ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2256
เย่เฉินดูแคลนว่า “คุณช่างกล้ามากนะ มาจากไหนกันแน่ ทำไมถึงได้กล้าหยาบคายได้ขนาดนี้”
Walterสีหน้าเยาะเย้ยอย่างเย่อหยิ่ง “ผมชื่อWalter Horowitz คุณร่างทรง เคยได้ยินตระกูลHorowitzที่ชื่อเสียงโด่งดังของสหรัฐอเมริกามั้ย？”
เย่เฉินยิ้มเยาะเย้ย “ขอโทษนะครับ ตระกูลHorowitzอะไรที่คุณพูด ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ”
Walterดูแคลน “จะบอกให้นะ！ตระกูลHorowitz เป็นอสังหาริมทรัพย์ใหญ่ที่มีชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกา กิจการไม่เพียงอยู่ทั่วสหรัฐอเมริกาเท่านั้น ยังมีแคนนาดา อังกฤษ เยอรมัน ฝรั่งเศสล้วนมีอุตสาหกรรมที่ใหญ่โต พวกเราถึงขั้นมีตึกใหญ่ที่เป็นชื่อของตระกูลHorowitzแห่งหนึ่ง ที่แมนฮัตตัน นิวยอร์กที่ที่ดินแพงอีกด้วย”
เย่เฉินบึนปาก ยิ้มพลางกล่าว “คุณมีตึกใหญ่ที่แมนฮัตตัน นิวยอร์ก ก็กล้ามาเบ่งที่หัวเซี่ย คุณแบกตึกใหญ่นั่นมาด้วยเหรอ？”
Walterได้ยินคำพูดนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
เขาฟังออก ถึงความหมายของคำพูดของเย่เฉิน คือเยาะเย้ยตึกใหญ่ที่แมนฮัตตัน นิวยอร์กของตระกูลตน ว่าไม่มีค่าที่หัวเซี่ย
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตะคอกออกมา “เด็กน้อย แม้จะไม่ได้แบกมา แต่เงินดอลลาร์ที่อยู่ในบัญชีของฉัน สามารถเคลื่อนไหวได้ทั้งโลกได้ตลอดเวลา นี่ถึงจะเรียกว่าเงินตราสกุลแข็ง แข็งแกร่ง เข้าใจมั้ย？”
เย่เฉินพยักหน้า ยิ้มพลางกล่าว “เมื่อคุณพูดแบบนี้ ผมก็เข้าใจแล้วล่ะ”
พูดพลาง เย่เฉินก็ถามอย่างแปลกใจว่า “ไม่ทราบว่าตระกูลHorowitzนี้ของพวกคุณ ทรัพย์สินทั้งหมดรวมกันมีประมาณกี่ดอลลาร์？”
Walterดูแคลนออกมาทันใดว่า “ก็ต้องมากกว่าหมื่นล้านนะสิ！”
พูดพลาง Walterโบกมืออย่างค่อนข้างรังเกียจ พึมพำว่า “ไม่เข้าใจว่าผมจะไร้สาระกับร่างทรงอย่างคุณนี่ทำไมตั้งมากมายขนาดนี้！”
เย่เฉินเอ่ยปากถามหวังตงเสวี่ยน “ตงเสวี่ยน นี่มันเกิดอะไรขึ้น？”
หวังตงเสวี่ยนตอบ “อาจารย์เย่คะ Walterนี่เป็นเพื่อนร่วมชั้นตอนที่เรียนอยู่ที่สหรัฐอเมริกาค่ะ เขาช่วยพ่อของฉันหาไตที่เข้ากันได้แล้ว แต่ข้อเสนอคือ...”
ตอนที่พูดถึงจุดนี้ จู่ๆหวังตงเสวี่ยนก็เป็นใบ้ไป
คำพูดเหล่านั้นของWalter มันไร้ยางอายชั้นต่ำเกิน จนเธอถึงขั้นไม่สามารถใช้คำพูดบรรยายได้
ขณะนี้ Walterอีกด้านดูแคลนออกมา “ข้อเสนอของผมง่ายมาก ให้หวังตงเสวี่ยนเป็นคนรักของผมสิบปี！แล้วมีลูกให้ผมสองสามคน！ไง มีปัญหาอะไรมั้ย？”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...