เดิมWalterคิดว่าจะจากไปได้อย่างโชคดี ไม่คาดคิดว่าจู่ๆเย่เฉินมีคำถามจะถามตนในตอนนี้
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงชะงักไป รีบหันหลังกลับมา ยิ้มให้พลางถามว่า “อาจารย์เย่…ยังมีอะไรให้รับใช้เหรอครับ?”
เย่เฉินมองเขา แล้วยิ้ม “ก็ไม่ใช่เรื่องเคร่งเครียดอะไร จะถามอะไรหน่อย”
Walterโล่งอกขึ้นมาทันใด รีบกล่าวว่า “เชิญถามได้เลยครับอาจารย์เย่!”
เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ ยิ้มพลางกล่าว “HgCI2 แกรู้มั้ยว่ามันคืออะไร?”
ใจของWalterเต้นตึกๆขึ้นมา ตอบกลับด้วยใบหน้าเสแสร้งประหลาดใจว่า “ไม่…ไม่ทราบครับ...HgCI2คืออะไรครับ?”
ตอนที่พูดคำพูดนี้ จู่ๆใจของWalterก็ตุบๆขึ้น!
อาศัยสภาพจิตใจที่แข็งพอ เขาจึงทำให้อารมณ์ของตัวเองไม่ได้เปลี่ยนไปมา
แต่ เย่เฉินยังรับรู้ได้ถึงการชะงักและการผวาที่แฝงเร้นไว้บ้างบนใบหน้าของเขา
แทบจะแว็บเดียว เย่เฉินก็แน่ใจ ว่าWalterต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องการวางยาพ่อของหวังตงเสวี่ยน!
ด้วยเหตุนี้เอง อารมณ์ของเย่เฉินบูดบึ้งลงทันใด เขาคว้าคอเสื้อของWalter แล้วตวาดว่า “ถ้าแกพูดความจริงล่ะก็ ฉันจะให้แกตายมีความสุขขึ้นมาหน่อย!”
Walterส่ายหน้าด้วยสีหน้าไม่รู้อีโหน่อีเหน่ แล้วกล่าว “อาจารย์เย่ครับ...คุณ...คุณเข้าใจผิดหรือเปล่าครับ?ผมไม่รู้เลยว่าHgCI2คืออะไร ทำไมคุณต้องจับผมเพราะเรื่องนี้ด้วยครับ...”
หวังตงเสวี่ยนที่อยู่ข้างๆช็อกสุดๆ
Walterกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ร้องพลางกล่าวว่า “อาจารย์เย่ครับ ผมไม่เข้าใจที่คุณพูดจริงๆครับ!ผมไม่ได้เรียนเคมีอะไรมาเลยนะครับ ฟังไม่รู้เรื่องว่าอะไรคือHgCI2 แต่ถ้าเป็นคาร์บอนไดออกไซด์ผมพอจะรู้...”
เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ ดูแคลน “ดี ทุกสิ่งทุกอย่างแกเป็นคนเลือก ต่อไปแกไม่เสียใจก็พอแล้ว”
พูดจบ เขาเอามือถือไอโฟนของเขา ออกมาจากกระเป๋าของWalter ดูแคลนว่า “มา ยื่นหน้าออกมาให้ฉันปลดล็อก ฉันดูหน่อยว่าในมือถือแกมีเรื่องที่ไม่สามารถแพร่งพรายอะไรได้มั้ย!”
Walterตกใจจนอกสั่นขวัญหาย แล้วกล่าว “ถ้าคุณทำแบบนี้คุกคามความเป็นส่วนตัวของคนอื่น!ผมมีอำนาจให้ทนายฟ้องคุณได้นะครับ!”
เย่เฉินกล่าวอย่างแสร้งทำเป็นกลัวว่า “ไอ้หยา เมื่อกี๊ตอนที่ฉันต่อยแก ฉันไม่บอกให้ทนายฟ้องฉัน ทำไมพอฉันจะดูมือถือแก แกกลับจะให้ทนายฟ้องฉันล่ะ?หรือในมือถือแกมีสิ่งที่แพร่งพรายไม่ได้จริงๆเหรอ?”
“ไม่มี...ไม่มีแน่นอน!” Walterกล่าวอย่างตะขิดตะขวงใจ “ในมือถือของผม เป็นความลับทางธุรกิจของตระกูลHorowitzของเรา สำคัญมาก อาจารย์ถ้าเกิดคุณดูแล้ว เกิดแพร่งพรายออกไป สำหรับตระกูลHorowitzของเรา จะต้องเสียหายต่อเศรษฐกิจอย่างมหันต์...”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...