ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2240
“สรุป ห้ามให้เกิดเหตุการณ์ที่พ่อค้าขึ้นราคาเหล้าเหมาถายพรวดพราดแบบนั้นขึ้น! ทางการขายเหล้าเหมาถายราคาปลีกต่อขวดอยู่ที่1499 แต่คนธรรมดาไม่มีโอกาสซื้อด้วยราคานี้ได้แม้แต่น้อย แต่ตอนที่ผู้แทนจำหน่ายขายออกไปนั้น หนึ่งขวดอย่างน้อยก็สองพันเจ็ดสองพันแปด ช่วงเทศกาลยิ่งสูงเข้าไปใหญ่ นี่ไม่ใช่แสดงการเอาเปรียบผู้บริโภคเหรอ?”
เว่ยเลี่ยงรีบแสดงจุดยืนทันที “อาจารย์เย่สบายใจได้ครับ ผมจะกันเรื่องพันธุ์นี้ไม่ให้เกิดขึ้นกับยากระเพาะเก้าเสวียนเด็ดขาดครับ! ผู้แทนจำหน่ายรายใดกล้ากักตุนสินค้าขึ้นราคา ผมจะตัดสิทธิ์ของเขา และเล่นงานตามกฎหมายทันที! จะไม่เพิกเฉยเด็ดขาด!”
เย่เฉินพยักหน้าอย่างพอใจ กล่าว “รอหลังจากที่ยากระเพาะเก้าเสวียนกระจายทั่วตลาดแล้ว สันนิษฐานว่ากิจการแอลกอฮอล์ของยุโรปและอเมริกาจะนำมาซึ่งการพัฒนาอย่างรวดเร็ว”
เว่ยเลี่ยงกล่าวอย่างเห็นด้วยว่า “ใช่ครับ! ผู้บริโภคแอลกอฮอล์มากมายในยุโรปและอเมริกาติดแอลกอฮอล์สูงมาก ถ้ายากระเพาะเก้าเสวียนเข้าท้องตลาด เท่ากับลดการทำร้ายของแอลกอฮอล์ที่มีต่อร่างกายของพวกเขา ถ้าดื่มเหล้าเยอะ โดยเฉพาะกระเพาะจะไม่สบายที่สุด ยากระเพาะเก้าเสวียนแก้ไขปัญหาของพวกเขาได้พอดี”
พูดพลาง เว่ยเลี่ยงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “อาจารย์เย่ครับ ถ้าเราสามารถทำสินค้าปกป้องตับได้ยิ่งดีเข้าไปใหญ่! ดูแลกระเพาะปกป้องตับ ช่างเป็นยาดีที่ต้องมีของเหล่านักดื่มแอลกอฮอล์ยุโรปและอเมริกา!”
เย่เฉินหัวเราะ “คุณผลักดันยากระเพาะเก้าเสวียนไปยุโรปและอเมริกาก่อน ผ่านไปสักระยะผมจะเอาสูตรปกป้องตับมา ถึงตอนนั้นพวกเราจะเน้นดูแลกระเพาะปกป้องตับ!”
กำลังพูดอยู่ คนใช้ของตระกูลฉินวิ่งมาอย่างเร็ว แล้วกล่าว “คุณท่านคะ ท่านตระกูลซ่ง และคุณหนูซ่งหวั่นถิงมาถึงแล้วค่ะ!”
ฉินกางรีบยืนขึ้นมา พูดกับพวกเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่ครับ ผู้จัดการทั่วไปเฉิน หงห้า พวกคุณคุยกันไปก่อนนะครับ ผมไปรับคุณท่านซ่งกับคุณหนูซ่งที่ด้านนอกก่อนนะครับ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...