ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2375
ช่วงเวลาที่เย่เฉินเปิดเผยตัวตนของเขา ซูโสว่เต๋อเหมือนถูกฟ้าผ่าห้าครั้งในเวลาเดียวกัน!
เขามองไปที่เย่เฉินด้วยความตะลึงงัน และพูดขึ้นด้วยความตื่นตระหนกตกใจ “ คุณ... คุณเป็นลูกชายของเย่ฉางอิงจริงๆ หรือ? ”
หลังจากพูดคำนี้ออกมาแล้ว เขาก็พึมพำกับตัวเองโดยไม่รอให้เย่เฉินตอบกลับ “ หน้าตาคล้ายกันขนาดนี้ มันก็คงไม่มีทางเป็นการเข้าใจผิดไปได้หรอก…”
ทันใดนั้น เขาก็รีบพูดว่า “ เสี่ยวเย่ อย่างไรก็ตามฉันกับพ่อของคุณนั้นถือว่าเป็นเพื่อนกัน ตามหลักแล้ว คุณควรเรียกฉันว่าอา... ”
เย่เฉินพูดอย่างดูถูก “ ให้ฉันเรียกคุณว่าคุณอางั้นหรือ? คุณคู่ควรกับมันด้วยเหรอ?”
ซูโสว่เต๋อรีบพูดทันทีว่า “ ฉันดีรู้ว่า ความรู้สึกที่คุณมีต่อตระกูลซูนั้นไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ แต่ตระกูลซูกับตระกูลเย่นั้นมีข้อตกลงที่จะไม่ก้าวก่ายและไม่ต่อต้านกันมานานแล้ว ในช่วงสิบถึงยี่สิบปีที่ผ่านมา เราได้พัฒนาเศรษฐกิจของตนโดยปฏิบัติตามหลักการที่จะไม่ก้าวก่ายกันและกันมาโดยตลอด คุณ... คุณจะฝ่าฝืนข้อตกลงนี้ไม่ได้นะ! ”
เย่เฉินส่งทำเสียงฮึดฮัด “ข้อตกลงระหว่างพวกคุณกับตระกูลเย่เป็นเรื่องระหว่างพวกคุณ มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน”
ซูโสว่เต๋อกล่าวด้วยความตื่นตระหนก “ คุณ... คุณก็ใช้นามสกุลเย่เช่นกันนี่ ... คุณก็ต้องปฏิบัติตามข้อตกลงระหว่างตระกูลซูกับตระกูลเย่ด้วย! ”
เย่เฉินพูดเยาะเย้ยว่า “ฉันไม่ยอมรับข้อตกลงใดระหว่างพวกคุณกับตระกูลเย่ทั้งนั้น ฉันยอมรับแค่แปดตัวอักษรเท่านั้น”
“แปดตัวอักขระอะไรอ่ะ?!”
เย่เฉินพูดออกมาทีละคำว่า “ มิอาจร่วมโลกกับผู้ฆ่าพ่อแม่ได้! ”
ซูโสว่เต๋อยิ่งตื่นตระหนกกว่าเดิม เขาพูดออกมาทันทีว่า “ แต่ตระกูลซูไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดกับการตายของพ่อแม่คุณเลยนะ! ”
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา “ ตระกูลซูเป็นผู้นำในการก่อตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ในครั้งนั้น เพียงข้อนี้ข้อเดียวก็เพียงพอที่จะให้พวกคุณชดใช้แล้ว!”
“ดีมาก!”
เย่เฉินพยักหน้าและพูดกับซูรั่วหลี “ รั่วหลี คุณช่วยจัดการสถานที่หน่อย ห้ามทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เด็ดขาด”
ซูรั่วหลีตอบโดยไม่ลังเล “ ได้ค่ะคุณชายเย่ การเคลียร์สถานที่เกิดเหตุเป็นหนึ่งในเรื่องที่ฉันชำนาญที่สุด”
ในอดีต ซูรั่วหลีเคยทำงานให้กับตระกูลซู และมักมีการลอบสังหารหรือลักพาตัวอยู่บ่อยครั้ง และทุกครั้งซูรั่วหลีก็สามารถกำจัดร่องรอยทั้งหมดโดยไม่ทิ้งเบาะแสไว้ ความสามารถในเรื่องนี้ของเธอนั้นยอดเยี่ยมมากเลยทีเดียว
เย่เฉินมอบภารกิจเคลียร์สถานที่ให้กับเธอ แล้วลากซูโสว่เต๋อซึ่งเวลานี้เป็นเหมือนหมูตายตัวหนึ่งไปที่ระเบียงขนาดใหญ่ของห้องชุดเพรสซิเดนเชียลสวีท
ในเวลานี้ Steve ซึ่งหมดสติไปแล้ว ถูกมัดมือมัดเท้าด้วยผ้าปูที่นอนอย่างแน่นหนา และร่างกายของเขาม้วนตัวเป็นทรงกลมอยู่ตรงนั้น
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...