ชายชาวยิวที่พูดนั่นคือSteve Horowitz พ่อของWalter Horowitz
นับตั้งแต่Walter และลูกน้องของเขาหายตัวไป ทั้งตระกูลHorowitzก็ทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ เพื่อสอบถามเกี่ยวกับที่อยู่และเบาะแสของพวกเขา
แต่ไม่ว่าจะสอบถามอย่างไร ผลตอบรับก็เหมือนเดิม
ไม่มีใครเคยเห็นWalterและลูกน้องของเขาหายตัวไปจากโลกยังไง ขนาดกล้องวงจรปิดชั้นนำทั่วทุกมุมของเมืองก็ไม่มีข้อมูลวิดีโอเกี่ยวกับWalterเลย
สิ่งนี้ทำให้ตระกูลHorowitzตระหนักในทันทีว่าWalterมีแนวโน้มที่จะยั่วยุผู้มีอำนาจมากในจินหลิง
ดังนั้นSteve พ่อของWalterจึงมาที่จินหลิงด้วยตนเอง เพียงเพื่อทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อตามหาWalter และพาเขากลับมาที่สหรัฐอเมริกา
ในขณะนี้ เครื่องบินที่อยู่ข้างๆ เขาก็เปิดบันไดเวียนขึ้นเช่นกัน
ซูโสว่เต๋อก้าวออกจากห้องโดยสารและเดินตรงลงไป
ในเวลานี้ ขบวนรถต้อนรับซึ่งประกอบด้วยรถ Cadillac Presidential One กันกระสุนหกคัน ได้ขับรถไปที่เครื่องบินของซูโสว่เต๋อแล้ว และชายชุดดำเกือบยี่สิบคน ที่มีส่วนสูงและร่างกายเท่ากันทั้งหมดก็ออกมาจากรถทีละคน ยืนตรงข้างๆเป็นขบวน
เหล่านี้คือทีมรักษาความปลอดภัยทั้งหมดที่ลูกน้องของซูโสว่เต๋อเตรียมไว้สำหรับเขาชั่วคราว ช่วงเวลาที่ซูโสว่เต๋อ
อยู่ในจินหลิง คนเหล่านี้มีหน้าที่รับผิดชอบงานด้านความปลอดภัย
แต่ว่า สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงกองกำลังรักษาความปลอดภัยแบบผิวเผิน และส่วนใหญ่ถูกเอามาโชว์ เมื่อ 20 นาทีที่แล้ว ตระกูลซู ได้ส่งปรมาจารย์ระดับสูง 20 คนไปยังจินหลิง คนเหล่านี้จะแอบปกป้องความปลอดภัยของซูโสว่เต๋อ และจะปฏิบัติตามคำสั่งของซูโสว่เต๋อ ส่งไปเพื่อค้นหาที่อยู่ของตู้ไห่ชิงและซูจือหยูในจินหลิง
Steve พ่อของ Walter สังเกตเห็นซูโสว่เต๋อ เขาไม่นึกเลยว่าชายชาวจีนที่ธรรมดานั้น จะเอิกเกริกเช่นนี้
โชคดีที่การสอบถามแบบนี้ไม่ใช่เรื่องยาก เมื่อซูโสว่เต๋อ เดินลงบันไดเวียน ผู้ช่วยของ Steve ก็พบผลลัพธ์ในที่สุด และรีบรายงานว่า:"เจ้านาย เครื่องบินลำนี้จดทะเบียนภายใต้ชื่อองค์กรของตระกูลซูแห่งเย่นจิง! "
"ตระกูลซู!?" Steveตกใจและพูดขึ้นทันที:"มิน่าล่ะถึงเอิกเกริกเช่นนี้!"
เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็เร่งฝีเท้าทันที วิ่งออกจากบันไดเวียนอย่างรวดเร็ว และตรงไปที่ซูโสว่เต๋อ
เขายังไม่ทันเข้าใกล้ซูโสว่เต๋อ ชายชุดดำหลายคนรีบพุ่งเข้าไปข้างหน้าและล้อมเขาทันที และพูดอย่างเข้มงวดว่า:"คุณเป็นใคร! กรุณาถอยออกมาเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้น อย่าหาว่าเราไม่เกรงใจคุณ ! "
Steveรีบอธิบายเป็นภาษาจีนอย่างเสียงดังว่า:"ทุกคนอย่าเข้าใจฉันผิด ผมไม่ได้มีเจตนาร้าย ผมแค่อยากจะทักทายคุณซู!"
ซูโสว่เต๋อกำลังจะก้าวขึ้นรถ เมื่อได้ยินคำพูดของSteve ก็มองมาที่เขาอย่างสงสัยและถามว่า:"คุณรู้จักผมเหรอ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...