ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 231

บทที่ 231 คำบัญชาสังหาร（1）

แรงจูงใจที่แท้จริงของนายหญิงใหญ่เซียวถูกเย่เฉินเปิดโปงเสียแล้ว เธอก็เริ่มลุกลี้ลุกลน

เดิมที่เธอคิดว่า ตนเองจะใช้แผนนิดหน่อย ก็สามารถจัดการกับพวกเซียวชูหรันทั้ง4คนได้อย่างอยู่หมัด โดยเฉพาะไอ้คนไม่เอาไหน

อย่างเย่เฉิน ยิ่งไม่ยากอะไรเลย ขอเพียงให้เซียวไห่หลงและเซียวเวยเวยไปขอโทษเขา ปฏิบัติกับเขาดีๆ เขาก็จะซาบซึ้งจนน้ำหูน้ำตาไหลแล้ว

แต่ว่า เธอคิดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะเป็นคนเดียวที่ไม่คล้อยตามแผนของเธอ

เห็นว่าแผนของตนเองถูกเปิดโปง นายหญิงใหญ่เซียวก็บ่นๆ ว่า “ก็เป็นตระกูลเดียวกัน ร่วมแรงร่วมใจกัน ตระกูลหนึ่งเปิดสองบริษัท ถ้าเรื่องมันแพร่ออกไป จะไปเป็นที่น่าขบขันหรือ?”

เย่เฉินยิ้มเย็นๆกล่าวว่า “หลี่เจียเฉิง มหาเศรษฐีของฮ่องกง ลูกชายของเขายังไม่ได้อยู่บริษัทเดียวกับเขาเลย มันจะแปลกอะไร? ผมคิดว่าคุณย่ามีแผนอะไรมากกว่า แกล้งทำเป็นเสียใจ แต่อยากจะหลอกให้ชูหรันกลับบริษัทเซียวซื่อ เพื่อช่วยวิกฤติของบริษัท

มากกว่า！”

“นี่แก.......นี่แก.......” นายหญิงใหญ่เซียวโกรธจนพูดไม่ออก เซียวฉางเฉียนทางด้านข้างก็รีบตวาดว่า “เย่เฉิน พูดจาระวังหน่อย ในตระกูลนายก็เป็นเพียงคนนอก！”

เย่เฉินไม่ได้สนใจเขา แต่หันมาพูดกับเซียวชูหรันผู้เป็นภรรยาว่า “ชูหรัน คุณจะต้องมองให้กระจ่างนะ มีบางคนอยากจะหลอกใช้คุณ พอใช้คุณเสร็จ ก็จะเฉดหัวคุณทิ้งไป คุณลืมไปแล้วหรือว่า ตอนที่คุณช่วยจัดการสัญญาจำนวนเงิน

หกแสนหยวนให้กับตี้เหากรุ๊ป แล้วพวกเขาทำอย่างไรกับคุณ? ปากบอกว่าจะยกคุณเป็นผู้อำนวยการ แล้วความจริงละ? ตอนที่อยู่ในงานเลี้ยง ถึงกับต้องประกาศเลยว่า จะยกเซียวไห่หลงเป็นผู้อำนวยการ เรื่องแบบนี้ หรือว่าคุณอยากจะให้มันเกิดซ้ำรอยเป็นครั้งที่สอง?”

เซียวชูหรันก็มีสีหน้าที่เข้าใจอะไรขึ้นมาทันที

ในตอนนั้น เธอเข้าใจอะไรมากขึ้นแล้ว

โชคดีที่ได้เย่เฉินผู้เป็นสามีคอยเตือนไว้ ไม่เช่นนั้น ตนเองก็อาจจะติดกับดักของพวกเขาไปแล้ว

ถ้าหากว่าท่านหงห้าเปิดคำบัญชาสังหารกับตนเองจริงๆ ละก็ เช่นนั้นตนเองก็จบเห่แน่？！

พอคิดถึงจุดนี้ เขาก็รีบอ่อนข้อขึ้นมาทันที แล้วพูดว่า “เย่เฉิน เย่เฉิน ผมล้อเล่นกับคุณเท่านั้นเอง คุณอย่าจริงจังไปเลย คุณเป็นน้องเขยของผม พวกเราเป็นครอบครัวกันนะ”

เย่เฉินพูดหัวเราะว่า “ผมไม่ได้เป็นครอบครัวกับคุณ”

กำลังพูดไป โทรศัพท์ก็ต่อสายสำเร็จ

หงห้าถามอย่างเคารพว่า “อาจารย์เย่ครับ มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ?”

เย่เฉินก็มองเซียวไห่หลงที่สั่นเหมือนตะแกรงร่อนแกลบ แล้วพูดนิ่งๆ ว่า “หงห้า ถ้าผมอยากจะให้คุณเปิดคำบัญชาสังหารสักหน่อย คุณมีลูกน้องที่ฟังคำสั่งอีกเท่าไร?”

......