ผู้ช่วยรีบพูดด้วยความเคารพว่า “เถ้าแก่ ผู้ยอดฝีมือที่ส่งออกไปได้ค้นหาโรงพยาบาลในเมืองจินหลิงทั้งหมดแล้ว และไม่พบพวกเขาทั้งสองคนเลย”
“ไม่พบเหรอ!?” ซูโสว่เต๋อขมวดคิ้ว และเอ่ยปากถามว่า “คุณแน่ใจหรือว่าได้ตรวจค้นทุกโรงพยาบาลแล้ว?”
“แน่ใจครับ” ผู้ช่วยพยักหน้า และกล่าวอย่างจริงจังว่า “ไม่เพียงแต่โรงพยาบาลชั้นนำ แม้แต่คลินิกเล็กๆ ธรรมดาก็ได้ค้นหาแล้ว และไม่พบร่องรอยของพวกเขาเลย”
ซูโสว่เต๋อตบลิ้นทันทีและกล่าวว่า “เสียงตบลิ้น....แม่งนี่มันช่างน่าแปลกประหลาดจริงๆ เลย! ที่โรงพยาบาลก็ไม่มี หรือว่าจะตายไปแล้วจริงๆ งั้นเหรอ? ”
หลังพูดจบ เขาก็เปิดปากพูดทันทีว่า “ไปตรวจสอบความคืบหน้าของการสอบสวนของตำรวจในปัจจุบัน ว่ามีความคืบหน้าอะไรหรือไม่? ”
ผู้ช่วยบอกตามตรงว่า “เถ้าแก่ ผมได้สอบถามสถานการณ์ด้านตำรวจแล้ว ตอนนี้พวกเขาไม่มีเบาะแสใดๆ เลย ตอนนี้พวกเขากำลังเฝ้าสังเกตกระสุนที่เก็บรวบรวมที่บริเวณอุโมงค์ และอยากจะค้นหาเบาะแสของมือปืนกลับจากกระสุน”
ซูโสว่เต๋อขมวดคิ้ว และถามเขาว่า “ตู้ไห่ชิงและซูจือหยูล่ะ ตำรวจก็ไม่มีเบาะแสอะไรเลยเหรอ?”
“ไม่มี” ผู้ช่วยพยักหน้า “ทางด้านตำรวจก็เป็นเช่นเดียวกับพวกเรา ตอนนี้ก็กำลังสับสนอยู่เหมือนกัน”
“ไอ้เวรเอ้ย......” ซูโสว่เต๋อด่าด้วยเสียงต่ำ แล้วถามต่อไปว่า “มีผลการสอบสวนที่เกี่ยวกับกลุ่มคนลึกลับกลุ่มนั้นหรือไม่? คนกลุ่มนั้นพุ่งเข้าไปในอุโมงค์ และจับตัวตู้ไห่ชิงและซูจือหยูออกไปยังไม่ว่า และยังพาตัวพวกหม่าฉงซิงออกไปอีกสี่คน ไม่ต้องพูดถึงคนเป็นๆ ทั้งหกคนเลย แม้จะเป็นศพหกศพก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการได้เลย! ไม่ว่ายังไงก็ต้องทิ้งเบาะแสไว้บ้างใช่ไหม? ”
ผู้ช่วยเปิดปากแล้วพูดว่า “สำหรับเรื่องนี้ ตำรวจยังไม่มีข่าวอะไรเลย”
ซูโสว่เต๋อกระทืบเท้าอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย และด่าว่า “แม่งเอ๊ยมันช่างลึกลับจริงๆ เลย!”
หลังจากพูดแล้ว เขาก็ถามขึ้นอีกครั้งว่า “ตอนนี้เรื่องแอคหลุมบนอินเทอร์เน็ตเป็นอย่างไรบ้างแล้ว?”
