ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2423

แรงบันดาลใจซูจือหยูปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ตู้ไห่ชิงก็เกิดความเข้าใจขึ้นมาในทันที

เธอพยักหน้าเห็นด้วยและพูดว่า: “ในเมื่อผู้มีพระคุณคนนี้จะจัดการให้พวกเราอย่างเหมาะสม และเก็บความลับที่พวกเรายังมีชีวิตอยู่ งั้นเขาก็ต้องไม่มีทางจัดการให้พวกเราอยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่งที่ไม่มีความสัมพันธ์อะไร…”

“ยิ่งไปกว่านั้น เขายังส่งคนมาอยู่ที่หน้าประตูมากมายขนาดนี้ เป็นไปได้มากที่จะเป็นอย่างที่ลูกพูดแบบนั้น โรงแรมแห่งนี้เป็นกิจการของเขา”

“ต่อให้ไม่ใช่ งั้นเขากับโรงแรมแห่งนี้ น่าจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งมา”

ซูจือหยูพยักหน้า และวิ่งไปที่โต๊ะในห้องนั่งเล่นของห้องชุดด้วยความตื่นเต้น แล้วเปิดลิ้นชักในนั้น

โดยทั่วไปโรงแรมอยู่บนโต๊ะหนังสือ จะวางพวกกระดาษเขียนจดหมายให้แขกเขียนได้ และด้านบนจะต้องพิมพ์ชื่อของโรงแรมไว้

เมื่อเธอเห็นด้านบนของกระดาษเขียนจดหมาย มีคำว่า“โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงในเมืองจินหลิง” ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่า: “แม่ค่ะ! โรงแรมแห่งนี้ที่พวกเราอยู่ชื่อว่าโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง หนูจำได้ โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงดูเหมือนจะเป็นกิจการของตระกูลเย่ไม่ใช่เหรอ?”

ตู้ไห่ชิงตกใจมากในทันที: “โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง?! หรือว่า…หรือว่าเป็นเขาจริงๆ…”

เดิมที ตู้ไห่ชิงก็เคยคิดว่า ผู้มีพระคุณในปากของลูกสาว จะเป็นลูกชายของเย่ฉางอิงหรือเปล่า

แต่เธอก็ล้มเลิกการคาดเดาของตัวเอง เนื่องจากว่า ลูกชายของเย่ฉางอิงก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยหลายปีก่อนแล้ว ไม่เคยกลับมาที่ตระกูลเย่ คุณชายที่ตกระกำลำบากอยู่ข้างนอก เป็นไปไม่ได้ที่จะมีความสามารถที่แข็งแกร่งขนาดนี้

แต่ตอนนี้ เมื่อได้ยินว่าโรงแรมที่ตัวเองพักอยู่ คือโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง เธอก็เริ่มสงสัยขึ้นมาอีกครั้งในทันที

เป็นเพราะเหตุนี้ หลังจากที่แม่รู้ความจริงว่าพ่อนอกใจ จึงมาที่เมืองจินหลิง ต่อจากนั้นเพราะว่าต้องการซื้อบ้านเก่าของเย่ฉางอิงไว้ ก่อให้เกิดการถูกฆาตกรรม

ตู้ไห่ชิงก็ไม่ได้ปิดบังอะไรกับลูกสาว ดังนั้นซูจือหยูพูดขึ้นมา เธอก็ไม่ได้แปลกใจ

ซูจือหยูถามด้วยความประหลาดใจ: “แม่ค่ะ ลูกชายของคุณอาเย่คนนั้น หายตัวไปหลังจากที่คุณอาเย่ตายไม่ใช่เหรอคะ? หนูจำได้ดูเหมือนว่าคนของตระกูลเย่ไม่ได้ตามหาที่อยู่ของเขาเลย ทำไมแม่คิดว่าเขาจะเป็นผู้มีพระคุณ?”

ตู้ไห่ชิงพยักหน้า และพูดอย่างจริงจัง: “วันนั้นที่บ้านเก่าคุณอาเย่ของลูก แม่เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่แทบจะเหมือนกับคุณอาเย่ของลูกทุกประการ ดูเหมือนอายุประมาณยี่สิบหกยี่สิบเจ็ด อายุมากกว่าลูกไม่กี่ปี อายุพอๆกับพี่ชายของลูก และอายุก็เท่ากับลูกชายคุณอาเย่ของลูกมาก”

ซูจือหยูอดไม่ได้ที่จะถามว่า: “จะเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า? เนื่องจากว่าคนที่รูปร่างหน้าเหมือนกันยังมีมากมาย...”