บทที่239วางแผนให้ดีก็มีแต่ได้(1)
อยู่ดีๆ เซียวอี้เชียนก็บอกว่าจะช่วยเหลือ ทำให้นายหญิงใหญ่เซียวดีใจมาก
แต่ว่า เซียวเวยเวยกลับไม่รู้สึกดีใจแม้แต่น้อย
จุดสนใจของเธอนั้น ไม่ใช่เรื่องของบริษัทเซียวซื่อเลย
ถึงขนาดว่า เธอไม่สนใจด้วยซ้ำว่าบริษัทเซียวซื่อจะเป็นอย่างไร
เธอแค่คิดว่าอยากจะจัดการเรื่องชีวิตของตนเอง ได้แต่งงานกับคุณชายรวยๆ แล้วกลายเป็นคุณนายที่ใครๆ ก็ต้องอิจฉา จากนั้นก็อยู่บนยอดสูงสุดของสังคม
ถ้าเป็นเช่นนั้น บริษัทเซียวซื่อก็เป็นแค่ทรัพย์สินกิจการของฝ่ายเจ้าสาวเท่านั้น จะเกี่ยวอะไรกับตนเอง?
ตอนนี้ที่ทำให้เธอเสียมากที่สุดก็คือ เหวินเฟยตัดสัมพันธ์กับเธอ รวมไปถึงอนาคตที่มืดมนของตนเอง
ส่วนบริษัทเซียวซื่อจะเป็นอย่างไรนั้น เธอไม่สนใจ
นายหญิงใหญ่เซียวเห็นเธอไม่แยแส ก็เลยพูดส่งให้เธอว่า “เวยเวย ยังช้าอยู่ทำไม? รีบขอบคุณประธานเซียวเสียสิ!”
เซียวเวยเวยก็อึ้งๆ แล้วเงยหน้าขึ้น “ขอบคุณอะไรคะ?”
นายหญิงใหญ่เซียวก็พูดโมโหว่า “ก็ขอบคุณที่ประธานเซียวยอมยื่นมือเข้าช่วยเหลือบริษัทเซียวซื่อเราอย่างไรละ! เธอไม่ได้ยินหรือ?”
เซียวเวยเวยตอบว่า “หนูกังวลเรื่องพี่เหวินเฟยและเรื่องชีวิตของหนู ไม่ใช่เรื่องบริษัทเซียวซื่อ!”
“ยัยไม่เอาไหน!” นายหญิงใหญ่เซียวโมโหมาก แล้วก็ยกมือขึ้นตบไปที่ใบหน้าเธอ
ในตอนนี้นายหญิงใหญ่เซียวก็ด่าทอว่า “กูก็เครียดเรื่องบริษัทเซียวซื่อแทบเป็นแทบตาย มึงกลับมาคิดถึงเรื่องไอ้เหวินเฟยห่าเหวไรนั่นงั้นหรือ? น่าโมโหจริง! ไม่รู้จักจะแบ่งเบาภาระกูเสียบ้างเลยหรือไงกัน? ไร้ประโยชน์เสียจริง!”
อยู่ดีๆ เซียวเวยเวยก็ถูกตบหน้า แล้วก็มองนายหญิงใหญ่อ้าปากค้าง จากนั้นก็ร้องไห้พูดว่า “คุณย่าบ้าไปแล้วหรือไงคะ? ตบหน้าหนูทำไม? บริษัทเซียวซื่อมันเกี่ยวอะไรกับหนูคะ? หนูไม่ได้ทำงานในบริษัทเซียวซื่อเสียหน่อย! มีแรงตบหนูได้ ทำไมไม่ไปตบอีเซียวชูหรันบ้างละคะ!”
เข้ามา”
จากนั้น นายหญิงใหญ่ก็เล่าเรื่องว่าเย่เฉินหลอกให้เซียวชูหรันออกไปจากตระกูล แล้วทำให้ตระกูลเซียวตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน แล้วทำให้ตระกูลหวังถอนงานแต่งกับเวยเวย เล่าออกมาจนหมดเปลือก
แต่ว่า นายหญิงใหญ่จะพูดแบบนี้ไม่ได้
จากที่นายหญิงใหญ่เล่าออกมานั้น ความผิดทั้งหมด ล้วนไปลงที่บ้านของเซียวฉางควน4คน ว่าพวกเขาทรยศตระกูล ทรยศสายเลือด แล้วยังบังคับให้นายหญิงใหญ่ต้องคุกเข่าขอร้อง
เซียวอี้เชียนได้ยินดังนั้น อย่างน้อยก็ทนไม่ได้ แล้วก็พูดออกมาว่า “ยังมีลูกหลานที่ไม่กตัญญูเช่นนี้ด้วยหรือนี่ มันเกินไปจริงๆ !”
นายหญิงใหญ่เซียวก็เช็ดน้ำตา แล้วมองเซียวอี้เชียน พูดขอร้องว่า “ประธานเซียวคะ คุณคือประธานคณะกรรมการของเชียนเฉิงกรุ๊ป ถ้าจะสามารถช่วยเหลือพวกเราได้ ตระกูลเซียวของพวกเราจะต้องกลับมายิ่งใหญ่ได้อีกครั้งแน่นอนค่ะ.....”
......

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...