ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2301

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ

สำหรับคฤหาสน์หลังเก่าที่พ่อแม่เคยพักอาศัย เขาต้องการได้มันมาครอบครอง

เพราะคฤหาสน์หลังนี้ เป็นที่พักอาศัยครั้งสุดท้ายของพ่อแม่ ซึ่งมันมีความสำคัญต่อเขาอย่างยิ่ง

เนื่องจากมีรถยนต์หลายคันของกรมบังคับคดีได้ถูกประมูลออกไป งานประมูลตอนนี้ก็เข้าสู่การประมูลอสังหาริมทรัพย์ทันที

มีอสังหาริมทรัพย์สิบสามหลังที่เข้าร่วมงานประมูลของกรมบังคับคดีในครั้งนี้ และในบรรดาอสังหาริมทรัพย์ทั้งสิบสามหลังนี้ ราคาเริ่มประมูลที่ถูกที่สุดคือคฤหาสน์ที่พ่อแม่ของเขาเคยพักอาศัย

เหตุผลหลักเพราะคฤหาสน์หลังนี้ถูกเมืองจินหลิงจัดให้อยู่ในสถาปัตยกรรมที่ได้รับการคุ้มครอง ไม่เพียงห้ามรื้อถอนเท่านั้น ยังห้ามสร้างคฤหาสน์หลังใหม่ด้วย

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ไม่ว่าใครเป็นคนซื้อคฤหาสน์หลังนี้ไป จำเป็นต้องปกป้องและรักษาคฤหาสน์หลังนี้เอาไว้เหมือนเดิม

เดิมทีคฤหาสน์ก็เก่ามากๆแล้ว และไม่สามารถรื้อถอนเพื่อเพิ่มมูลค่าได้ แม้ว่าคุณจะต้องการสร้างคฤหาสน์ใหม่ก็ไม่ได้รับอนุญาต ดังนั้นจึงทำให้คนอื่นๆให้ความสนใจกับคฤหาสน์หลังนี้น้อยมาก

ไม่ว่าใครที่เป็นคนซื้อคฤหาสน์หลังนี้ไว้ ก็ไม่สามารถขายมันเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินสดได้

แต่เย่เฉินกับตู้ไห่ชิงกำลังรอการประมูลคฤหาสน์หลังนี้อยู่

เนื่องจากคฤหาสน์หลังนี้มีราคาประมูลที่ต่ำที่สุด เมื่อเข้าสู่การประมูลอสังหาริมทรัพย์ พิธีกรงานประมูลก็ฉายรูปภาพของคฤหาสน์นี้ขึ้นจอขนาดใหญ่และอธิบายทันที:"คฤหาสน์หลังแรกที่พวกเราจะประมูลในวันนี้ เป็นคฤหาสน์ที่อยู่หน้าตลาดเก่าที่ได้รับการปกป้องและคุ้มครอง สำหรับข้อมูลเฉพาะของคฤหาสน์หลังนี้ ทุกท่านสามารถอ่านได้จากคู่มือของงานประมูล ดังนั้นพวกเราจะไม่แนะนำเพิ่มเติมอีกแล้ว และจะเริ่มการประมูลทันที ราคาเริ่มต้นประมูลอยู่ที่แปดแสนแปดหมื่นหยวน ตอนนี้เริ่มการประมูลได้!"

เมื่อสิ้นเสียงของพิธีกรงานประมูล ตู้ไห่ชิงก็ถือป้ายประมูลทันที และพูด:"หนึ่งล้านหยวน"

"โอเค!"พิธีกรงานประมูลพูดทันที:"ผู้ประมูลหมายเลข 34 ให้ราคาหนึ่งล้านหยวน ยังมีใครให้ราคาสูงกว่านี้อีกไหม?"

ชายวัยกลางคนที่มีหน้าตาธรรมดาและนั่งอยู่มุมห้อง รีบยกป้ายประมูลและพูดทันที:"หนึ่งล้านห้าแสนหยวน!"

ชายวัยกลางคนคนนี้ คือคนขับรถของเฉินจื๋อข่าย

"หนึ่งล้านห้าแสนหยวน?!"พิธีกรงานประมูลตกตะลึงทันที คฤหาสน์หลังนี้ราคาประมูลเริ่มต้นเพียงแปดแสนแปดหมื่นหยวน แค่มีคนให้ราคาเพียงสองครั้ง ราคาก็ขึ้นไปที่หนึ่งร้อยห้าแสนหยวนแล้ว ดูเหมือนราคาของมันเพิ่มขึ้นเกือบหนึ่งเท่าแล้ว!

สิ่งที่ต้องรู้คือคฤหาสน์หลังนี้ไม่สามารถเพิ่มมูลค่าได้เลย!

ใช้เงินหนึ่งล้านห้าแสนหยวนเพื่อซื้อคฤหาสน์หลังนี้ มีทางเดียวที่เป็นไปได้คือเก็บไว้ในมือของตัวเองเพราะมันขายไม่ได้

ครั้งนี้ตู้ไห่ชิงไม่ได้ให้พิธีกรงานประมูลได้มีเวลาคิดอีก เธอรีบพูดออกมาทันที:"ฉันให้แปดล้านหยวน"

แปดล้านหยวน?!

ทุกคนในงานประมูลต่างอุทานขึ้นมาทันที!

คฤหาสน์หลังเก่านี้ ในสายตาของผู้ประมูลคนอื่นๆนั้น มันไม่มีค่าเลย

คฤหาสน์ที่ทั้งเก่าและทรุดโทรมขนาดนี้ ไม่เพียงไม่มีมูลค่าทางการตลาดเท่านั้น แต่ยังพักอาศัยไม่สะดวกและไม่สบายด้วย

คฤหาสน์เก่าๆแบบนี้คงทรุดโทรมและมีรูรั่วเต็มไปหมด ฤดูหนาวก็คงจะหนาวมากๆ ฤดูร้อนก็คงจะร้อนมากๆเช่นกัน ถ้าพักอาศัยในคฤหาสน์แบบนี้ ก็เช่าบ้านราคาถูกที่ในตัวเมืองเตรียมไว้ให้จะดีกว่า

ดังนั้นทุกคนจึงรู้สึกว่าด้วยราคาเริ่มต้นประมูลที่แปดแสนแปดหมื่นหยวน คฤหาสน์หลังนี้คงประมูลไม่ออกอย่างแน่นอน

แต่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน คฤหาสน์หลังนี้ที่ไม่มีมูลค่าใดๆเลย ใช้เวลาสั้นๆก็มีคนให้ราคาสูงถึงแปดล้านหยวนแล้ว