ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2463
“เทพมังกรกำเนิดขึ้นเหรอ”
ซูเฉิงเฟิงตกใจมาก ขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกสงสัย
เขาพูดในใจว่า “เทพมังกรกำเนิดขึ้นอะไรกัน ฟังดูไม่เข้าท่าเอาซะเลย!”
แต่จู่ๆ เขาก็คิดขึ้นมาได้ เมื่อกี้ไหม้เฉิงซิน โยนเงินทองแดงตั้งสามครั้ง สุดท้ายมันก็หงายขึ้นทุกครั้ง
ถึงจะบังเอิญ ก็ไม่น่าบังเอิญขนาดนี้ จู่ๆ เขาก็รู้สึกมีอะไรบางอย่างผิดปกติ
ดังนั้น เขาจึงถามไหม้เฉิงซินอย่างลองเชิง “ลุง อะไรคือเทพมังกรกำเนิดขึ้น ทำไมฟังดูลึกลับจัง”
ไหม้เฉิงซินตัวสั่นเล็กน้อย เขาพูดติดๆ ขัดๆ “ถ้าดูจากปากั้วอันนี้ เทพมังกรกำเนิดขึ้น แสดงว่ามีคนใหญ่คนโตที่ดวงชะตาเป็นเทพมังกร ปรากฏขึ้นในช่วงชีวิตของนาย...”
ซูเฉิงเฟิงขมวดคิ้ว “งั้นคนใหญ่คนโตที่ว่า เขาเป็นมิตรหรือเป็นศัตรูกับผม”
ไหม้เฉิงซินพูดอย่างจริงจัง “ในตอนนี้มีโอกาสเป็นศัตรูมากกว่าเป็นมิตร!”
“เป็นไปได้ยังไง” ซูเฉิงเฟิงพูดโพล่งออกมา “ช่วงนี้ผมไม่ได้มีเรื่องกับคนใหญ่คนโต ทำไมจู่ๆ ถึงมีศัตรูแบบนี้ได้ล่ะ”
ไหม้เฉิงซินส่ายหน้า และพูดว่า “เรื่องนี้ฉันดูไม่ออก อาจเป็นเพราะความสามารถของฉันไม่ถึง หรืออาจเป็นเพราะดวงชะตาของฉันไม่พอ ส่วนที่เหลือฉันจึงไม่สามารถทำนายได้”
พูดพลาง ไหม้เฉิงซินพูดต่อ “แต่ถ้าดูตามปากั้ว ไม่ดีกับนายจริงๆ ที่ช่วงนี้นายเจออุปสรรคต่างๆ นานา อาจเป็นเพราะเหตุนี้ก็ได้!”
ซูเฉิงเฟิงยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไร เขาชี้เงินทองแดงในมือไหม้เฉิงซิน จากนั้นจึงถามว่า “เพราะเงินทองแดงหงายขึ้น ก็แสดงว่าเทพมังกรถือกำเนิดอย่างนั้นเหรอ”
“ใช่”
ซูเฉิงเฟิงถามต่อ “งั้นปากั้วมีโอกาสผิดพลาดได้หรือเปล่า”
ไหม้เฉิงซินพูดอย่างจริงจัง “ปากั้วเป็นเช่นนี้ ไม่มีทางผิดแน่นอน”
เขาพึมพำออกมาไม่หยุด “นี่มันชั่วร้ายจริงๆ! ความน่าจะเป็นมีแค่ 50 เปอร์เซ็นต์ ทำไมเหรียญจึงหงายขึ้นห้าครั้งติดต่อกันได้”
พูดพลาง แววตาของเขาโหดเหี้ยม เขาพุ่งเข้าไปหยิบเงินตราเทียนจ้วนทงเป่า จากนั้นจึงโยนไปข้างหน้า
ครั้งนี้ เงินทองแดงหมุนบนพื้นอยู่นาน เมื่อมันหยุดหมุน ซูเฉิงเฟิงพูดอย่างตื่นเต้น “คว่ำลงแล้ว ครั้งนี้เหรียญคว่ำลง!”
ไหม้เฉิงซินส่ายหัวอย่างจนปัญญา “ปากั้วเป็นของฉัน ฉันต้องเป็นคนโยนถึงจะเกิดผล นายเป็นคนโยน ไม่มีประโยชน์อะไร”
พูดพลาง เขาจึงก้มเก็บเงินทองแดง และโยนออกไป
เงินทองแดงยังหงายขึ้นเหมือนเดิม!
ซูเฉิงเฟิงรู้สึกเสียววาบในใจ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...