ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2245

เมื่อหวังตงเสวี่ยนได้ยินว่าเป็นเตียงหมายเลขหนึ่ง ก็ตระหนักได้ว่าที่เขาพูด ก็คือพ่อของตัวเอง ด้วยเหตุนี้จึงได้เอ่ยปากถามว่า “สวัสดีค่ะ มิทราบว่าผลการตรวจผู้ป่วยของห้องพักหมายเลขหนึ่งเป็นยังไงบ้างคะ?”

คนนั้นมองหวังตงเสวี่ยนอย่างสงสัย แล้วมองหัวหน้าฝ่ายเฉิน ทันใดนั้นก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดต่อไปดีมั้ย

หัวหน้าฝ่ายเฉินรีบเร่ง “เสี่ยวหลิว ผลเป็นไงคุณก็พูดมาตรงๆ ไม่ต้องอืดอาดยืดยาดอยู่!”

คนนั้นจึงได้รีบกล่าวว่า “คืองี้ค่ะ แผนกตรวจสอบเริ่มจากเลือดผู้ป่วยของห้องหมายเลขหนึ่ง เจอสารปรอทที่มากเกิน จากนั้นได้ส่งตัวอย่างเลือดไปที่ห้องตรวจของฝ่ายตุลาการดำเนินการตรวจสอบอีกขั้นของสารพิษ ผลคือมี‘น้ำยาฆ่าเชื้อที่ใช้ล้างบาดแผล’ในปริมาณมาก”

“อะไรนะ?!” หัวหน้าฝ่ายเฉินส่งเสียงตกใจ “HgCI2?! แน่ใจว่าเป็นHgCI2?!”

“แน่ใจค่ะ!” คนนั้นรีบกล่าว “ตำรวจสงสัยว่ามีคนวางยา ดังนั้นจึงเตรียมดำเนินคดี คาดว่าเดี๋ยวจะมาแล้วค่ะ”

หวังตงเสวี่ยนหน้าถอดสี ถามว่า “หัวหน้าฝ่ายเฉิน HgCI2คืออะไรคะ?!”

หัวหน้าฝ่ายเฉินอธิบาย “HgCI2 เป็นสารพิษอนินทรีย์ชนิดหนึ่ง สสารประเภทนี้มีฤทธิ์เป็นพิษสุดๆ เฉลี่ยน้ำหนักหนึ่งกิโลกรัมใช้หนึ่งมิลลิกรัมก็มีLD50! ผู้ชายที่น้ำหนักแปดสิบกิโลกรัมคนหนึ่ง ใช้เพียงแปดสิบมิลลิกรัม!”

หวังตงเสวี่ยนถามต่อว่า “อะไรคือLD50?!”

หัวหน้าฝ่ายเฉินกล่าว “LD50คือศัพท์ทางการแพทย์ มาตรฐานทดลองของพิษวิทยา เช่น ใช้ลูกหนูขาวหนึ่งร้อยตัวมาทดลองHgCI2ชนิดนี้ ในทุกๆหนึ่งกิโลกรัมใช้เกินหนึ่งมิลลิกรัม เมื่อถึงเวลาที่กำหนดไว้ มีลูกหนูขาวห้าสิบตัวตาย จำนวนนี้เรียกว่าLD50”

กำลังพูดอยู่ ประตูห้องทำงานถูกคนผลัก ตำรวจที่สวมชุดตำรวจสองสามคนเดินเข้ามาอย่างเคร่งขรึม

ชายวัยกลางคนที่หน้าเหลี่ยมในนั้นคนหนึ่งเดินนำหน้า มาตรงหน้าของหัวหน้าฝ่ายเฉินโดยตรง แล้วกล่าว “สวัสดีครับ ผมคือซุนเหวินปินรองหัวหน้าทีมของทีมตำรวจอาชญากรรมเมืองจินหลิง เราได้รับการแจ้งความจากห้องปฏิบัติการของโรงพยาบาลแห่งนี้ ตอนนี้สงสัยว่าผู้ป่วยที่ชื่อหวางเฉิงหย่วนคนหนึ่งของโรงพยาบาลแห่งนี้ เป็นไปได้มากว่าจะถูกคนวางยา มิทราบว่าสะดวกให้เราพบครอบครัวของหวางเฉิงหย่วนมั้ยครับ?”

หัวหน้าฝ่ายเฉินรีบชี้ไปที่หวังตงเสวี่ยนแล้วกล่าว “หัวหน้าซุน ท่านนี้คือลูกสาวของหวางเฉิงหย่วนคุณหวังตงเสวี่ยน”

ซุนเหวินปินค่อนข้างตกใจ จากนั้นเก็บความตกใจไปทันที แล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า “สวัสดีครับคุณหวัง ผมซุนเหวินปิน มิทราบว่าตอนนี้อาการของพ่อคุณเป็นอย่างไรบ้างครับ?”

หวังตงเสวี่ยนรีบกล่าวว่า “หัวหน้าซุนคะ ตอนนี้อาการของพ่อฉันไม่ดีอย่างมากเลยค่ะ ไตของเขาวายฉับพลัน มีอันตรายต่อชีวิตทุกเมื่อ...คุณต้องหาฆาตกรที่วางยาพ่อฉันให้ได้นะคะ!”