เพื่อที่จะดึงอู๋ตงไห่มาเป็นพวก ซูเฉิงเฟิงให้พ่อบ้านของตัวเอง นำของขวัญ ไปเยี่ยมที่บ้านของตระกูลอู๋
พ่อบ้านของตระกูลซู คุณสมบัติและตำแหน่งเทียบเท่ากับถังซื่อไห่ ถึงขนาดเหนือกว่าด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้นพ่อบ้านไม่เพียงแต่เป็นตัวแทนของตัวเอง ก็ยังเป็นตัวแทนของเจ้าบ้านอย่างซูเฉิงเฟิงด้วย ดังนั้น ให้พ่อบ้านไปเยี่ยมเยียนตระกูลอู๋ด้วยตัวเอง ให้เกียรติตระกูลอู๋มากพออย่างแน่นอน
ซูเฉิงเฟิงให้ความสำคัญมากกับเรื่องที่จะดึงตระกูลอู๋มาเป็นพวก ดังนั้นถึงได้ให้พ่อบ้านของตัวเองเป็นตัวแทนของตัวเองไปเยี่ยมเยียนถึงบ้าน
ในใจของซูเฉิงเฟิงรู้ดีมาก ตอนนี้ตัวเองกลายเป็นคนน่าสมเพชเวทนาแล้ว และเป็นไปไม่ได้ที่จะกลับไปที่เย่นจิงอย่างเปิดเผยในระยะเวลาอันสั้น
ดังนั้นเขาจำเป็นต้องเตรียมพร้อมที่จะอยู่ในซูหาง
เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกว่า เหมือนกับประวัติศาสตร์ที่กองทัพอังกฤษฝรั่งเศสบุกรุกรานเย่นจิงในปี1860 และจักรพรรดิเสียนเฟิงแห่งราชวงศ์ชิงเร่งรีบหนีตายไปรื่อเหอ
ตอนนั้น กองทัพอังกฤษฝรั่งเศสบุกโจมตีเย่นจิง จักรพรรดิเสียนเฟิงก็เหมือนกับเขาเร่งรีบหนีไปด้วยความตื่นตระหนก
แต่ทว่า ชะตากรรมของจักรพรรดิเสียนเฟิงค่อนข้างน่าสังเวช
หลังจากที่รออยู่ในรื่อเหอหนึ่งปี ก็ไม่มีโอกาสกลับไปถิ่นฐานเดิม ปรากฏว่าหนีไปที่รื่อเหอในปีที่สองก็เสียชีวิตแล้ว อายุเพียงสามสิบเอ็ด
ซูเฉิงเฟิงเพื่อที่จะไม่ตามรอยเดิมของเสียนเฟิง ตั้งแต่วินาทีที่หนีออกจากเย่นจิง ก็ได้วางแผนทั้งหมดให้ตัวเองเรียบร้อยแล้ว
เขามาที่ซูหาง ก็แค่ต้องการตั้งหลักอยู่ที่ซูหางอย่างเงียบๆ ไม่เพียงแต่ผูกมัดใจตระกูลชั้นนำทั้งหมดในท้องถิ่นของซูหางเท่านั้น แต่ยังจะดำเนินการย้ายอุตสาหกรรมทั่วประเทศของตระกูลซู ไปที่ซูหางอย่างรวดเร็ว รากฐานของตระกูลซูอยู่ที่ซูหางจะได้แข็งแรง
เขาต้องการให้ซูหางเป็นค่ายฐานที่สองของตระกูลซู
นอกเหนือจากนี้ เขายังต้องการยกซูโสว่เต้าลูกชายคนโตขึ้นมาอีกครั้ง ให้เขาทำหน้าที่เป็นประธานรักษาการของทั้งซูซื่อกรุ๊ป
ดูเหมือนว่า จะไม่ยุติธรรมกับลูกหลานอย่างซูโสว่เต้าเหล่านี้เป็นอย่างมาก เพราะว่าต่อให้พวกเขายังได้รับค่าครองชีพไปจนเสียชีวิต เงินของตระกูลซูก็จะยิ่งอยู่ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่ทว่า เหตุผลที่ซูเฉิงเฟิงกำหนดแบบนี้ กลับมีแผนการของตัวเอง
ประการแรก พินัยกรรมวางอยู่ที่นี่ ก็เป็นเครื่องรางของซูเฉิงเฟิง
เพราะว่า ลูกหลานคนไหนในตระกูลซู ไม่มีทางเริ่มมีเจตนาที่จะทำร้ายซูเฉิงเฟิงอย่างแน่นอน
เหตุผลคือ ถ้าเกิดซูเฉิงเฟิงเสียชีวิต พวกเขาไม่เพียงแต่ใครก็ไม่สามารถที่จะสืบทอดตำแหน่งเจ้าบ้านได้ ถึงขนาดรายได้ก็จะลดลงอย่างมาก
เดิมทีครอบครัวหนึ่งได้รายได้หลายสิบถึงหลายร้อยล้านต่อปี ยังสามารถได้ทรัพยากรอื่นจากในตระกูลอีกไม่น้อย แต่ถ้าเกิดคุณท่านเสียชีวิตทุกคนก็นอนรับเงินเดือนที่คงที่ ครอบครัวหนึ่งสามารถได้รับไม่กี่ล้านก็สุดยอดแล้ว ลดลงสิบเท่าในคราวเดียว ถึงขนาดหลายสิบถึงหลายร้อยเท่า

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...