หลิวจ้านในตอนนี้ ตระหนักได้แล้วว่าตัวเองถูกตระกูลซูหลอกอย่างสมบูรณ์
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส โดยเหลือเพียงไม่กี่นาทีสุดท้ายในชีวิตของเขา ดังนั้นเขาจึงเต็มไปด้วยความโกรธต่อหม่าฉงซิงสุนัขของตระกูลซู
ตอนนี้หม่าฉงซิงก็ตกใจและหวาดกลัว เขาเพียงทำตามคำแนะนำของพ่อ เลียนแบบราชวงศ์ยุโรป และจัดการตู้ไห่ชิงด้วยวิธีเดียวกันเท่านั้นเอง
ในตอนนั้น เจ้าหญิงยุโรปคนนั้นก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ในอุโมงค์เช่นกัน และเสียชีวิตในปารีสพร้อมกับคู่หมั้นและลูกในท้องของเธอ
อุบัติเหตุทางรถยนต์ในอุโมงค์เป็นวิธีในการปิดหูปิดตาคนที่ดีที่สุด ดังนั้นหม่าฉงซิงจึงหาหลิวจ้านแพะรับบาป ตามคำสั่งของพ่อของเขา
แต่ไม่นึกเลยว่าคุณหนูใหญ่ซูจือหยู กลับนั่งรถคันเดียวกับตู้ไห่ชิง…...
หม่าฉงซิงไม่ใช่คนโง่ เขารู้ว่าคุณท่านรักซูจือหยูหลานสาวมากที่สุด และทั้งตระกูลซูเห็นเธอหัวแก้วหัวแหวนมาก และในตอนนี้ เมื่อเห็นว่าซูจือหยูกำลังจะตาย ไม่ว่าเขาจะอธิบายอย่างไร หรือพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขาอย่างไร ก็ไม่สามารถลบป้ายที่ทำงานไม่สำเร็จได้
เมื่อเวลานั้นมาถึง คุณท่านก็โกรธจัด และยังไม่รู้เลยว่าจะลงโทษตัวเองอย่างไร!
ตอนนี้ เจ้าบ้าหลิวจ้านกลับยังดูหมิ่นเขามาก และเขาไม่อยากแม้แต่จะเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกมา เรื่องนี้ทำให้หม่าฉงซิงโกรธมาก เขาหยิบปืนออกมาทันที และชี้ไปที่หน้าผากของหลิวจ้าน คำรามอย่างบ้าคลั่งว่า:"มึงแม่งจะพูดไหม? ถ้าไม่พูดความจริง กูจะส่งมึงไปนรกตอนนี้แหละ!"
เมื่อเผชิญหน้ากับปากกระบอกปืน หลิวจ้านไม่เกรงกลัวเลย เขายิ้มอย่างน่าสังเวช เผยให้เห็นฟันที่เปื้อนเลือดของเขา และพูดอย่างเย็นชาว่า:"เอาสิ ยิงเลย! ตอนนี้พ่อเจ็บไปทั้งตัวแล้ว ลูกชายที่รัก รีบยิงสิ ช่วยพ่อหลุดพ้นไปเถอะ!"
"แก……"หม่าฉงซิงโกรธจนยั้งอารมณ์ไว้ไม่ได้ เขายัดปากกระบอกปืนเข้าปากหลิวจ้านโดยตรง และพูดอย่างเคร่งขรึม:"ไอ้สารเลว ไปลงนรกซะ!"
เสร็จแล้วก็เหนี่ยวไกทันที
"ปัง!"
ท้ายทอยของหลิวจ้านเลือดกระจาย ตายสนิททันที
หม่าฉงซิงพูดอย่างลำบากใจสุดๆ:"คุณหนูใหญ่…...คำ…...คำพูดแบบนี้…...คนที่เป็นคนใช้อย่างผม ไม่สามารถพูดกับคุณท่านได้หรอกครับ คุณอย่าทำให้ผมลำบากใจเลยครับ สิ่งสำคัญตอนนี้คือช่วยคุณออกมา....."
ซูจือหยูร้องไห้เสียงดังและพูดว่า:"ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วย! ถ้าคุณอยากช่วยก็ช่วยแม่ฉันก่อน มิฉะนั้นฉันจะตายกับแม่ฉัน!"
ลูกน้องหลายคนของหม่าฉงซิงไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรทันที หนึ่งในนั้นถามว่า:"หัวหน้า เราจะทำอย่างไรดี……"
หม่าฉงซิงกัดฟันและโพล่งออกมาว่า:"อย่าไปสนอะไรมากนัก ช่วยคุณหนูใหญ่ออกมาก่อน!"
ซูจือหยูตะคอกอย่างกระตือรือร้น:"ฉันให้คุณช่วยแม่ฉันก่อน!"
พูดไป เธอก็รู้สึกปวดหัวมาก และหมดสติไปเลย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...