ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2427

ตอนที่อู๋ตงไห่ยังนอนหลับอยู่ ก็ถูกโทรศัพท์ของเฉินจื๋อข่ายปลุกให้ตื่น

ในโทรศัพท์ เฉินจื๋อข่ายบอกอู๋ตงไห่ว่า เย่เฉินให้เขาพาอู๋ซินขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปเมืองจินหลิงในทันที

อู๋ตงไห่ไม่กล้าชักช้า รีบลุกขึ้น และพาลูกชายตรงไปที่เมืองจินหลิง

ตอนสิบโมงเช้า เฮลิคอปเตอร์ที่อู๋ตงไห่นั่ง ก็ค่อยๆเข้าใกล้โรงแรมของเฉินจื๋อข่าย

ขณะที่เฮลิคอปเตอร์ยังคงลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน อู๋ตงไห่อดไม่ได้ที่จะนึกถึงครั้งก่อนอยู่ที่นี่อีก ฉากที่สองพ่อลูกถูกคนของเฉินจื๋อข่ายกระทืบออกไป

ในครั้งนั้น เป็นวันที่อัปยศที่สุดในชีวิตของอู๋ตงไห่

ไม่เพียงแต่จางจื่อโจวและยอดฝีมือหลายคนของตระกูลอู๋ ประโยคที่น่าอับอายถูกจารึกไว้บนหน้าผาก ขนาดตัวเองและลูกชาย ก็ถูกเฉินจื๋อข่ายกระทืบออกไป

เมื่อหวนคิดถึงวินาทีนั้น หมัดของอู๋ตงไห่ก็กำแน่นโดยไม่ตั้งใจ

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงราชาบู๊ทั้งแปดที่ถูกฝังอยู่ใต้เชิงเขาภูเขาฉางไบ

เมื่อคิดถึงความตายอันน่าสลดใจของราชาบู๊ทั้งแปด เขาก็อดไม่ได้ที่จะหนาวจนตัวสั่นสั่นระริก

เป็นเพราะการตายของราชาบู๊ทั้งแปด ทำให้เขาตระหนักถึงข้อเท็จจริงที่สำคัญที่สุดประการหนึ่ง:เย่เฉินมีกำลังมากพอที่จะฆ่าตัวเองได้ ถึงขนาดฆ่าทั้งครอบครัวของตัวเอง

ราชาบู๊ทั้งแปดรับคำสั่งของตัวเองต่อสู้กับเย่เฉิน เย่เฉินฆ่าพวกเขา กลับไม่ได้ฆ่าเขา นี่ก็เป็นความโชคดีของตัวเองแล้ว

นอกจากนี้ ตอนนี้เขารู้ตัวตนที่แท้จริงของเย่เฉินแล้ว ดังนั้นจึงหวาดกลัวเย่เฉินมากขึ้นเล็กน้อย

อู๋ซินครุ่นคิด ก็อดไม่ได้ที่จะพูดด้วยสีหน้าท่าทางที่ค่อนข้างวิตกกังวลว่า: “เอ่อ…พ่อ ตามที่พ่อพูด ท่านชายรองของตระกูลซูถูกคุณชายเย่ลักพาตัวงั้นเหรอ?”

อู๋ตงไห่พูดว่า: “ในความคิดของฉัน เรื่องนี้ ทั้งเมืองจินหลิง ก็มีคุณชายเย่มีแข็งแกร่งนี้ที่จะทำออกมาได้ นอกจากเขา ใครก็ทำอะไรไม่ได้…”

“แม่งเอ๊ย…”อู๋ซินอดไม่ได้ที่จะอุทานว่า: “ทำไมจู่ๆคุณชายเย่ถึงได้ลงมือกับตระกูลซู?! ไม่ใช่ว่าจะประกาศสงครามกับตระกูลซูนะ?!”

อู๋ตงไห่ส่ายหน้า: “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เท่าที่ฉันรู้ ตระกูลเย่กับตระกูลซูมักมีเรื่องบาดหมางกันมาโดยตลอด ไม่แน่คุณชายเย่อาจจะต้องการล้างแค้นให้พ่อ”

อู๋ซินหวาดกลัว และถอนหายใจ: “รูปแบบการกระทำของคุณชายเย่โหดร้ายเกินไป ท่านชายรองของตระกูลซูเพิ่งถึงเมืองจินหลิง ก็ถูกเขาลักพาตัวแล้ว เขาก็ไม่กลัวว่าหลังจากที่ตระกูลซูตามหาเขาพบแล้วจะแก้แค้นอย่างบ้าคลั่ง…”

อู๋ตงไห่พูดอย่างจริงจัง: “มองจากความแข็งแกร่งของเขาที่ฆ่าราชาบู๊ทั้งแปดได้ด้วยคนเดียว เขาลักพาตัวท่านชายตระกูลซู ก็ง่ายดายเหมือนกับแมวจับหนู”