ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2366

ในขณะที่เธอกำลังฝึกออกกำลังกายจนเหงื่อออก กริ่งประตูก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ซูรั่วหลีรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยในทันที

เธอพักอยู่ที่นี่มาได้สักพักแล้ว และรู้ดีกับกฎการบริการของพนักงานบริการของที่นี่

อาหารสามมื้อต่อวันของที่นี่ถูกกำหนดเวลาไว้แล้ว และพนักงานบริการจะเตรียมอาหาร เครื่องดื่ม และสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวัน แล้วก็จัดส่งมาให้

ในเวลาอื่นๆ พนักงานบริการจะไม่มารบกวนอย่างริเริ่มแน่นอน

และตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาทานอาหาร ดังนั้น มีแนวโน้มมากที่เย่เฉินมาแล้ว!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูรั่วหลีก็รีบวิ่งไปที่ประตูอย่างมีความสุข

ผ่านหน้าจอแสดง เธอมองเห็นเย่เฉินยืนอยู่ที่ประตูห้องของเธอในขณะนี้ และหัวใจของเธอก็กระโดดโลดเต้นด้วยความปีติยินดี

เธอถึงตระหนักได้ว่า ตัวเองไม่ได้จัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเองเลย เธอยังคงสวมชุดชั้นในสำหรับออกกำลังกายขั้นพื้นฐานที่สุด และเธอก็เกิดการลังเลขึ้นมา ไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน หรือเปิดประตูให้เย่เฉินก่อนดี

แต่หลังจากคิดอีกครั้ง ก็ยังกังวลว่ามันจะไม่เหมาะสมที่จะปล่อยให้เย่เฉินรอนานเกินไป ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจเรื่องนั้นมากนัก จึงเปิดประตูโดยตรง

ทันทีที่ประตูเปิดออก เย่เฉินเห็นซูรั่วหลีซึ่งสวมแค่ชุดชั้นในกีฬา และก็พอรู้สึกอักอ่วนอยู่บ้าง

ซูรั่วหลีก็หน้าแดงด้วยความเขินอายเล็กน้อยและพูดว่า “ขอโทษทีคุณชายเย่ เมื่อกี้ฉันรีบไปหน่อย และยังไม่ทันได้แต่งตัวให้เหมาะสม หรือว่าคุณเข้ามานั่งก่อน ฉันจะรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลย”

เย่เฉินเดินเข้าไปในห้อง ยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ที่ผมมาที่นี่เพราะมีเรื่องจะบอกกับคุณ และดูว่าคุณสนใจที่จะทำกับผมไหม”

ดังนั้น เย่เฉินจึงอธิบายถึงเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ซูรั่วหลี

เมื่อซูรั่วหลีได้ยินว่า คุณท่านใหญ่ซูได้สั่งคนให้ลอบสังหารตู้ไห่ชิง และแม้กระทั่งยังมีคนอยากจะฆ่าซูจือหยูกับพวกเขาด้วย ทั้งคนก็เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองโดยชอบธรรมและตำหนิว่า “การทำงานของตระกูลซูนั้นน่ากลัว และสกปรกเกินไป! กลอุบายแบบเดียวกัน ใช้กับฉันไปแล้วครั้งหนึ่ง และยังจะใช้มันกับคุณหญิงใหญ่อีกครั้ง และแม้กระทั่งคุณหนูคนโตก็ถูกนำเข้ามาเกี่ยวข้องอีกด้วย......”

ขณะที่พูด เธอก็อดไม่ได้ที่จะพูดอย่างหมดแรงว่า “อันที่จริงแล้ว คุณหญิงใหญ่ใจดีกับฉันมาโดยตลอด เพียงแต่ว่าเธอไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของฉันมาก่อน คุณหนูโต.....คุณหนูโตก็ใจดีกับฉันมากเหมือนกัน แต่เธอไม่รู้มาก่อนว่า ฉันเป็นน้องสาวต่างแม่ของเธอ ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่า จะเผชิญหน้าเธออย่างไรในอนาคต.....”

ทันใดนั้น เธอก็รีบถามเย่เฉินทันทีว่า “อาจารย์เย่ ตอนนี้คุณหญิงใหญ่และคุณหนูคนโตไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม?”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ และพูดว่า “ไม่ต้องกังวล พวกเขาไม่ตกอยู่ในอันตรายอีกต่อไป และพวกเขาก็ยังคงปลอดภัยมาก”

“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว........” ซูรั้วหลีถึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทันใดนั้น ก็กล่าวอย่างแข็งกร้าวอีกครั้งในทันทีว่า “คุณชายเย่ ถ้าคุณสามารถไว้วางใจรั่วหลีได้ รั่วหลีก็ยินดีที่จะติดตามคุณ และรับใช้คุณอย่างเต็มกำลัง!”