื่องที่หลิวจงฮุยทำไว้ที่บริษัทโมเดลลิ่งซ่างเหม่ย ผมก็ได้บอกกับลูกน้องไว้โดยเฉพาะแล้ว ว่าใครกล้าทำเรื่องแบบนี้ต่อหน้าผม ผมจะไม่ปล่อยมันเอาไว้แน่”

เย่เฉินพอใจ แล้วกล่าวต่อว่า “อ้อ ที่น้องสาวลูกพี่ลูกน้องภรรยาผม ถ้าปกติพวกคุณต้องการพิธีการอะไร ก็ไปอุดหนุนเธอได้นะครับ แต่อย่าทำให้มันเอิกเกริกเกินไป เมื่อก่อนเซียวเวยเวยนิสัยทะนงตัว ผมกลัวว่าหลังจากที่เธอมีอำนาจแล้วจะลืมตัวอีก”

หงห้าพยักหน้า “ได้ครับอาจารย์เย่ ผมทราบแล้วครับ！”

พูดจบ เขาก็ถามอย่างสงสัยว่า “อาจารย์เย่ครับ คุณกับน้องสาวภรรยาคนนี้ ไม่ค่อยลงรอยกันมาตลอดเหรอครับ？ผมจำได้เหมือนว่าเมื่อก่อนเธอทำนิสัยแย่กับคุณมาก เมื่อก่อนตอนที่อยู่กับเซียวอี้เชียนก็อวดดีกับคุณ ต่อมาตอนที่อยู่กับเว่ยฉางหมิงตระกูลเว่ย เหมือนจะเคยเลียโถชักโครกคลับเฮาส์ฮุยหวง ทำไมคุณถึงมาดูแลเธอได้ล่ะครับ？”

เย่เฉินหัวเราะ “รู้ผิดแล้วแก้ไข นับว่าเยี่ยมนัก เว่ยฉางหมิงกับเขาตาเฒ่าลามกคนนั้น ไม่ใช่ว่าผมปล่อยพวกเขาไป ให้พวกเขาปรับปรุงตัวใหม่ที่ภูเขาฉางไบเหรอ”

เมื่อหงห้าฟังจบ พยักหน้าหน้า ชื่นชมว่า “อาจารย์เย่ คนที่ผิดใจกับคุณเมื่อก่อน คุณล้วนเมตตา ให้โอกาสอีกฝ่ายได้ปรับเปลี่ยน จิตใจนี้ของคุณ หงห้านับถือยิ่งนัก！”

เฉินจื๋อข่ายอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา “ใช่ครับอาจารย์เย่ เปลี่ยนเป็นคนอื่น มีฝีมือแบบคุณ ตอนที่เผชิญกับกากเดนพวกนี้ เกรงว่าจะมีแต่ฆ่ากับฆ่า”

เย่เฉินส่ายหน้า “ถ้าโดยส่วนตัวความผิดไม่ถึงขั้นเสียชีวิต กลับใช้วิธีเอาชีวิตลงโทษเขา นี่จะเป็นการใช้พลังเกินไป”

เย่เฉินพยักหน้า ยิ้มแล้วกล่าว “กำลังพูดถึงตระกูลเว่ยอยู่ คุณก็มาพอดี”

เว่ยเลี่ยงถามอย่างแปลกใจว่า “อาจารย์เย่ คุณกำลังพูดถึงตระกูลเว่ย？ตระกูลเว่ยทำไมเหรอครับ？”

เย่เฉินกล่าวอย่างสงบ “ก็แค่พูดไปเรื่อย พูดถึงพ่อและพี่ชายที่ต่างมารดาคนนั้นของคุณ ผมบอกว่าที่ผมส่งพวกเขาไปที่ภูเขาฉางไบ หลักๆเลยเป็นเพราะความผิดของพวกเขาไม่ถึงขั้นประหารชีวิต”

เว่ยเลี่ยงอดที่จะพยักหน้าไม่ได้ “อาจารย์เย่ คุณเป็นคนที่มีความยุติธรรม พ่อของผมดูถูกฐานะเดิมของแม่ผม ดูถูกภูเขาฉางไบที่เติบโตของผมตลอดมา คุณให้เขาไปใช้ชีวิตที่เหลือที่เขาฉางไบ สำหรับเขา เป็นการลงโทษที่ดีที่สุดแล้วครับ！”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ แล้วกล่าว “อ้อเว่ยเลี่ยง ช่วงนี้ไม่หาเวลาถามคุณ ช่วงนี้ยากระเพาะเก้าเสวียนขายเป็นอย่างไรบ้าง?”