เขามองไหม้เฉิงซินจากนั้นจึงถามว่า “ลุง เทพมังกรถือกำเนิดที่ว่า ส่งผลกระทบกับผมมากแค่ไหน!”
“เรื่องนี้พูดยาก” ไหม้เฉิงซินพูดตรงๆ “ดวงชะตาของอีกฝ่ายแข็งแกร่งมาก ฉันไม่สามารถทำนายได้”
ซูเฉิงเฟิงมีท่าทีไม่ยอม เขาถามว่า “อย่าบอกนะว่าดวงชะตาของเขาแข็งแกร่งกว่าผม!”
ไหม้เฉิงซินพยักหน้า และพูดอย่างจริงจัง “ดวงชะตานี้แข็งแกร่งมาก เรียกได้ว่าไร้เทียมทาน ไม่มีใครสามารถเอาชนะดวงชะตาของเขาได้!”
ขณะซูเฉิงเฟิงกำลังตกใจ เขาอดพึมพำในใจไม่ได้ “ก่อนหน้านี้ฉันสงสัยมาตลอด ซูจือหยูกับตู้ไห่ชิงอาจจะยังมีชีวิตอยู่ และอาจได้รับความช่วยเหลือจากยอดฝีมือลึกลับที่ญี่ปุ่น ตอนนี้คุณท่านไหม้ มาพูดว่าเทพมังกรถือกำเนิดอะไรนี่อีก อย่าบอกนะว่าเป็นเขา!”
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซูเฉิงเฟิงสับสนในใจ ถ้าทั้งหมดเหมือนที่เขาคาดเดาไว้ งั้นยอดฝีมือลึกลับ ต้องเป็นศัตรูตัวฉกาจของเขาและตระกูลซู!
ขณะที่เขากำลังสับสน จู่ๆ เขาก็นึกถึงอู๋ตงไห่ เขารีบถามพ่อบ้านซูอานสุ้น “อู๋ตงไห่ล่ะ เขามาหรือยัง!”
ซูอานสุ้นรีบพูดว่า “คุณท่าน อู๋ตงไห่มาแล้วครับ ผมให้เขาอยู่ที่ห้องรับรองแขก เพื่อรอคำสั่งของคุณ”
ซูเฉิงเฟิงพูดโพล่งออกมา “รีบไปเรียกอู๋ตงไห่มาที่นี่เร็ว!”
ซูอานสุ้นพูดว่า “ได้ครับคุณท่าน ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”
เมื่อซูอานสุ้นเดินออกไป ซูเฉิงเฟิงพูดกับไหม้เฉิงซิน “ลุง อู๋ตงไห่เป็นหัวหน้าตระกูลใหญ่ในซูหาง ก่อนหน้านี้เกิดเรื่องแปลกประหลาดกับครอบครัวเขา...”
พูดพลาง ซูเฉิงเฟิงก็เล่าวีรกรรมของอู๋ฉีให้ไหม้เฉิงซินฟัง
เมื่อไหม้เฉิงซินฟังจบ สีหน้าของเขาตกตะลึง และถามออกมาว่า “มีเรื่องแบบนี้จริงเหรอ!”
“จริงครับ!” ซูเฉิงเฟิงเอ่ยขึ้น “ตอนแรกผมไม่เชื่อเลย แต่หลังจากได้ดูวิดีโอ ผมถึงเชื่อ ผมแทบจะอ้วกออกมา!”
ไหม้เฉิงซินขมวดคิ้ว เขาพูดวิเคราะห์ว่า “พูดกันตามปกติ ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดฝันกับใครสักคน ได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง เขาน่าจะอาการกำเริบได้ทุกเมื่อ เป็นไปไม่ได้ที่อาการจะกำเริบเป็นเวลาแบบนี้...”
“ใช่ครับ!” ซูเฉิงเฟิงพูด “ดังนั้นผมจึงสงสัย ต้องมีใครใช้กลอุบายลับหลังแน่! แต่อู๋ตงไห่สืบหาไม่ได้ ดังนั้นผมอยากให้ลุงลองช่วยเขา ดูว่าจะสามารถหาเบาะแสอะไรได้หรือเปล่า เบาะแสพวกนี้สามารถนำมาปะติดปะต่อกันได้ไหม”
อู๋ตงไห่พูดอย่างกระอักกระอ่วน “ครับประธานซู คุณวางใจได้เลย!”
เมื่อพูดจบ เขารีบเดินไปอีกด้าน หยิบมือถือออกมาโทรหาพ่อบ้าน
หลังผ่านไปสิบนาที เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง ลงจอดในลานของคฤหาสน์ริมน้ำ อู๋ฉีที่เพิ่งทานเสร็จ ถูกอู๋ซินผู้เป็นพี่ชายประคองลงจากเฮลิคอปเตอร์
ซูอานสุ้นยื่นหน้ากากอนามัยให้อู๋ฉี พร้อมด้วยหมากฝรั่งหนึ่งขวด จากนั้นจึงกำชับว่า “เคี้ยวหมากฝรั่งขวดนี้ให้หมด ห้ามเหลือแม้แต่อันเดียว ใส่หน้ากากอนามัยแล้วค่อยเข้าไป!”
อู๋ฉีรู้ว่าอีกฝ่ายรังเกียจตนเอง ขณะที่เขากำลังอึดอัดใจ แต่ก็ไม่กล้าชักช้า เขารีบเปิดขวด และกรอกหมากฝรั่งใส่ปาก
เขาเคี้ยวอยู่นาน เคี้ยวจนเจ็บกราม ซูอานสุ้นจึงพูดว่า “รีบใส่หน้ากากอนามัย แล้วตามฉันเข้าไป!”
อู๋ฉีทำได้เพียงใส่หน้ากากอนามัยอย่างว่าง่าย เขาเดินเข้าไปในคฤหาสน์พร้อมอู๋ซิน ผู้เป็นพี่ชาย...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...