เมื่อซูโสว่เต๋อได้ยินเสียงนี้ เขาก็กระโดดขึ้นสูงอย่างกะทันหันราวกับโดนไฝช็อตทั้งตัว
ทันใดนั้น เขารีบมองไปตามเสียงอย่างว่องไว และพบว่ามีชายหนุ่มที่มีใบหน้ายิ้มแย้มคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้เล็กๆ ที่หน้าประตูห้องน้ำ
เขาตกตะลึงและซักถามขึ้นในทันที “ คุณ... คุณเป็นใคร? ! ”
เย่เฉินเยาะเย้ย “ ฉันเหรอ? ฉันเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลซูไง”
ซูโสว่เต๋อพูดอย่างตื่นตระหนก “ผู้มีพระคุณอะไร? คุณ... คุณต้องการอะไรกันแน่?”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย “ ฉันเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลซูจริงๆ น่ะ ลูกสาวทั้งสองคนของพี่คนโตของคุณคือซูจือเฟยและซูจือหยู ตอนที่พวกเธอถูกลักพาตัวที่ประเทศญี่ปุ่น ฉันเป็นคนช่วยพวกเธอไว้เอง แบบนี้คุณว่าฉันเป็นผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่ของตระกูลซูหรือเปล่าล่ะ? ”
“อะไรนะ!” ซูโสว่เต๋อพูดอย่างตกตะลึง “ คุณ... คุณคือผู้ยอดฝีมือที่ลึกลับในประเทศญี่ปุ่นคนนั้นนะเหรอ! "
เย่เฉินถามด้วยความสนใจ "ทำไม? คุณเคยได้ยินชื่อฉันหรือ? “
ซูโสว่เต๋อกล่าวอย่างอ้อมแอ้ม " ฉันเคยได้ยินหลานสาวของฉันพูดถึงเรื่องนี้...พ่อของฉันยังพูดถึงเรื่องนี้อยู่เสมอว่า ถ้าเขามีโอกาสได้พบคุณ เขาจะขอบคุณอย่างดีเลย”
ขณะที่เขาพูดนั้น เขาก็คอยสังเกตดูเย่เฉินอย่างระมัดระวังไปด้วย พยายามหาคำตอบให้ได้ว่าคนตรงหน้าเป็นศัตรูหรือเพื่อนกันแน่
เขาแอบวิเคราะห์อยู่ในใจว่า “ จู่ๆ ไอ้หมอนี้ก็โผล่มาที่ห้องตัวเอง มองยังไงก็ให้ความรู้สึกว่าหมอนี้ไม่ได้มาดีแน่...”
“แต่... หากเขาเป็นคนลึกลับที่ช่วยซูจือเฟยกับซูจือหยูในญี่ปุ่นคนนั้นจริงๆ เขาก็ต้องไม่มีเจตนาร้ายต่อตระกูลซูสิ?”
ในเวลานี้ เย่เฉินยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “ โอ้! ถ้าหากตระกูลซูมีใจที่จะขอบคุณฉันจริงๆ พวกคุณก็ควรขอบคุณฉันจากใจและอย่างอลังการจริงๆ เพราะฉันไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตพวกเขาสองคนพี่น้องไว้เท่านั้น ฉันยังถือโอกาสช่วยลูกสาวนอกสมรสของพี่ชายคุณไว้ด้วย”
สีหน้าของซูโสว่เต๋อเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน!
“ลูกสาวนอกนอกสมรสของพี่ชายฉันงั้นเหรอ!?”
เย่เฉินตอบอย่างไม่ใส่ใจมากนัก เขาไขว้ขาและพูดอย่างเชื่องช้า “ พี่สะใภ้คนโตของคุณกับหลานสาวคนโตของคุณถูกชายผู้ต้องหาลักพาตัวไปและเกือบเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ฉันเป็นคนช่วยพวกเขาทั้งสองคนไว้เช่นกัน”
“อะไรนะ! คุณน่ะเหรอ!” ซูโสว่เต๋อได้ยินเรื่องนี้แล้วก็ตกตะลึงยิ่งกว่าเดิมอีก!
สิ่งที่เขาไม่ต้องการเห็นที่สุด ก็คือตู้ไห่ชิงและซูจือหยูยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้!
ไม่คาดคิดมาก่อนว่า พวกเขาสองคนจะได้รับการช่วยเหลือจากชายหนุ่มคนนี้ด้วย!
ซูโสว่เต๋อที่กระวนกระวายใจกลัวว่าเย่เฉินจะสังเกตเห็นอาการร้อนตัวของเขา จึงรีบพูดด้วยความกระตือรือร้น: “ ฉันไม่นึกเลยว่าพี่สะใภ้และหลานสาวของฉันจะยังมีชีวิตอยู่!เยี่ยมไปเลย!เยี่ยมมากจริงๆ ! ”
พูดจบ เขาก็รีบพูดขึ้นอีกครั้ง “ฉันมาเมืองจินหลิงในครั้งนี้ก็เพื่อหาเบาะแสของพวกเขานั่นแหละ คุณไม่รู้หรอกว่า ครอบครัวของเราเป็นห่วงความปลอดภัยของสองแม่ลูกนี้อย่างมาก ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่ คุณพ่อยังกำชับว่า ให้ฉันปกป้องพวกเขาสองแม่ลูกให้ปลอดภัยในทุกกรณี!ไม่นึกเลยว่าพวกเขาทั้งสองจะถูกคุณช่วยชีวิตเอาไว้ ต้องขอบคุณมากจริงๆ ! ”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม “ซูโสว่เต๋อ ฉันนึกว่า ผู้ชายทุกคนของตระกูลซูเป็นจิ้งจอกที่เฉลียวฉลาดและมีความสามารถมาโดยตลอด ไม่นึกเลยว่าทักษะการแสดงของคุณจะโอเว่อร์ขนาดนี้ ไม่มีความจริงจังเลยสักนิด มันน่าผิดหวังจริงๆ ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...