ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2384

หงห้ารีบให้คนเปิดประตูเหล็กอันหนักอึ้งออก พอเข้ามาด้านใน ก็ได้ยินสุนัขเริ่มเห่ากันเสียงระงมดังรอบทิศ

หงห้าที่เห็นแบบนั้น จึงตะโกนด้วยใบหน้าเย็นชา“หุบปากเดี๋ยวนี้นะ หมาตัวไหนยังกล้าเห่าอีก เดี๋ยวกูจะฆ่ามันทิ้งแล้วเชือดเนื้อมันมากิน！”

น่าอัศจรรย์มาก พอหงห้าตะโกนออกไป ทั้งคอกสุนัขก็เงียบลงมาทันทีโดยไม่มีข้อยกเว้น

หงห้าพูดกับเย่เฉิน อย่างพึงพอใจ“อาจารย์เย่ครับ เชิญทางนี้ครับ！”

เย่เฉินเดินตามหงห้าเข้าไปในคอกสุนัข ตรงกลาง เขาเห็นเหล่าบอดี้การ์ดของWalter และเห็นเหล่าลูกน้องของซูเฉิงเฟิง หม่าฉงซิงและสมุนรวมสี่คน

หม่าฉงซิงมองเห็นเย่เฉิน ราวกับมองเห็นผียังไงอย่างนั้น

นับตั้งแต่ที่เข้ามาในฟาร์มสุนัข หลังจากได้เห็นจุดจบของWalter หม่าฉงซิงก็รู้สึกกลัวเย่เฉินมากยิ่งขึ้น

ตอนนี้เขาถูกขังอยู่ข้างใน สิ่งที่เป็นกังวลมากที่สุดนั่นก็คือเย่เฉินจะจัดการกับตนอย่างไรต่อไป

ถ้าจัด“แพ็คเกจ”ให้ตัวเองเหมือนกับWalter งั้นทั้งชีวิตของเขาก็ต้องอยู่อย่างเหมือนตายทั้งเป็นน่ะสิ ？！

สิ่งที่ทำให้เขากลัวมากกว่าคือ ถ้าเย่เฉินปล่อยให้ใครบางคนเลี้ยงกลุ่มไฮยีนาลายจุดจริงๆจะทำยังไง？！

เพราะฉะนั้น เขาเห็นเย่เฉินเดินมา จึงคุกเข่าลงกับพื้นพูดขอร้องอ้อนวอนเย่เฉิน ผ่านลูกกรง“อะ……อาจารย์เย่เฉินครับไว้ชีวิตผมด้วย……พวกผมสำนึกผิดแล้วจริงๆครับ ท่านได้โปรดเมตตาเราด้วย ไว้ชีวิตหมาๆของเราเถอะครับ……”

เวลานี้เองหงห้าตะคอกขึ้นมาว่า“พวกแกมาอ้อนวอนร้องไห้อะไรน่ารำคาญ เดี๋ยวฉันจับพวกแกมัด โยนเข้าไปในกรงหมาที่มันไม่ได้กินอะไรมาสามวัน！”

หม่าฉงซิงตัวสั่นด้วยความตกใจ เช่นเดียวกับสุนัขที่เห่าเมื่อสักครู่ เพราะตอนนี้เขาไม่กล้าแม้แต่จะปริปากพูดอะไรแม้แต่คำเดียว

หงห้ารีบพูดกับเย่เฉินว่า“อาจารย์เย่ครับอย่าไปสนใจพวกมันเลย คนใหม่พวกนี้ยังไม่เข้าใจกฎ ผมขอเวลาสั่งสองพวกนี้อีกสองสามวัน ไม่กี่วันหรอกครับ พวกมันจะเปลี่ยนเป็นเชื่อง ซูฮกทันทีเลยครับ”

ถึงอย่างไรเขาก็เป็นถึงบุตรแห่งสวรรค์ หลายวันมานี้เขาต้องทนทุกข์ทรมาน เหมือนกับตกลงไปในขุมนรก18ชั้น ดังนั้นเขาจึงเกลียดเย่เฉินเข้าไส้

เย่เฉินเดินมาข้างหน้าของกรงเหล็ก แล้วมองไปที่สีหน้าซีดเผือด ร่างกายบวมป่องของWalter แล้วเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเป็นใยว่า “คุณWalterครับ ช่วงสองวันมานี้ สบายดีไหมครับ？ลูกน้องของผมไม่มีอะไรขาดตกบกพร่องใช่ไหมครับ？”

Walterตะคอกอย่างกราดเกรี้ยว “ไอ้คนแซ่เย่ แกมันเป็นจอมมารชัดๆ！”

เย่เฉินถามอย่างแปลกใจ“อ่อ？ผมเป็นจอมมาร？ไม่นะผมแค่อยากให้คุณลิ้มลองรสชาติดู นั่นมันคือวิธีที่แกใช่จัดการกับคนอื่นไม่ใช่หรอ ทำไมฉันถึงกลายเป็นจอมมารล่ะ？”

Walterกัดฟันกรอดแล้วคำราม “ทางที่ดีแกปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนะเลยนะ！ไม่อย่างนั้น ตระกูลHorowitzของเราไม่มีทางปล่อยแกไปแน่！ตระกูลรอธส์ไชลด์ก็ไม่ปล่อยแกไปเหมือนกัน！พวกเขาจะต้องรีบมาที่เมืองจินหลิงแล้วฆ่าแกทิ้งด้วยเงื้อมมือของพวกเขา！”

เย่เฉินยิ้มเบาๆ แล้วพูดว่า“ตระกูลHorowitzของพวกแกเก่งกาจจริงๆนั่นแหละ ได้ยินมาว่าเพื่อที่จะตามหาแกแล้ว Steve Horowitzไอ้หมอนั่นยังมาด้วยตัวเองโดยเฉพาะ คนคนนี้แกรู้จักไหม？”