ซูจือหยูใช้เงินซื้อหลิวจ้าน จุดประสงค์มีสองอย่าง
อย่างแรก ถ้าใช้เงินแล้วได้ผล ก็ใช้เงินซื้อความปลอดภัยเป็นวิธีที่ดีที่สุด
อย่างที่สอง ถ้าใช้เงินไม่ได้ผล อย่างน้อยก็สามารถตัดสินสถานการณ์ของหลิวจ้านได้จากการสนทนา
ตอนนี้ ซูจือหยูได้เบาะแสสำคัญที่หลุดออกมาจากปากของหลิวจ้านผ่านคำพูดจาหว่อนล้อมของตัวเอง
“ข้อแรก ถ้าคนทั่วไปได้ยินเด็กสาววัยยี่สิบต้นๆออกปากว่าจะให้เงินเป็นสิบเป็นร้อยล้าน ต้องไม่มีใครเชื่อแน่ๆ จะคิดแค่ว่าพูดไปเรื่อยก็เท่านั้น แต่ว่า หลิวจ้านกลับไม่เคลือบแคลงเลยว่าฉันจะหาเงินจำนวนนี้มาได้หรือเปล่า”
“นั่นหมายความว่า เขารู้ว่าฐานะของฉันเป็นยังไง รู้ว่าสำหรับฉันแล้ว เงินหนึ่งร้อยล้านหามาได้ง่ายๆ ดังนั้นเขาจึงไม่สงสัยในสิ่งที่ฉันพูด!”
“จากจุดนี้ บวกกับการที่หลิวจ้านโทรคุยและส่งข้อความหาใครบางคนก่อนหน้านี้ เห็นได้ชัดว่า มีคนบงการให้หลิวจ้านมาจับตัวฉันกับแม่!”
“ข้อสอง คนที่ไม่ยอมทำตามคำสั่งของใครง่ายๆอย่างหลิวจ้าน ถ้าฉันพูดว่าจะจ่ายให้เขาร้อยล้าน เขาก็สามารถที่จะเลือกรับเงินของฉันเอาไว้ และทรยศนายจ้างคนเดิม หรือบางทีพอได้เงินจากฉันไปแล้วอาจจะตลบหลังฉันด้วยก็ได้ โจมโจรอย่างเขา ต้องหาทางได้เงินมาไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่งในสองทางนี้แน่ๆ”
“แต่ว่า หลิวจ้านกลับไม่คิดที่จะเลือกสักทาง แค่นี้ก็พิสูจน์ได้แล้วว่า นายจ้างที่อยู่เบื้องหลังเขา เป็นคนที่เขาไม่กล้าหือด้วย!”
“อย่างนั้น ใครเป็นคนติดสินบนเขากันแน่ ถึงได้ทำให้เขายอมลงทุนจัดฉาก แค่เพื่อจับตัวฉันกับแม่มาอย่างนี้?”
คิดมาถึงตรงนี้ ซูจือหยูก็หาคำตอบไม่ได้เลย
เธอเคยคิดว่าเพราะคุณปู่ไม่พอใจคุณแม่ เลยคิดที่จะสั่งเก็บคุณแม่หรือเปล่า
ที่ไม่เข้าใจไปกว่านั้นก็คือ ทั้งๆที่เรื่องนี้คุณพ่อเป็นฝ่ายทำผิดก่อน แล้วทำไมต้องคิดจะฆ่าคุณแม่ด้วย?
หรือเป็นเพราะการที่คุณแม่มาที่เมืองจินหลิงในครั้งนี้?
ตู้ไห่ชิงในตอนนี้ คาดเดาเรื่องราวทั้งหมดได้แล้วถึงเจ็ดแปดส่วน
ลึกในใจของเธอเองก็เกิดคำถามเหมือนกันว่า “ซูโส่วเต้าทำอะไรลับหลังฉัน แอบไปไข่ทิ้งไว้ข้างนอก แถมยังเอาลูกนอกสมรสมาอยู่ข้างตัวอย่างไร้ยางอาย ตลอดเวลาที่แต่งงานกัน ฉันไม่เคยทำอะไรลับหลังเขา ตอนนี้แค่ฉันอยากหย่ากับเขา มันไม่ใช่ความผิดของเขา แต่เป็นความผิดของฉันงั้นเหรอ?”
ส่วนหลิวจ้านในตอนนี้ ไม่ได้รู้ตัวเลยว่า เมื่อกี้เผลอหลุดความลับออกไป ขณะนี้เขากำลังจดจ่ออยู่กับอุโมงค์ในแผนที่ที่กำลังจะไปถึง เพื่อที่เขาจะสามารถจัดการทุกอย่างในตอนนี้ได้
...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...