ในสายตาของนายท่านใหญ่ซูเฉิงเฟิง เกียรติยศศักดิ์ศรีของตระกูลซู ตัวเองจะทำให้ขายหน้าอย่างไรก็ได้ แต่คนอื่นๆจะทำไม่ได้เด็ดขาด!
เขาเป็นคนตัดสินใจที่จะหักหลังซูรั่วหลี ถึงแม้สุดท้ายจะบังคับให้ซูโสว่เต้าแบกรับความผิด แต่ที่ตระกูลซูต้องขายขี้หน้าก็เป็นเพราะเขา แต่ไม่เพียงที่เขาไม่ทบทวนความผิดพลาดใดๆทั้งสิ้นของตัวเอง กลับกันยังยอมให้ราชสำนักจุดไฟ แต่จะไม่ยอมให้ราษฎจุดไฟโดยเด็ดขาด
ถึงตู้ไห่ชิงจะยังไม่ได้หย่าขาดกับซูโสว่เต้า แต่ชีวิตคู่ของเธอกับซูโสว่เต้า เป็นเพราะซูโสว่เต้านอกใจก่อน อย่าว่าแต่เธอที่แค่อยากจะซื้อบ้านเก่าที่เย่ฉางอิงเคยพักอาศัย ถึงเธอจะนอกใจซูโสว่เต้าเหมือนกัน คนตระกูลซูก็ไม่มีสิทธิ์กล่าวโทษ
แต่ทว่า ในสายตาของนายท่านใหญ่ซู กลับไม่ได้คิดอย่างนั้น
เขาคิดว่า ถึงแม่ลูกชายของตัวเองจะนอกใจก่อน แต่ในฐานะที่ตู้ไห่ชิงเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลซู หล่อนจะทำเรื่องที่ทำให้ขายหน้าไม่ได้เด็ดขาด
ตอนนี้ ตู้ไห่ชิงวิ่งแจ้นไปรำลึกความหลังเย่ฉางอิง กระทั่งยังจะประมูลบ้านเก่าของเย่ฉางอิง ในความคิดของซูเฉิงเฟิง นี่เป็นการตบหน้าของคนตระกูลซู!
ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร จะต้องทำให้เธอทิ้งความคิดนี้ให้ได้!
ตอนนี้ซูโสว่เต้าหมดหนทางเช่นกัน
เขาเข้าใจตู้ไห่ชิงดี รู้ดีว่าตัวเองไม่มีทางเกลี้ยกล่อมให้เธอหันหลังได้ แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของคุณท่าน ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่ตกลงอย่างทำอะไรไม่ได้ แล้วเอ่ยปากพูดว่า“พ่อครับ ผมจะโทรหาตู่ไห่ชิง เพื่อเกลี้ยกล่อมความคิดนี้……”
พูดจบ ซูโสว่เต้าจึงพูดเสริมไปอีกหนึ่งประโยคว่า“ถ้าเธอไม่ฟังผม งั้นผมก็ทำอะไรไม่ได้”
ซูเฉิงเฟิงตำหนิก็ไว้ไปว่า“ตอนที่แกโทรศัพท์หาหล่อนแกต้องพูดกับเธอให้ชัดเจน ไม่ใช่แค่ความคิดของแก แต่ยังต้องเอาความคิดของฉันบอกไปด้วย ถ้าเธอไม่เห็นสามีอย่างแกอยู่ในสายตา อย่างน้อยก็ให้ไว้หน้าพ่อตาอย่างฉันด้วย!”
ซูโสว่เต้าจึงทำได้เพียงแค่ตอบตกลง แล้วพูดว่า“ผมรู้แล้วครับพ่อ ผมจะบอกเธอครับ”
ซูเฉิงเฟิงพูดอย่างเย็นชา“จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย!”
พูดจบ ก็รีบวางสายทันที
ซูโสว่เต้าที่ได้ยินเสียงเร่งรีบของปลายสาย เขาจึงรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก
ซูโสว่เต้าถึงกับชะงักจนพูดอะไรไม่ออก
เขารู้ดี คำถามนี้ ตัวเองไม่สามารถเอาชนะตู้ไห่ชิงได้ เพราะการกระทำของตนเอง มันผิดกว่าตู้ไห่ชิงร้อยเท่า พันเท่า กระทั่งถึงหนึ่งหมื่นเท่า!
ดังนั้น เขาจึงเงียบไปนาน แล้วถอนหายใจพลางพูดขึ้นมาว่า“นี่!ไห่ชิง เรื่องนี้ตอนแรกผมไม่อยากโทรหาคุณหรอกนะ ประเด็นคือเพราะพ่อโกรธมาก เขาโทรมาหาผม บอกให้ผมเกลี้ยกล่อมให้คุณยอมแพ้ซะ ที่จะไปร่วมประมูลที่สำนักอัยการในวันจันทร์หน้า ผมรู้จักคนอย่างพ่อผมดี เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น ผมว่าคุณอย่าไปร่วมงานดีกว่านะ”
เมื่อตู้ไห่ชิงฟังจบ เธอก็พูดอย่างจริงจังไปว่า“ซูโสว่เต้า คุณได้โปรดเห็นแก่ความสัมพันธ์ของเราที่ผ่านมา มอบอำนาจให้ทนายของคุณแล้วหย่ากับฉันเถอะ หลังจากหย่าขาดไปแล้ว ตระกูลซูของพวกคุณก็ไม่ต้องสนใจเรื่องที่ฉันทำอีก ไม่ว่าฉันจะทำอะไรก็ไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลซูของพวกคุณ”
ซูโสว่เต้าพูดอย่างมุ่งมั่นเด็ดขาด“เรื่องหย่าตอนนี้ผมยังไม่ตกลง รอผมกลับไปค่อยว่ากัน”
ตู้ไห่ชิงพูดอย่างเรียบเฉยไปว่า“อืม……ในเมื่อเป็นอย่างนี้ งั้นคุณอย่าโทรหาฉันอีกเลย เมื่อไรที่คุณยอมหย่า ก็ติดต่อทนายของฉันนะ”
เมื่อพูดเรื่องพวกนี้จบ ตู้ไห่ชิงก็วางสายทันที

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...