ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2363

เฉินจื๋อข่ายได้ยินเย่เฉินกล่าวว่า และจะรั้งตัวซูโสว่เต้าและ Steve Horowitz ไว้ ก็อุทานเสียงดังทันที และกล่าวว่า “คุณชาย Steve Horowitz ยังพอจะไหว ในคราวนี้ที่เขามาจากสหรัฐอเมริกาน่าจะไม่ได้นำกำลังคนมามากมาย แต่ซูโสว่เต๋อบนผิวเผินก็ได้จ้างบอดี้การ์ดมาหลายสิบนายแล้ว และผู้ยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังเขายิ่งไม่รู้ว่าจะมีเท่าไหร่ อยากจะจับตัวเขาเกรงว่าคงจะทำได้ยากเล็กน้อย.....”

เย่เฉินพูดอย่างใจเย็นว่า “ไม่เป็นไร ในโลกใบนี้ไม่มีกางเกงที่กันลมได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ การจับตัวซูโสว่เต๋อและ Walter ผมคนเดียวก็พอแล้ว”

ในขณะที่เขาพูด จู่ๆ ก็มีคนคนหนึ่งแวบเข้ามาในความคิดของเขา ดังนั้น เขาจึงเปลี่ยนคำพูดของเขาทันทีว่า “ไม่ เพิ่มอีกคนจะดีกว่า”

เฉินจื๋อข่ายยืนขึ้นทันที และพูดโดยไม่ลังเลว่า “คุณชาย ผมยินดีที่จะไปกับคุณ!”

เย่เฉินยิ้ม และพูดอย่างจริงจังว่า “เหล่าเฉิน ความกล้าหาญของคุณน่ายกย่องนัก แต่ความแข็งแกร่งของคุณยังอ่อนไปเล็กน้อย คิดว่าคุณอาจยังไม่ทันได้เข้าใกล้กับซูโสว่เต๋อ ก็ถูกคนที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดพบเข้าแล้ว”

เฉินจื๋อข่ายกล่าวอย่างเขินอายว่า “นี่.......คุณชาย......ถ้าคุณไม่รังเกียจ ผมจะพยายามฝึกฝนทักษะของผมให้ดีที่สุดจากนี้ไป!”

เย่เฉินหัวเราะและพูดว่า “ฝึกฝนตอนนี้ มันคงสายเกินไปแล้ว”

เฉินจื๋อข่ายรีบถามว่า “แล้วคุณวางแผนจะลงมือทำเมื่อไหร่? ถ้าต้องการให้ทางผมทำอะไร ผมจะได้เตรียมตัวล่วงหน้าถูก!”

เย่เฉินกล่าวว่า “อย่างเร็ว ผมอยากจะลงมือทำในคืนนี้เลย ไม่เช่นนั้นหากพวกเขามุ่งเน้นความสนใจไปที่ตงเสวี่ยน เรื่องนี้มันก็จะยุ่งยากมากขึ้นเล็กน้อย”

ขณะที่พูด เย่เฉินก็พูดขึ้นอีกครั้งว่า “ให้ผมโทรหาตงเสวี่ยก่อนเถอะ และให้เธอทำงานล่วงเวลาที่บริษัทก่อนในวันนี้ หากเป็นเช่นนั้น ผมก็จะลงมือทำในคืนนี้”

ไม่นานหลังจากนั้น เย่เฉินก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วโทรหาหวังตงเสวี่ยน

ทันทีที่รับสาย เสียงของหวังตงเสวี่ยนก็ดังขึ้นมา “คุณชาย!”

เย่เฉินส่งเสียงฮัม และถามเธอ “ตงเสวี่ย ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?”

หวังตงเสวี่ยกล่าวด้วยความเคารพว่า “คุณชาย ฉันอยู่ที่ฮ่องกง”

หลังจากวางสาย เย่เฉินก็ถอนหายใจเบาๆ ด้วยความโล่งอก

หวังตงเสวี่ยนไม่ได้อยู่ที่เมืองจินหลิงพอดีเลย ดังนั้นในเรื่องนี้จึงไม่ได้เร่งรีบขนาดนั้นแล้ว

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น งั้นก็เป็นการดีกว่าที่จะติดตามซูโสว่เต๋อและ Steve ทั้งสองคนอย่างใกล้ชิดกันก่อน เพื่อดูว่าทั้งสองคนนี้ โดยเฉพาะซูโสว่เต๋อ กำลังเล่นมายากลอะไรอยู่กันแน่

แต่เย่เฉินก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้เวลาแก่สองคนนี้นานเกินไป ภายในสองสามวัน ก็จะทำให้พวกเขาระเหยไปจากเมืองจินหลิงโดยตรง!

ในเวลานี้ เฉินจื๋อข่ายเห็นว่าเย่เฉินได้วางสายไปแล้ว ก็เลยรีบถามว่า “คุณชาย คุณหนูหวังไปฮ่องกงแล้วหรือ?”

“ใช่” เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย “ช่างเป็นเรื่องที่บังเอิญจริงๆ เธอเพิ่งจากไปตอนเมื่อเช้านี้”