บทที่247 ฉันถึงจะเป็นมังกรที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียว(1)
เมื่อคิดว่าในที่สุดก็มีโอกาสแก้แค้นเซียวชูหรันกับเย่เฉิน เซียวเวยเวยเกาะแขนเซียวอี้เชียนด้วยความตื่นเต้น ก้าวเท้าก็เดินไปทางพวกเขาสองคน
คนเพิ่งเดินมาถึงด้านหน้า เซียวเวยเวยก็พูดอย่างโอหังอวดดี: “อุ๊ยตาย ฉันนึกว่าใคร! ที่แท้ก็ผู้หญิงที่ถูกขับออกจากตระกูลคนหนึ่ง กับผู้ชายจนๆที่แต่งงานเข้าบ้านผู้หญิงคนหนึ่ง พวกคุณก็มีคุณสมบัติเข้าร่วมการประชุมสุดยอดแบบนี้ด้วย?”
พูดจบ เธอก็มองสังเกตเซียวชูหรันตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง ทำเสียงเย็นชา หึ แล้วพูดว่า: “เซียวชูหรัน สตูดิโอของเธอเพิ่งจะเปิดทำการ ตอนนี้แม้แต่พนักงานสักคนก็ยังไม่มีใช่ไหม? บริษัทจนๆประเภทนี้ ก็มีสิทธิ์เข้าร่วมการประชุมสุดยอดอุตสาหกรรมด้วยเหรอ? ฉันว่าตี้เหากรุ๊ปตาบอดไปแล้วจริงๆ!”
เย่เฉินเห็นว่าเซียวเว่ยเว่ยไม่ได้มาดี ถามด้วยเสียงเย็นชา: “เซียวเวยเวย หลายวันก่อนคุณเพิ่งคุกเข่าขอความเมตตา บทเรียนที่ถูกคุณย่าคุณตบหน้าสั่งสอน ลืมไปหมดแล้วใช่ไหม? ผมว่าคุณนี่มันบาดแผลหายแล้วลืมความเจ็บนี่!”
เมื่อเซียวเวยเวยได้ยินเย่เฉินพูดถึงจุดที่โกรธที่สุดในใจของเธอ ก็โกรธขึ้นมาทันที ตะโกนว่า: “เย่เฉิน แกแม่งเลิกอวดเก่งกับฉันให้มันน้อยๆหน่อย! แกนึกว่าฉันยังเป็นเซียวเวยเวยคนก่อนหน้านั้นเหรอ? ฉันจะบอกกับแก วันนี้แกพูดกับฉัน ต้องคุกเข่าพูดแล้ว!”
เย่เฉินพูดขึ้นมาอย่างเหยียดหยาม: “ทั่วทั้งโลกใบนี้ คนที่สามารถทำให้ผมเย่เฉินคุกเข่าลงได้ยังไม่เกิดเลย! ถึงแม้ราชาแห่งสวรรค์ลงมาอยู่ตรงนี้ ก็อย่าหวังจะให้ผมคุกเข่าลง คุณใช้ชีวิตมามากพอแล้วใช่ไหม?”
เซียวเวยเวยคำรามอย่างดูถูก: “เย่เฉิน แกนึกว่าแกหลอกคนใหญ่คนโตได้สองสามคนแล้วตัวเองจะแน่มากเหรอ? ก็สามารถเหยียบคนตระกูลเซียวเราไว้ใต้เท้าเหรอ? ฉันจะบอกกับแก! ตระกูลเซียวตอนนี้ไม่เหมือนกับแต่ก่อนแล้ว!”
เย่เฉินถามด้วยรอยยิ้ม: “ทำไม? พวกคุณเกาะคนมีเส้นสายได้แล้ว?”
เซียวเวยเวยชี้ไปที่เซียวอี้เชียน พูดขึ้นมาอย่างคางคกขึ้นวอว่า: “ท่านนี้คือ ประธานเซียวเซียวอี้เชียนประธานกรรมการของเชียนเฉิงกรุ๊ป! เป็นตระกูลเดียวกันกับตระกูลเซียวเรา! ตอนนี้ก็เป็นนักลงทุนของบริษัทเซียวซื่อเราอีกด้วย! มีเขาคอยสนับสนุนเรา แกเย่เฉินคนไร้ประโยชน์คนหนึ่ง ยังกล้าโอหังที่นี่อีก? เชื่อไหมว่าประธานเซียวพูดคำเดียว ก็ขึ้นบัญชีดำสตูดิโอของเซียวชูหรันไปอย่างสิ้นเชิง! ในขณะเดียวกันก็ทำให้แกไม่มีที่ยืนในเมืองจินหลิงได้? !”
พูดไป เธอก็มองไปที่เซียวชูหรันอย่างโหดเหี้ยมอีกครั้ง ตะโกนอย่างเย็นชาว่า: “เซียวชูหรัน เธอคิดว่าตัวเองเจ๋งมากไม่ใช่เหรอ? คิดว่าสามารถทำให้ตี้เหากรุ๊ป ช่วยเธอขึ้นบัญชีดำบริษัทเซียวซื่อได้ไม่ใช่เหรอ?”
“ฉันจะบอกกับเธอ ตั้งแต่วันนี้ไป ฮวงจุ้ยหมุนเปลี่ยนไปแล้ว! มีประธานกรรมการเซียวอยู่นี่ บริษัทเซียวซื่อไม่เพียงจะไม่ถูกขึ้นบัญชีดำ ตรงกันข้ามจะไต่เต้าจนประสบความสำเร็จ บินทะยานขึ้นสู่ฟ้า!!”
เซียวเวยเวยเดิมก็คือคนสวยอยู่แล้ว แต่เขาคิดไม่ถึงว่า เซียวชูหรันจะสวยกว่าเซียวเวยเวยเสียอีก เกิดความหื่นขึ้นมาชั่วขณะ เหม่อลอยเล็กน้อยไปชั่วครู่
และ เวลานี้ในใจเขาก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย
เพื่อที่จะยุ่งกับเซียวเวยเวยที่รูปลักษณ์สวยน้อยกว่าเซียวชูหรันอยู่มาก ตัวเองจ่ายไปแล้วถึงสิบห้าล้านแล้ว!
ในนั้น สิบล้านลงทุนกับบริษัทเซียวซื่อ ห้าล้านให้เซียวเวยเวยเป็นค่าขนม
แต่คิดไม่ถึงว่า เย่เฉินคนไร้ประโยชน์ลูกเขยที่แต่งงานเข้าบ้านผู้หญิงคนหนึ่ง จะมีวาสนาแบบนี้ ได้อยู่กับผู้หญิงอย่างเซียวชูหรัน คนสองคนมันช่างมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด ทำให้คนอกแตกตายจริงๆ!
......

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...