ผู้ช่วยตอบว่า “โดยพื้นฐานแล้วแอคหลุมบนอินเทอร์เน็ตได้ควบคุมสถานการณ์ในขณะนี้แล้ว ในปัจจุบันมีเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของเนื้อหาการสนทนาเกี่ยวกับเรื่องนี้บนอินเทอร์เน็ต มีแนวโน้มที่จะเป็นตระกูลซู โดยคิดว่าตระกูลซูเป็นผู้โดนทำร้ายที่ใหญ่ที่สุด และคนที่ต้องการจะวางแผนฆ่าตู้ไห่ชิงและซูจือหยู จะต้องเป็นผู้อื่นแน่นอน เชื่อว่าตราบใดที่พวกเรายังคงรักษาการรายงานความคิดเห็นของสาธารณชนอย่างท่วมท้น ภายในสองสามวัน คนทั้งประเทศก็จะเชื่อว่าเราเป็นผู้บริสุทธิ์”
ซูโสว่เต๋อถอนหายใจด้วยความโล่งอก และกล่าวว่า “ในเรื่องนี้คุณทำได้ดีมาก ถ้าคุณท่านก็พอใจด้วย ผมจะตอบแทนคุณอย่างดีแน่นอน”
เจิ้งเสี่ยวฉีคนนี้อายุเพียงยี่สิบหกปีในปีนี้ เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนภาพยนตร์เป็นเวลาสี่ปี เธอสวยมาก แต่เนื่องจากทักษะการแสดงที่ย่ำแย่ และไม่มีภูมิหลังอะไร ดังนั้นเธอจึงไม่เป็นที่รู้จักในวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์มาตลอดสองปีก่อนหน้า
อย่างไรก็ตามตั้งแต่ปีที่แล้ว เจิ้งเสี่ยวฉีได้รับทรัพยากรภาพยนตร์จากผู้กำกับชั้นนำมากมายอย่างต่อเนื่อง ซึ่งสามารถบอกได้ว่าเป็นการก้าวกระโดดสู่ท้องฟ้า และในไม่ช้าก็ติดอันดับหนึ่งในนักแสดงแถวหน้าที่ยอดเยี่ยม
หลายคนคาดเดาว่าต้องมีนายทองอยู่เบื้องหลังของเธอแน่นอน แต่ตราบใดที่มีโพสต์การคาดเดาที่เกี่ยวข้องถูกโพสต์ออกมา ก็จะถูกลบออกไปในทันที และไม่มีทางที่จะถูกแพร่กระจายเลย
เหตุผลที่แน่ชัด ก็คือเจิ้งเสี่ยวฉีถูกซูโสว่เต๋อเห็นชอบ และรับเลี้ยงเข้ามา และกลายเป็นนกขมิ้นของเขา
ภายใต้สถานการณ์ทั่วไป ตราบใดที่ซูโสว่เต๋อมีโอกาสออกจากปักกิ่ง ก็จะให้เจิ้งเสี่ยวฉีมาหาเขาอย่างลับๆ และวันนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้นเช่นกัน
ตอนที่ซูโสว่เต๋อตัดสินใจมาที่เมืองจินหลิง เขาก็ขอให้เจิ้งเสี่ยวฉีที่กำลังถ่ายทำละครอยู่ในหนานไห่เตรียมตัวมาหาเขาในทันที ดังนั้นเจิ้งเสี่ยวฉีจึงเร่งการถ่ายทำฉากของวันนี้ให้เสร็จ และลาป่วยกับทีมงานถ่ายละครทันที แอบขึ้นเครื่องบินส่วนตัว แล้วรีบมาที่เมืองจินหลิง
ทันทีที่ได้ยินว่าเจิ้งเสี่ยวฉีกำลังจะลงจอด ซูโสว่เต๋อก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยอย่างอดใจไม่ได้ และพูดกับผู้ช่วยของเขาว่า “เอาล่ะ คุณออกไปเถอะ ผมต้องการจะอาบน้ำ และอีกสักครู่เมื่อคุณหนูเจิ้งมาถึงแล้ว ก็ส่งเธอเข้ามาเจอผมที่ห้องโดยตรง!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...