ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2462
ไหม้เฉิงซินพยักหน้า จากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันต้องการวันเวลาตกฟากของภรรยานาย ของโสว่เต้าด้วย”
ซูเฉิงเฟิงรีบรับปาก และบอกวันเวลาคร่าวๆ ออกมา
ไหม้เฉิงซินฟัง และพยากรณ์ไปพลาง ยิ่งฟังยิ่งสงสัย
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงพูดว่า “ดวงชะตาภรรยานายกับโสว่เต้าถือว่าดี ถ้าดูจากการพยากรณ์ พวกเขาช่วยเหลือเกื้อกูลนายมาก เรียกได้ว่าหลอมละลายตัวเอง เพื่อทำให้นายโชติช่วง”
พูดพลาง เขาก็พูดอีก “อีกอย่างโหงวเฮ้งด้านการเงินของนายรุ่งเรืองมาก แผนภูมิสวรรค์ทั้งสี่ชี้ไปที่ความรุ่งเรือง นำมารวมกับดวงชะตาของภรรยาและลูกของนาย ชีวิตนี้ถ้าไม่ร่ำรวยก็เป็นคนใหญ่คนโต หรืออาจจะเป็นได้ทั้งสองอย่าง”
“ตามหลักแล้ว ดวงชะตาแบบนาย อย่าว่าแต่หนึ่งในหมื่นเลย หนึ่งในล้าน หนึ่งในสิบล้านยังหายาก แทบจะสมบูรณ์แบบมาก จากดวงชะตาของนาย จะราบรื่นทั้งชีวิต บรรลุจุดสุดยอด ไม่น่าจะประสบอุปสรรคเช่นนี้...”
“เหรอครับ!” ซูเฉิงเฟิงถามอย่างตื่นเต้น “ลุง งั้นตอนนี้ผมเป็นอะไรกันแน่”
ไหม้เฉิงซินส่ายหน้า จากนั้นจึงพูดว่า “นายอย่าเพิ่งรีบร้อน!”
พูดจบ เขากำลูกเต๋าขึ้นมา จากนั้นจึงโยนลงบนพื้น ตามด้วยเงินทองแดง
หลังจากนั้นเขาสังเกตตำแหน่ง ทิศทางของลูกเต๋าและเงินทองแดง ปากก็พึมพำไม่หยุด ไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่
ซูเฉิงเฟิงยิ่งกังวลเข้าไปใหญ่ เขาเอาแต่จ้องไปที่ไหม้เฉิงซินอย่างไม่กะพริบตา
ผ่านไปหนึ่งนาที จู่ๆ ไหม้เฉิงซินหยิบเงินทองแดงขึ้นมาหนึ่งเหรียญ เขาจ้องเขม็ง และพึมพำออกมาว่า “เป็นไปไม่ได้...ถ้ายึดตามในปากั้ว เงินตราเทียนจ้วนทงเป่าเหรียญนี้ต้องไม่ควรหงายขึ้นสิ...”
ตอนนี้หน้าผากไหม้เฉิงซินเต็มไปด้วยเหงื่อ!
เขาใช้แขนเสื้อปาดเหงื่อ จากนั้นจึงพูดพึมพำว่า “เงินตราเทียนจ้วนทงเป่าเหรียญนี้ ในปากั้วของฉัน แสดงถึงความสูงตระหง่าน มันควรจะคว่ำลง แต่ครั้งนี้โยนไปสามครั้ง มันหงายขึ้นทุกครั้ง นี่แสดงว่าปากั้วนี้มีการเปลี่ยนแปลง...”
“การเปลี่ยนแปลงเหรอ” ซูเฉิงเฟิงใจร่วงไปที่ตาตุ่ม เขาคิดในใจว่า “ถึงฉันจะไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงมันคืออะไร แต่ฉันรู้สึกได้อย่างชัดเจน นี่ต้องไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน!”
ดังนั้น เขาจึงรีบถามว่า “ลุง การเปลี่ยนแปลงคืออะไรกันแน่”
ไหม้เฉิงซินจ้องลูกเต๋ากับเงินทองแดงเต็มพื้น เขาพูดอย่างตกตะลึงว่า “ดูจากปากั้ว คือเทพมังกรกำเนิดขึ้นแล้ว...”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...