ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2241

ตั้งแต่แผนการชั่วร้ายของซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่พ่อลูกคิดร้ายกับซ่งหวั่นถิงเปิดโปง หลังจากที่ถูกเย่เฉินโยนไปในเหมืองเพชรของเซียร์ราลีโอนแอฟริกา สถานะของซ่งหวั่นถิงในตระกูลซ่ง เทียบกับเมื่อก่อน ได้รับความมั่นคงเป็นประวัติการณ์

เมื่อก่อนมีเพียงคุณท่านซ่งคนเดียวที่สนับสนุนเธอ ตอนนี้ ทั้งตระกูลซ่งไม่มีใครกล้าเป็นปฏิปักษ์กับเธอ

เหตุผล หลักๆก็ซ่งหวั่นถิงมีการสนับสนุนของเย่เฉินอยู่ แม้แต่ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่ร่วมมือกันยังล้มซ่งหวั่นถิงไม่ได้ คนอื่นๆของตระกูลซ่งรู้ตัวดี จึงไม่กล้ามีความคิดพันธุ์นั้น

เพราะ ถ้าจะล้มซ่งหวั่นถิง ก่อนอื่นต้องล้มเย่เฉินให้ได้ก่อน

มิเช่นนั้น จุดจบของซ่งเทียนหมิงกับซ่งหรงวี่ ก็จะเป็นบทเรียนของคนอื่น

ช่วงหลายวันมานี้ แม้คุณท่านซ่งมักจะรู้สึกเศร้าโศกกับเรื่องการทะเลาะภายในตระกูล แต่เมื่อนึกถึงซ่งหวั่นถิงปลอดภัย ซ่งเทียนหมิงและซ่งหรงวี่ก็รอดชีวิต ในใจก็โล่งอกไปไม่น้อย

สำหรับซ่งหวั่นถิงแล้ว เรื่องที่น่าดีใจที่สุดในวันนี้ คือได้เจอเย่เฉินอีกครั้ง

ตั้งแต่หลังจากเธอได้กลับไปที่ตระกูลซ่ง เอาตำแหน่งผู้นำตระกูลกลับมาได้อีกครั้ง ก็ไม่มีโอกาสได้เจอกับเย่เฉินอีก ไม่เพียงแค่เย่เฉินที่มีเรื่องให้จัดการมากมายทุกวัน เธอเองก็ยุ่งจนปลีกตัวไม่ได้

ในความช่วยเหลือของเย่เฉิน ตระกูลซ่งและบริษัทนิปปอนสตีทำคุยความร่วมมือทางการค้าสำเร็จ แล้วยังได้ข้อเสนอที่มหาศาลอีกด้วย ดังนั้นซ่งหวั่นถิงจึงฉวยโอกาส รีบตกลงเรื่องที่เกี่ยวกับความร่วมมือกันทั้งหมดให้เสร็จ จากนั้นก็ขับเคลื่อนโครงการเต็มกำลัง ดังนั้นกำลังวังชาในช่วงนี้ล้วนใช้ไปกับเรื่องที่กล่าวมาข้างต้น

ขณะนี้ เมื่อคิดว่าไม่นานจะได้เจอกับเย่เฉินแล้ว จิตใจของซ่งหวั่นถิง ก็ตื่นเต้นและดีใจอย่างควบคุมไม่อยู่

ด้วยเหตุนี้ วันนี้เธอแต่งตัวอย่างประณีตโดยเฉพาะ ไม่เพียงสวมใส่ชุดที่ตัวเองชอบที่สุดเท่านั้น พร้อมกันนี้ยังใส่สร้อยข้อมือเพชรเส้นนั้นที่แม่ได้ให้ตนไว้ก่อนจะจากไปอีกด้วย

สร้อยข้อมือเพชรเส้นนี้ เป็นเส้นที่ได้รับกลับมาหลังจากตอนนั้นเย่เฉินแก้ฮวงจุ้ยให้ตน

เดิมสร้อยเส้นนี้ในสายตาของซ่งหวั่นถิง เป็นของที่ระลึกที่แม่ทิ้งไว้ให้

ตอนพูด ซ่งหวั่นถิงก้าวไปข้างหน้า เย่เฉินมองเธอ อดไม่ได้ที่จะอุทานในใจ “ที่แท้ซ่งหวั่นถิงเป็นสาวงามระดับท็อป หลังจากที่แต่งตัวประณีตแล้ว ออร่าไม่แพ้ใครเลยทีเดียว”

ขณะนี้คุณท่านซ่งก็ตามไปข้างหน้า กล่าวอย่างเคารพว่า “อาจารย์เย่ครับ！ขอบคุณที่เชิญมาในงานเลี้ยง ผมซาบซึ้งจริงๆครับ！”

เย่เฉินยิ้ม “คุณไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้หรอกครับ มาๆๆ เชิญนั่งครับ”

พูดจบ ก็รีบสั่งหงห้า “หงห้า รินชาให้คุณท่านซ่งและคุณซ่ง”

หงห้ารีบกล่าว “ได้ครับอาจารย์เย่！”

พูดจบ รีบหยิบแก้วชาสองแก้วออกมา แล้วรินน้ำชาเต็มแก้ว