ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2428
จากนั้น อู๋ตงไห่ก็พูดว่า: “ถ้าตระกูลซูเป็นศัตรูกับคุณชายเย่จริงๆ ไม่แน่คุณชายเย่คนเดียวก็สามารถที่จะทำลายซูเฉิงเฟิงได้ ด้วยความสามารถของเขา ในความคิดของฉัน เหตุผลที่เขายังไว้ชีวิตตาแก่คนนี้ ไม่แน่ก็เหมือนกับแมวจับหนูแต่กลับไม่กิน เหตุผลหลักไม่ใช่ว่าจะกิน แต่เพื่อเล่นสนุกกับเขาและทรมานเขา”
อู๋ซินอดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกอย่างฉับพลัน
อู๋ตงไห่เห็นว่าเขาสีหน้าซีดเซียว ก็เตือนอย่างเข้มงวด: “เดี๋ยวเจอคุณชายเย่ จะต้องให้ความเคารพเขามากพอ รักษาท่าทางของแกให้นอบน้อมมากที่สุด ฉันไม่ให้แกพูด แกก็ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น เข้าใจมั้ย?!”
อู๋ซินรีบพยักหน้า: “พ่อรู้แล้วครับพ่อ…”
เฮลิคอปเตอร์ลงจอดบนหลังคาของโรงแรม เฉินจื๋อข่ายกำลังรออยู่ที่นี่แล้ว
อู๋ตงไห่พาอู๋ซินลงเครื่องบิน ก็รีบเดินไปตรงหน้าของเฉินจื๋อข่าย และพูดด้วยความเคารพว่า: “ผู้จัดการทั่วไปเฉิน ลำบากคุณมาต้อนรับด้วยตัวเองแล้ว ตื่นตะลึงเพราะได้รับความเมตตาอย่างคาดคิดไม่ถึงจริงๆครับ…”
จากนั้น เขาก็ส่งสายตาให้อู๋ซิน และเอ่ยปากพูดว่า: “ยังไม่รีบทักทายผู้จัดการทั่วไปเฉินอีก!”
อู๋ซินรีบพูด: “สวัสดีครับผู้จัดการทั่วไปเฉิน…”
เฉินจื๋อข่ายพยักหน้า และเอ่ยปากพูดว่า: “พวกนายสองตามฉันมา คุณชายรออยู่ที่ห้องทำงานของฉันแล้ว”
อู๋ตงไห่รีบเดินตามอยู่ข้างหลังของเฉินจื๋อข่าย มาถึงห้องทำงานของเฉินจื๋อข่ายที่ชั้นบนสุดของโรงแรม
ในเวลานี้ เย่เฉินกำลังยืนมือไขว้หลังอยู่ที่หน้าต่างกระจกของห้องทำงาน
หลังจากที่เฉินจื๋อข่ายพาคนเข้ามา อู๋ตงไห่ก็รีบก้าวไปข้างหน้า สองมือประสานคำนับก่อน และพูดด้วยความเคารพ: “สวัสดีครับคุณชายเย่!”
อู๋ซินก็เอาเป็นแบบอย่าง และพูดด้วยความเคารพ: “สวัสดีครับคุณชายเย่!”
อู๋ตงไห่ก้าวไปข้างหน้า และคารวะพูดว่า: “คุณชาย ถ้าหากจะใช้ผมทำอะไร เชิญคุณสั่งการได้เลยครับ!”
เย่เฉินพยักหน้า และพูด: “มีเรื่องหนึ่ง ฉันยังต้องการให้พวกนายช่วยจริงๆ”
อู๋ตงไห่รีบพูดว่า: “คุณชายเย่เชิญคุณพูดมาได้ครับ”
เย่เฉินเอ่ยปากพูด: “ฉันเดาว่า ครั้งนี้ซูเฉิงเฟิงออกนั่งบัญชาการรักษาการณ์ด้วยตัวเองที่ซูหาง จะต้องเป็นคนที่ติดต่อตระกูลใหญ่ในท้องถิ่นของซูหางก่อน รวมทั้งตระกูลอู๋ของพวกนายด้วย บางทีพวกเขาอาจจะสอบถามสถานการณ์เมืองจินหลิงกับพวกนาย บางทีอาจจะยื่นผลประโยชน์ให้พวกนายทำให้พวกนายกลายเป็นตระกูลในเครือของตระกูลซูและทุ่มเทกำลังเพื่อตระกูลซู”
อู๋ตงไห่รีบพูดอย่างแสดงท่าทีว่า: “คุณชายเย่คุณวางใจได้ครับ ผมอู๋ตงไห่จะกระทำตามคำสั่งของคุณทุกสิ่งอย่างเคร่งครัดไม่มีทางติดต่อรูปแบบใดกับตระกูลซูอย่างแน่นอน!”
เย่เฉินโบกมือ: “อย่า ฉันต้องการให้นายติดต่อกับตระกูลซูอยู่พอดี!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...