ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2353
สำหรับจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างซูเฉิงเฟิง โจรตะโกนให้จับโจรเป็นเพียงกลอุบายธรรมดามากๆ
เหตุผลในการประณามและเสนอรางวัลนั้น แท้จริงแล้วเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจของสาธารณชนให้มากที่สุด
ในมุมมองของซูเฉิงเฟิง ประชาชนคนส่วนใหญ่เป็นนกสองหัว อันที่จริงพวกเขาไม่มีความสามารถอันแข็งแกร่งที่จะแยกแยะถูกผิดได้ พวกเขาเพียงแค่อาศัยปริมาณข้อมูลที่พวกเขาได้รับ เพื่อตัดสินอย่างคลุมเครือว่าสิ่งใดถูกหรือผิด จริงหรือเท็จ
หากพวกเขารับฟังความคิดเห็นในเชิงบวกมากขึ้น พวกเขาจะรู้สึกว่าผลลัพธ์นั้นเป็นไปในเชิงบวก
แต่ถ้าพวกเขาเคยได้ยินความคิดเห็นที่เป็นปฏิปักษ์มากเกินไป พวกเขาจะรู้สึกว่าฝ่ายตรงข้ามพูดถูก
ตอนนี้มีคนมากมายบนอินเทอร์เน็ตที่กำลังทำการเดาแบบต่างๆ กัน ทุกคนมีปาก และทุกคนมีมือ พวกเขาสามารถพูดอะไรก็ได้บนอินเทอร์เน็ต และคาดเดาได้ทุกอย่างบนอินเทอร์เน็ต
ไม่ว่าตระกูลซูจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อทุกคนได้
ดังนั้นสิ่งที่ตระกูลซูต้องทำตอนนี้คือ ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อโพสต์ความคิดเห็นเพิ่มเติมที่เป็นประโยชน์ต่อตระกูลซูบนอินเทอร์เน็ต
ตราบใดที่มีความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ต่อตระกูลซูมากพอ ความคิดเห็นและการคาดเดาที่ไม่เอื้ออำนวยต่อตระกูลซูก็ถูกครอบงำโดยธรรมชาติ
เหมือนการด่ากับใครข้างถนน ถ้าคน 10 คนด่าคุณคนเดียว คุณมีปากเดียว ยังไงก็ด่าสู้10 คนไม่ได้
แต่ถ้าหาเจอ 10,000 คนมาช่วยคุณด่า งั้นเสียงด่าของ10คนตรงหน้าก็จะจมไปเลย
ซูโสว่เต๋อได้ยินคำสั่งของพ่อ และพูดโดยไม่ลังเลทันทีว่า:"ได้ครับพ่อ! ผมจะหานักข่าวสื่อที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติม และวล็อคเกอร์ทางอินเทอร์เน็ต แล้วให้พวกเขาช่วยเราออกเสียง!"
คุณท่านใหญ่ซูพยักหน้าเบา ๆ
คุณท่านใหญ่ซูปัดมือ:"นายอย่าแค่เตรียมการ นายต้องไปด้วยตัวเอง! หากเรื่องนี้หลุดออกไป มันจะเป็นผลกระทบอย่างหนักหน่วงสำหรับตระกูลซู ดังนั้นนายห้ามชะล่าใจเด็ดขาด! "
ซูโสว่เต๋อพยักหน้า:"งั้นผมจะเตรียมเครื่องบิน และบินตรงไปที่จินหลิง!"
ในขณะนี้ จู่ๆก็มีเสียงดังอยู่นอกประตูห้องหนังสือของคุณท่านใหญ่ซู
ซูจือเฟยตะโกนอย่างร้อนรนหน้าประตู:"อย่ามาห้ามฉัน ฉันจะพบคุณปู่!"
พ่อบ้านของตระกูลซูพูดเกลี้ยกล่อมไม่ยอมหยุดว่า:"คุณชาย ตอนนี้นายท่านกำลังคุยเรื่องสำคัญกับท่านชายรอง สั่งผมแล้วว่า ห้ามใครเข้าไปเด็ดขาด...…"
"ไม่ได้!"ซูจือเฟยพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ:"แม่และน้องสาวของผมยังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว ผมต้องถามปู่ให้รู้เรื่อง!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...