หลิวจ้านในขณะนี้ไม่ได้รู้เลยว่าเย่เฉินล็อกเป้าเขาจากข้างบนไว้เรียบร้อย
เขาจดจ่ออยู่กับการขับรถ ขณะเดียวกันก็มองจีพีเอสเป็นระยะ
จอจีพีเอสแสดงผล เหลืออีกไม่ถึง5กิโลก็จะถึงอุโมงค์ที่นัดหมายแล้ว
ตอนนี้ความเร็วของรถอยู่ที่180กิโลเมตรต่อชั่วโมง อีกแค่สองนาทีก็ถึงแล้ว!
คิดมาถึงตรงนี้ หลิวจ้านก็อดเนื้อเต้นขึ้นมาไม่ไหว
ยิ่งระยะทางเข้าใกล้เท่าไหร่ ในใจของเขาก็ยิ่งเต้นรัวมากเท่านั้น เขาเหยียบคันเร่งมิด ทำให้ความเร็วของรถเพิ่มขึ้นหลายเท่า
หลิวจ้านขับคร่อมเลนตลอดทาง
ในตอนที่ใกล้จะถึงอุโมงค์ เขาก็เห็นรถบรรทุกหลายคนขับต่อแถวกันด้วยความเร็วที่ค่อนข้างช้าอยู่บนเลนฝั่งซ้ายข้างหน้า
เขามองป้ายทะเบียน พลันสบายใจขึ้นมาในทันที
รถบรรทุกสองคันหน้าสุด คือรถที่ตระกูลซูเตรียมเอาไว้
รถสองคันนี้ขับอยู่บนถนนด้วยความเร็วต่ำ เพื่อประวิงเวลาให้หลิวจ้านมาถึงอุโมงค์
ในแผนของตระกูลซู หลังจากที่รถของหลิวจ้านเข้าไปในอุโมงค์ รถบรรทุกสองคันนี้จะเกิดอุบัติเหตุชนท้ายกันตรงทางเข้าอุโมงค์
เมื่อเป็นแบบนี้ พอรถบรรทุกสองคันชนกัน ทางเข้าอุโมงค์ก็จะถูกขวางเอาไว้ รถคันข้างหลังไม่สามารถตามเข้ามาได้
และตรงทางออกของอุโมงค์ ยังมีรถบรรทุกอีกสองคนปิดทางเอาไว้
เมื่อเป็นแบบนี้ รถโรลด์รอยซ์ของหลิวจ้านคงจะกลายเป็นปลากระป๋องที่ถูกบีบอัดทุกทิศทางในไม่ช้าก็เร็ว
ในสถานการณ์ที่กลับก็ไม่ได้ ไปก็ไม่ถึงอย่างนี้ รถโรลด์รอยซ์มีแค่จุดจบเดียวเท่านั้น นั่นก็คือถูกรถบรรทุกสองคันขับชนจนกลายเป็นเศษเหล็ก!
ถึงเวลานั้น คนที่อยู่ในรถไม่มีทางมีชีวิตรอดแน่
หลิวจ้านตายแน่นอน ตู้ไห่ชิงและซูจือหยูก็เช่นกัน
...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...