เฉินจื๋อข่ายคิดไม่ถึงจริงๆ เย่เฉินรอมาตั้งนาน และต้องการคฤหาสน์หลังเก่านี้มากๆ แต่เขากลับพูดว่ายอมแพ้
ตัวเขาเองอดเป็นห่วงเย่เฉินไม่ได้ และรีบพูดทันที:"คุณชาย คุณต้องการคฤหาสน์หลังนี้มากๆ และคิดจะซื้อคฤหาสน์หลังนี้มานานแล้ว ตอนนี้พวกเราเหลืออีกเพียงก้าวเดียว คุณจะยอมแพ้แบบนี้ไม่ได้! ถ้าในอนาคตคุณรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ซื้อมันเอาไว้ มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว..."
เย่เฉินถอนหายใจเบาๆและโบกมือ พูดอย่างจริงจัง:"ไม่เอาแล้ว ไม่เอาคฤหาสน์หลังนี้แล้ว ตอนนี้ดูเหมือนว่าคุณน้าคนนี้จะต้องการคฤหาสน์หลังนี้มากกว่าฉัน"
ขณะพูด เย่เฉินถอนหายใจเบาๆและพูด:"คฤหาสน์หลังนี้เป็นสถานที่ที่ฉันและพ่อแม่เคยอาศัยมาก่อน แต่ฉันไม่มีความกล้าที่จะยืนออกมาและนั่งอยู่ที่ห้องโถงของงานประมูลเพื่อเข้าร่วมการประมูลคฤหาสน์หลังนี้ แต่น้าตู้คนนี้ เธอกล้าที่จะแสดงตัวและนั่งอยู่ในห้องโถงและร่วมการประมูล จากเรื่องนี้ ก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเธอเก่งกว่าฉันมากๆ และเธอมีคุณสมบัติมากกว่าฉันที่จะได้ครอบครองคฤหาสน์หลังนี้"
เย่เฉินนับถือตู้ไห่ชิงมากๆจากใจจริง
ตอนนี้ คนส่วนใหญ่ยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคุณชายของตระกูลเย่ ไม่รู้ว่าตัวเองคือสายเลือดของเย่ฉางอิงที่เหลืออยู่บนโลกนี้ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง เขาไม่ได้เปิดเผยว่าตัวเองเข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้ แม้แต่ตอนลงทะเบียนเขาก็ใช้ชื่อคนขับรถของเฉินจื๋อข่าย
จากจุดนี้ก็เห็นได้อย่างชัดเจน เขานับถือความกล้าของตู้ไห่ชิงมากๆ
ตามคำกล่าวที่ว่า สุภาพบุรุษต้องไม่ขัดขวางสิ่งที่คนอื่นปรารถนา ดังนั้น เย่เฉินจึงตัดสินใจ ยอมแพ้การประมูลครั้งนี้ และยกคฤหาสน์หลังนี้ให้ตู้ไห่ชิง
ถึงแม้ฉันจะไม่รู้จักตู้ไห่ชิง แต่ฉันก็รู้ว่าตู้ไห่ชิงรักพ่อของฉันมากๆมาหลายปีแล้ว แต่เธอกลับไม่ได้มีความสัมพันธ์ใดๆกับพ่อของฉันเลย
บางทีคฤหาสน์หลังนี้ อาจจะทำให้เธอรู้สึกสบายใจและมองเห็นความรักที่เธอมีให้พ่อของฉันมาสามสิบกว่าปี
นี่คือสิ่งที่ฉันสามารถทำให้พ่อของฉันที่เสียชีวิตไปแล้ว และขอบคุณความรักที่เธอมีต่อพ่อของฉันมาหลายสิบปี
ในเวลานี้ การประมูลในห้องโถงก็ยังคงดำเนินอยู่
คนขับรถของเฉินจื๋อข่ายยังไม่ได้รับคำสั่งให้ยอมแพ้ เมื่อตู้ไห่ชิงให้ราคาหกสิบล้านหยวน เขาก็ยกป้ายประมูลอีกครั้ง และให้ราคาหกสิบเอ็ดล้านหยวน
ในสมองของเย่เฉินนึกถึงคฤหาสน์หลังเก่านี้ทันที เขาก็ถอนหายใจ ยืนขึ้นและพูดกับเฉินจื๋อข่าย:"บอกคนขับรถ ให้เขายอมแพ้ได้แล้ว"
หลังจากนั้น เขาก็ใช้ค้อนประมูลที่อยู่ในมือ ทุบลงที่โต๊ะทันที
เมื่อได้ยินเสียงตุ๊บนี้ ทำให้ตู้ไห่ชิงดีใจมากๆจนร้องไห้ออกมา
หลายวันมานี้ เพื่อคฤหาสน์หลังนี้ เธอกินไม่ได้และนอนไม่หลับ และคิดอย่างเดียวว่าต้องประมูลคฤหาสน์หลังนี้ให้ได้ และเธอก็กังวลว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น
ตอนนี้ ทุกอย่างเป็นไปตามที่เธอปรารถนาแล้ว
ถึงแม้ราคาของคฤหาสน์หลังนี้จะสูงมากๆกว่าราคาที่มันควรจะเป็น แต่สำหรับตู้ไห่ชิง คฤหาสน์หลังนี้มันประเมินค่าไม่ได้
ตั้งแต่เธอยังเป็นสาวแรกรุ่น ก็หลงรักเย่ฉางอิงแล้ว จนถึงเย่ฉางอิงแต่งงานและเสียชีวิต ความรักที่เธอมีต่อเย่ฉางอิงไม่เคยลดลงเลยแม้แต่นิดเดียว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...