ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2425
ตอนที่เย่เฉินจัดการให้ตู้ไห่ชิงและซูจือหยูสองคนแม่ลูกอยู่ในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง คาดไม่ถึงว่า โรงแรมนี้จะเปิดเผยตัวตนของตัวเองในระดับหนึ่ง
หลังจากที่เขาอัปโหลดวิดีโอลงบนอินเทอร์เน็ตเมื่อคืนนี้ ก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก
เพราะว่าเขารู้ว่า วิดีโอนี้จะลากซูเฉิงเฟิง และทั้งตระกูลซูลงสู่หลุมการโจมตีขับไล่ของผู้คนทั้งหมด
และเขาก็ได้อัปโหลดวิดีโอไปยังแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นที่ตระกูลเย่รับซื้อมา แบบนี้ก็ไม่ต้องกังวลว่าคนของตระกูลซูจะปิดวิดีโอประชาสัมพันธ์นี้
เพราะว่าสำหรับตระกูลเย่ ให้เงินมากแค่ไหน พวกเขาก็ไม่มีทางทำงานให้กับตระกูลซู
เย่โจงฉวนไม่มีทางพลาดโอกาสดีที่ทำให้อับอายและโจมตีตระกูลซูอย่างแน่นอน
ในตอนเช้าที่ตื่นขึ้นมา เซียวชูหรันยังคงนอนหลับอยู่ เย่เฉินลุกจากเตียงไปล้างหน้าล้างตาอย่างแผ่วเบา ตอนที่มาถึงชั้นล่าง หม่าหลันแม่ยายก็ใช้ไม้เท้าค้ำยันอยู่ทำอาหาร
แม้ว่าขาหม่าหลันจะขาหัก แต่ว่าช่วงนี้ทำตัวได้ดีเป็นอย่างมาก ตราบใดที่เป็นงานบ้านในขอบเขตความสามารถของเธอ เธอก็ไม่หลบเลี่ยงสักนิด
หม่าหลันในเวลานี้ กำลังดูโทรศัพท์อย่างมีความสนใจเป็นอย่างยิ่งไปด้วย เฝ้าข้าวผัดไข่ในกระทะไปด้วย และมีไม้ค้ำอะลูมิเนียมอัลลอยอยู่ใต้วงแขนขวา
เมื่อได้ยินเย่เฉินลงมาที่ชั้นล่าง เธอรีบดึงสติกลับคืนมา และพูดอย่างร่างเริงว่า: “โธ่เอ๊ยลูกเขยที่ดี ลูกรีบดูนี่สิ มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นในเมืองจินหลิงของพวกเราแล้ว!”
เย่เฉินได้ยินคำพูดนี้ของเธอโดยพื้นฐานก็เดาได้ว่าเธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร
เย่เฉินเห็นว่าหม่าหลันแทบจะขบเขี้ยวเคี้ยวฟันทั้งปากจนหัก ก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัยว่า: “แม่ครับ ทำไมแม่ถึงได้อารมณ์เสียขนาดนี้?”
หม่าหลันพูดอย่างรำคาญว่า: “ฉันแม่งดูข่าวนี้ ฉันก็นึกถึงย่าสารเลวคนนั้นของชูหรัน!”
“นังแก่นั้น ก็เลวเหมือนกับไอ้แก่สกุลซู!”
“แม่งเอ๊ย ตอนนั้นอยู่ในสถานที่กักขัง ลูกรู้มั้ยว่าเธอโหดร้ายมากแค่ไหน? ไอ้แก่เดินยังเดินไม่คงที่ ตอนที่ตีแม่ก็ออกแรงจะเอาให้ถึงตาย แทบอยากจะตีแม่ให้ตายอยู่ในสถานที่กักขัง!”
“ไอ้แก่สองคนนี้ เลวกับลูกสะใภ้ขนาดนี้ ก็เป็นคู่ชายหญิงชั่วช้าที่คนและพระเจ้าเกลียดชังชัดๆ!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...