ในความคิดของเจ้าหน้าที่ตำรวจ หลิวจ้านถูกตามไล่จับกุมตัว ทำให้เขาตื่นตระหนกและวิ่งเข้าไปในเจินเป่าเก๋อ
แต่อันที่จริง เจินเป่าเก๋อเป็นเป้าหมายของหลิวจ้านอยู่แล้ว
ในเวลานี้ ที่เจินเป่าเก๋อ
ในห้องโถงใหญ่ การประมูลยังคงดำเนินการอยู่และตู้ไห่ชิงก็กำลังเซ็นเอกสารสัญญาต่างๆอยู่
หลิวจ้านมาถึงหน้าประตู ขณะที่เขาเดินเข้าไปด้านใน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหน้าประตูหยุดเขาไว้และเอ่ยปากพูด:"คุณผู้ชาย กรุณาแสดง QR Code สำหรับเข้างานประมูลครั้งนี้ด้วย พวกเราตรวจสอบแล้วจึงจะเข้าไปได้"
หลิวจ้านหันหน้ากลับไปมอง ก็พบว่าตำรวจที่ไล่ตามมาก็วิ่งเข้ามาเหมือนกัน เขาก็รีบหยิบปืนออกมาจากด้านในเสื้อตัวเอง และเล็งไปที่หน้าผากของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และพูดอย่างเย็นชา:"ถ้ายังพูดมากอีก ฉันจะยิงแกให้ตายเลย!"
ในเวลานี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ด้านหลังพบว่าเขาหยิบปืนออกมา ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจตกใจมากๆ และทุกคนก็หยิบปืนออกมาทันที
หลิวจ้านไม่ได้รู้สึกกลัวเลย และเปิดเสื้อแจ็คเก็ตออก เผยให้เห็นเสื้อกั๊กที่มีระเบิดอยู่ด้านใน
หลังจากนั้น มือข้างหนึ่งของหลิวจ้านถือปืนไว้ ส่วนมืออีกข้างก็จับสวิตช์จุดชนวนระเบิด ตะโกนอย่างเย็นชา:"แม่งเอ๊ย ฟังที่ฉันพูดให้ดีๆ ระเบิดที่ฉันใส่อยู่นั้นเป็นระเบิดภูเขา! ถ้าฉันจุดชนวนระเบิดทั้งตึกนี้ก็จะกลายเป็นซากปรักหักพัง ถ้าเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างพวกคุณกล้าเข้ามาละก็ ฉันจะทำให้ทุกคนที่อยู่ในนี้ตายไปพร้อมกับฉัน!"
เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายคนที่ไล่ตามมา เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น สีหน้าของพวกเขาก็ตื่นตระหนกตกใจมากๆ!
เดิมทีหลิวจ้านก็เป็นผู้ก่อการร้าย เขายังมีคดีฆาตกรรมหลายศพติดตัวด้วย ในการก่อคดีของเขาก่อนหน้านี้ เขาใช้ปืนและระเบิดเป็นประจำ ดังนั้นระเบิดที่เขาใส่อยู่นั้น ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจเชื่อว่ามันเป็นของจริง
ดังนั้น ทุกคนมองเขาด้วยความกลัว
ทุกคนอยู่ห่างไม่ไกล พวกเขาสามารถเห็นเสื้อกั๊กระเบิดที่หลิวจ้านสวมใส่อยู่ เสื้อกั๊กนั้นปูดและหนามากๆ มีแถบต่างๆที่เหมือนกับไส้กรอกแฮม แค่มองก็รู้ว่ามันเป็นระเบิดที่มีพลังทำลายรุนแรงมากๆ
ทันใดนั้นห้องโถงก็เกิดความโกลาหลทันที ทุกคนกรีดร้องและเตรียมที่จะหลบหนี
ในเวลานี้ หลิวจ้านใช้ปืนเล็งไปที่เพดาน และยิงออกไปสามนัด ตะโกนด้วยความโกรธ:"แม่งเอ๊ย ใครกล้าหลบหนีอีก ก็ลองดู!"
เมื่อได้ยินเสียงปืน ทำให้ทุกคนตกใจจนอึ้งไปเลย มีผู้คนจำนวนมากใช้สองมือจับศีรษะของตัวเองและนั่งลงโดยไม่ลังเล
แต่ก็มีคนอยู่สองสามคนที่คิดจะใช้โอกาสนี้เพื่อหลบหนี ดังนั้นพวกเขาก็เลยหนีออกไปทางประตูด้านข้าง หลิวจ้านยกปืนขึ้นมาและยิงออกไปทันที มีเสียงปืนดังขึ้นสองนัด และฆ่าผู้ชายที่อยู่ใกล้ประตูด้านข้างทันที
ในเวลานี้ ทุกคนที่อยู่ในนี้ตกใจมากๆ
หลังจากที่หลิวจ้านยิงผู้ชายคนนั้นจนตายแล้ว เขาก็รีบเดินตรงไปที่ทางเดินข้างๆห้องโถง จากข้อมูลของอีกฝ่าย คนที่ตัวเองต้องฆ่าในวันนี้ กำลังอยู่ในห้องทำงานที่อยู่ข้างๆทางเดินห้องโถง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...