คาวาน่า เรย์เห็นอิโตะ นานาโกะมีท่าทางต้องการที่จะปกปิดแต่มันกลับยิ่งเด่นชัด เธออดถอนหายใจไม่ได้ และพูดอย่างเหนื่อยใจ “คุณหนูใหญ่ ถ้าตอนนี้ฉันมีกระจกมาวางไว้ตรงหน้าคุณ คุณจะรู้ว่าบนโลกนี้ คุณคือผู้หญิงที่โกหกไม่เป็น!”
อิโตะ นานาโกะหน้าแดงระเรื่อ เธอพูดอ้ำๆ อึ้งๆ “ฉันเปล่านะ...จริงๆ...ฉัน...”
“พอแล้วค่ะๆ” คาวาน่า เรย์พูดอย่างเหนื่อยใจ “คุณหนูใหญ่ ฉันเป็นแค่ผู้ช่วยของคุณ คุณไม่จำเป็นต้องลำบากมาโกหกฉันหรอกค่ะ แค่ตอนที่คุณเจอเย่เฉิน คุณอย่าไม่เป็นตัวของตัวเองขนาดนี้...”
อิโตะ นานาโกะพูดอย่างกระอักกระอ่วน “ขอโทษนะคาวาน่า อันที่จริงฉัน...”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ จุ่ๆ อิโตะ นานาโกะรู้สึกพูดไม่ออก เธอถอนหายใจ แล้วพูดว่า “เฮ้อ ไม่พูดแล้ว ขอบคุณที่เตือนฉัน เธอช่วยฉันเอาโมโมตาโรใส่ในกระเป๋าขึ้นเครื่องบิน ให้มันดื่มน้ำด้วย เดี๋ยวเราต้องนั่งเฮลิคอปเตอร์ไปสนามบิน”
คาวาน่า เรย์พยักหน้า “ได้ค่ะคุณหนูใหญ่ คุณต้องการให้ฉันช่วยอะไรอีกไหม เดี๋ยวฉันจะมาอีกที”
อิโตะ นานาโกะโบกมือไปมา “ไม่มีแล้ว เธอช่วยจัดการเรื่องโมโมตาโรก็พอแล้ว เก็บกระเป๋าเดินทางของตัวเองด้วย เราไปเมืองจินหลิงครั้งนี้ จะพักอยู่ที่นั่นนานสักหน่อย”
คาวาน่า เรย์ถามขึ้น “คุณหนูใหญ่ ก่อนคอนเสิร์ตยังไม่จบ คุณไม่คิดจะกลับมาแล้วเหรอ!”
“ใช่” อิโตะ นานาโกะพูดอย่างจริงจัง “ก่อนคอนเสิร์ตจบ ฉันกะว่าจะอยู่ที่เมืองจินหลิง”
คาวาน่า เรย์ถามขึ้นอีกว่า “แล้วงานล่ะคะ ในตระกูลมีเรื่องอีกเยอะแยะต้องจัดการ...”
“ไม่ต้องกังวล” อิโตะ นานาโกะยิ้มบางๆ “ฉันจะใช้เวลาจัดการเรื่องงานวันละ 8 ชั่วโมง เรื่องทุกอย่างจะจัดการออนไลน์ผ่านคอมและมือถือ ช่วงนี้ฉันส่งเสริมและเปลี่ยนแปลงให้ อิโตะกรุ๊ปทำงานออนไลน์ ครั้งนี้จะได้ดูประสิทธิภาพของการเปลี่ยนแปลงด้วย”
พูดพลาง เธอหัวเราะและพูดปลอบใจว่า “คาวาน่า เธอวางใจเถอะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่ลุ่มหลงจนขาดสติ หรือไม่มีความรับผิดชอบเรื่องงาน ถึงไปเมืองจินหลิง ฉันก็ไม่ละเลยงานที่ควรทำ”
แต่ว่าเพราะแรงผลักดันของอิโตะ นานาโกะ ทุกคนไม่เพียงแค่ยอมรับรูปแบบใหม่ อีกทั้งยังรู้สึกได้ว่า ประสิทธิภาพการทำงานโดยรวมสูงขึ้นมาก
ตอนนี้อิโตะ นานาโกะยังคงผลักดันการทำงานออนไลน์ เธอยังใช้การประชุมทางวิดีโอคอลแบบเรียลไทม์โดยเฉพาะ เป้าหมายคือ ไม่ว่าตัวเธอ รวมไปถึงพวกผู้บริหารระดับสูง อยู่ที่ไหนบนโลกนี้ ขอแค่มีอินเทอร์เน็ต ถึงจะห่างไกลกันหมื่นลี้ ก็รับรองว่าไม่มีผลกระทบต่อการทำงาน
นี่เป็นเรื่องง่ายดาย สำหรับบริษัทอินเทอร์เน็ตใหม่ๆ หลายแห่ง ถึงขนาดเป็นเรื่องปกติในการทำงานไปแล้ว แต่สำหรับพวกบริษัทหัวโบราณ นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่ อยากเปลี่ยนแปลงความเคยชินในการทำงานของพวกเขา ภายในระยะเวลาสั้นๆ ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ
ยังดีที่อิโตะ นานาโกะดูแลจัดการอย่างแน่วแน่ ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงอะไรใหม่ๆ จึงผลักดันได้อย่างมั่นคง
ในช่วงที่อิโตะ นานาโกะเปลี่ยนแปลงบริษัท ขณะเดียวกัน เธอก็ยังทุ่มเทกับการรวบรวมทรัพยากรอื่นๆ เก็บสินค้าที่ตระกูลทากาฮาชิกับตระกูลมัตสีโมโตะ ปล่อยมาในตลาดทั้งหมด ให้ตระกูลอิโตะได้ก้าวขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง เรื่องนี้ ทำให้คาวาน่า เรย์ นับถือเธอจากใจจริง
ดังนั้น เธอจึงไม่กังวลว่าอิโตะ นานาโกะจะทิ้งงานไว้ข้างหลัง หลังจากไปเมืองจินหลิง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...