อันที่จริง ตัวซูเฉิงเฟิงเอง ไม่ค่อยเชื่อเรื่องดวงสักเท่าไร
แต่พ่อของเขาที่ลาโลกไปแล้ว เชื่อเรื่องดวงและฮวงจุ้ยมาก แต่เขาไม่ได้เชื่อแบบพ่อ
ซูเฉิงเฟิงเป็นคนที่ทำอะไรโหดเหี้ยม ดังนั้นเขาเชื่อมาตลอดว่าความสามารถของคน จะชนะทุกอย่างได้ เขาจึงเป็นคนเด็ดขาดตั้งแต่ยังหนุ่ม จนกระทั่งแก่ก็ยังทำทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุผล เขาไม่สนเหตุผล ไม่สนเรื่องดวง ชะตาฟ้า อะไรพวกนั้นไม่เคยอยู่ในสายตาของเขา แต่ตอนนี้ในใจของซูเฉิงเฟิงกลับมีความคิด เกี่ยวกับเรื่องพวกนั้นขึ้นมา
เรียกว่าเจอเรื่องซวย คงจะเรียกบังเอิญไม่ได้ ทำไมถึงซวยแบบนี้ ทำไมตัวเขาถึงเจอแต่เรื่องไม่ดี
นี่ไม่ใช่ความบังเอิญ มันน่าจะเกิดอะไรขึ้นกับดวงชะตา ไม่งั้นคงไม่ซวยถึงขนาดนี้หรอก
ดังนั้น เขาจึงอยากใช้โอกาสนี้ให้หมอดูทำนายดวงของตัวเองสักหน่อย
เขาให้ซูโสว่เต้าติดต่อคุณท่านไหม้ ในวัย 37 ต้นๆ คุณท่านไหม้คือคนที่หนีจากเย่นจิงไปสหรัฐอเมริกากับพ่อเขา
ตอนนั้นตระกูลที่รู้เรื่องเกี่ยวกับฮวงจุ้ยในประเทศ แบ่งออกเป็นห้าตระกูลใหญ่ ได้แก่ ตระกูลล่าย ตระกูลเจิง ตระกูลเลี่ยว ตระกูลหยาง รวมไปถึงตระกูลไหม้ด้วย
ตอนนี้ทั้งห้าตระกูลใหญ่ เป็นเหมือนกันหมด คืออาศัยอยู่ที่ต่างประเทศ
รุ่นแรกของตระกูลไหม้ รู้จักกับพ่อของซูเฉิงเฟิงเป็นการส่วนตัว ดังนั้นตอนพ่อของซูเฉิงเฟิงยังมีชีวิตอยู่ จึงเชิญพวกเขากลับมาดูดวงและแนะนำให้บ่อยๆ
ทว่าตั้งแต่พ่อเขาจากโลกนี้ไป ซูเฉิงเฟิงก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้ จึงเหินห่างกับพวกเขามากขึ้นทุกวัน
แต่เมื่อมาพูดอีกที ถึงไม่ได้พบเจอกันเป็นปี แต่ไมตรีของทั้งสองตระกูลก็ยังคงอยู่
เขาไม่อยากให้อู๋ฉีน้องชายของตัวเอง อาการดีขึ้น เพราะถ้าน้องชายอาการดีขึ้น เขาจะโดนแย่งสมบัติ
จู่ๆ ซูเฉิงเฟิงแสดงความเป็นมิตรเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกโมโหมาก
แต่เขาไม่กล้าแสดงท่าทีอะไรต่อหน้าพ่อ ดังนั้นจึงทำได้แค่เอ่ยถาม “พ่อ เรื่องที่ซูเฉิงเฟิงหาปรมาจารย์ฮวงจุ้ยให้เรา ต้องรายงานเย่เฉินหรือเปล่า”
อู๋ตงไห่พูดอย่างไม่ลังเล “บอกเรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด ขืนเย่เฉินทำอะไรลับหลังขึ้นมา น้องชายของแกจะมีโอกาสรักษาหายไหม”
อู๋ซินพูดอย่างเป็นกังวล “แต่งานที่เย่เฉินมอบหมายให้เรา คือการเป็นสายสืบให้เขานะครับ! ถ้าเราจงใจปิดบังเบาะแส ถ้าเขารู้ขึ้นมา จะไม่โทษเราเหรอ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...