ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2371

ซูโสว่เต๋อเตรียมแผนการให้กับตัวเองอย่างรอบคอบ

ก่อนที่เจิ้งเสี่ยวฉีจะมาถึง เธอก็อาบน้ำเพื่อบรรเทาความเหนื่อยล้า และเมื่อเจิ้งเสี่ยวฉีมาถึง เธอจะได้เข้าประเด็นกับเธอได้โดยตรง

นานๆ ทีที่เขาจะมีโอกาสหลุดพ้นจากยัยแก่หน้าจืดที่บ้าน เขาก็ต้องใช้โอกาสนี้เสวยสุขกับเจิ้งเสี่ยวฉีเป็นเวลาสองสามวันสิ

หลังจากที่เตรียมน้ำอุ่นเสร็จแล้ว ซูโสว่เต๋อก็ถอดเสื้อผ้าออกและคลานเข้าไปในอ่างอาบน้ำ เพื่อที่จะให้ร่างกายที่ค่อนข้างอวบอิ่มของตัวเองจุ่มลงในน้ำร้อน

ตอนนี้ในใจเขาเต็มไปด้วยความสุข แต่หารู้ไม่ว่าตัวเองนั้นอยู่ห่างจากนรกบนดินเพียงยี่สิบนาทีเท่านั้น

ในขณะนี้ เย่เฉินและซูรั่วหลีได้มาถึงที่โรงแรมสากลจินหลิงอย่างเงียบๆ แล้ว

ทักษะในการต่อสู้ของเย่เฉินนั้นไม่ต้องพูดถึง ส่วนซูรั่วหลีนั้นเป็นปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ภายในที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีจากตระกูลตระกูลเหออยู่แล้ว นอกจากนี้แล้วเธอยังได้รับการฝึกฝนจากผู้คุ้มกันและนักฆ่าอย่างมืออาชีพมากมายแล้วด้วย เพราะฉะนั้นความแข็งแกร่งในด้านนี้ของเธอก็ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน

ที่สำคัญกว่านั้นคือ ในช่วงเวลานี้เส้นเริ่นของซูรั่วหลีถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์ด้วยความช่วยเหลือของเย่เฉินแล้ว และความแข็งแกร่งโดยรวมก็พัฒนาขึ้นมาก ดังนั้นการแอบเข้าไปในโรงแรมสากลจินหลิงกับเย่เฉินนั้น จึงเป็นเพียงเรื่องง่ายนิดเดียวเท่านั้น

เฉินจื๋อข่ายได้ตรวจสอบตำแหน่งห้องที่อยู่ในโรงแรมสากลจินหลิงของซูโสว่เต๋อกับ Steve Walter ก่อนที่จะมาที่นี่แล้ว

ซูโสว่เต๋อเหมาชั้นผู้บริหารทั้งหมดโดยตรง ดังนั้นผู้คุ้มกันของเขากับผู้ยอดฝีมือทั้งหลายของตระกูลซูจึงถูกสั่งให้เฝ้าที่หน้าห้องที่ใกล้กับทางเข้าลิฟต์และทางเข้าบันได

ในมุมมองของพวกเขา ทางเข้าบันไดและลิฟต์เป็นเหมือนหลอดลมของชั้นผู้บริหารทั้งหมด และชั้นผู้บริหารอยู่ที่ชั้นยี่สิบซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของโรงแรม ดังนั้น ตราบใดที่มีการยืนเฝ้าทางเข้าบันไดและลิฟต์ไว้ ซูโสว่เต๋อก็จะปลอดภัยอย่างแน่นอน

แต่พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเย่เฉินกับซูรั่วหลีจะเลือกใช้เฮลิคอปเตอร์บุกทะลวงการป้องกันของพวกเขาโดยตรงจากด้านบน

อย่างไรก็ตาม เสียงคำรามของเฮลิคอปเตอร์ก็ดังสนั่นไปทั่ว แม้ว่าเฮลิคอปเตอร์จะอยู่ที่ระดับความสูงหลายร้อยเมตร แต่คนที่อยู่ด้านล่างก็สามารถได้ยินอย่างชัดเจน เสียงดังจนแทบจะระเบิดแก้วหูเลยด้วยซ้ำ ดังนั้น เย่เฉินจึงให้เฉินจื๋อข่ายจัดเตรียมการแสดงดอกไม้ไฟเพื่อเป็นการปกปิดให้กับตัวเอง

ในเวลาห้าทุ่มครึ่ง

ในขณะนี้ เฮลิคอปเตอร์บนท้องฟ้าก็บินไปที่ดาดฟ้าของโรงแรมสากลจินหลิงอย่างรวดเร็ว

เฮลิคอปเตอร์คงระดับความสูงอยู่ที่ 150 เมตร แม้ว่าจะไม่สามารถขจัดเสียงคำรามของการบินได้ แต่เนื่องจากว่าเสียงของดอกไม้ไฟนั้นดังกว่า จึงไม่มีใครสังเกตเห็นเฮลิคอปเตอร์เลยสักคน

ในขณะนี้ภายในเฮลิคอปเตอร์

เย่เฉินและซูรั่วหลีนั่งเคียงข้างกัน ส่วนเฉินจื๋อข่ายกับคนของเขาอีกสองคนนั่งตรงข้าม

เมื่อใกล้ถึงโรงแรม เฉินจื๋อข่ายก็กล่าวด้วยความเป็นห่วงว่า “คุณชายครับ เท่าที่ฉันรู้มา มีผู้ยอดฝีมืออย่างน้อยยี่สิบถึงสามสิบคนติดตามอยู่รอบข้างซูโสว่เต๋อ ไม่รวมบอดี้การ์ดที่เขาจ้างจากบริษัทรักษาความปลอดภัยในท้องที่ คุณกับคุณหนูซูมีเพียงสองคนนี้เท่านั้น มันอันตรายเกินไปไหม? จะให้ผมเรียกคนมาเพิ่มไหม! ”

เย่เฉินโบกมือและพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ไม่จำเป็น มีเพียงจำนวนคนน้อยเท่านั้นที่สามารถแอบเข้ามาและถอนตัวออกจากที่นี่อย่างเงียบๆ ถ้าหากคนมากเกินไป เราก็ทำได้แค่ปะทะสู้รบกับพวกเขาอย่างตรงไปตรงมานะสิ? ”

เฉินจื๋อข่ายรู้สึกกังวลเล็กน้อยจึงพูดว่า “แต่ว่าคุณชายครับ ผมไม่รู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งพอหรือเปล่า ในกรณีที่เกิดอันตราย เราก็คงยากที่จะช่วยเหลือพวกคุณอย่างมีประสิทธิภาพ... ”