บทที่ 244ซือเทียนฉีจะเปิดคลินิกการแพทย์(2)
เธอรู้สึกว่า ในที่สุดตัวเองก็มีโอกาสที่จะลุกขึ้นมาแล้ว!
เวลานี้เซียวอี้เชียนก็พูดขึ้นมาอีกว่า: “ใช่แล้ว อีกสองสามวันเมืองจินหลินจะมีการประชุมสุดยอดอุตสาหกรรมการตกแต่ง ผมก็ได้รับคำเชิญเหมือนกัน ถึงเวลาพวกคุณก็ไปพร้อมกับผม ผมจะแนะนำบริษัทเซียวซื่อกับทุกคนอย่างจริงจัง และประกาศการตัดสินใจลงทุนในบริษัทเซียวซื่อของผม!”
เซียวเวยเวยถามขึ้นมาด้วยความหวานจนเลี่ยน: “อี้เชียน ถึงเวลานั้นคุณจะแนะนำความสัมพันธ์ของเรากับคนอื่นอย่างไร?”
เซียวอี้เชียวพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม: “คงต้องให้คุณลำบากใจก่อนชั่วคราวแล้ว บอกว่าผมเป็นอาของคุณ รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสม หลังจากที่ผมหย่าขาดจากป้าหน้าเหลือง(อีแก่)ที่บ้านแล้ว ก็จะแต่งคุณเข้าบ้านอย่างถูกต้องตามขนบธรรมเนียมประเพณี!”
เซียวเวยเวยตื่นเต้นดีใจขึ้นมา พูดเสียงกระซิบออดอ้อน: “อี้เชียน นั่นมันดีมากจริงๆ ฉันอยากอยู่ด้วยกันกับคุณไปนานๆ แก่ไปพร้อมกับคุณ!”
เซียวอี้เชียนจับมือที่เรียบเนียนของเธอ พูดขึ้นมาอย่างหวั่นไหว: “วางใจเถอะ สุดที่รักของผม เราจะต้องได้อยู่ด้วยกันไปนานๆแน่!”
......
เรื่องที่ตระกูลเซียวกลับมามีอำนาจอีกครั้งไม่ได้รีบร้อนประกาศออกมา ดังนั้นเย่เฉินจึงไม่รู้ความเปลี่ยนแปลงนี้
สองสามวันมานี้ เขาวิ่งไปมาระหว่างบ้านกับโรงพยาบาล ดูแลพ่อตาที่นอนอยู่โรงพยาบาล
ตอนนี้พ่อตาไม่ได้เป็นอะไรมากแล้ว แค่นอนพักผ่อนที่โรงพยาบาลสองสามวัน นอนพักฟื้นดีๆ
สองสามวันนี้ เป็นธรรมดาที่เย่เฉินต้องรับหน้าที่ดูแลและส่งอาหารให้อยู่แล้ว
ข่าวที่เซียวฉางควนหายจากอาการอัมพาต จากการเผยแพร่ของโรงพยาบาล ได้สร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งประเทศแล้ว
ในวงการแพทย์แทบไม่มีใครอยากจะเชื่อ ว่าจะมีปาฏิหาริย์ทางการแพทย์แบบนี้เกิดขึ้นได้ในประเทศได้
แต่ว่า เมื่อได้ยินว่านี่เป็นฝีมือของหมอเทพซือซือเทียนฉี หลายๆคนก็ปล่อยวางไป
และ ไม่มีผู้หญิงคนไหนจะสามารถต้านทานเสน่ห์ของผู้ชายที่มีความสามารถมีศักยภาพได้
ดังนั้น เธอเองก็หลงใหลในตัวเย่เฉินจนไม่มีสติมานานแล้ว หลับตาลงทุกวัน สิ่งที่ปรากฏออกมา ก็คือใบหน้าที่หล่อเหลาเฉยเมยของอาจารย์เย่
ถึงแม้จะรู้ว่าเย่เฉินแต่งงานแล้วก็ตาม แต่ว่าเธอก็เหมือนกับเด็กสาวคนอื่นๆ รู้สึกว่าความรักระหว่างเย่เฉินกับเซียวชูหรันไม่ได้ลึกซึ้งขนาดนั้น ตัวเองยังมีโอกาส
สามารถอยู่ในเมืองจินหลิน ตัวเองก็มีความเป็นไปได้เพิ่มมากขึ้น
เย่เฉินส่งข้าวให้กับพ่อตาเสร็จ ระหว่างทางที่กลับ ได้รับโทรศัพท์จากซือเทียนฉี เขาพูดทางโทรศัพท์ด้วยความเคารพ: “อาจารย์เย่ ผมเช่าร้านอยู่ใกล้ๆบริษัทของคุณนายเย่ร้านหนึ่ง เปิดเป็นคลินิกแพทย์แผนจีน ต่อไปจะอยู่เมืองจินหลิงในระยะยาว ถ้าหากคุณมีเรื่องใดจะสั่งการ โทรหาผมได้ตลอดเวลา ผมจะมาทุกเมื่อที่คุณเรียกใช้แน่นอน!”
เย่เฉินอืมออกมาคำหนึ่ง พูดว่า: “ได้ คุณมีใจแล้ว”
......

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...