ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2475
“อ้อๆๆ!” ถึงเซียวฉางควนจะรู้สึกหมดสนุก แต่ก็แสร้งทำเป็นเข้าใจขึ้นมาทันที เขาตบหัวตัวเอง จากนั้นจึงถอนหายใจแล้วพูดว่า “โอ๊ย เธอดูสมองฉันสิ เอาแต่คิดเรื่องในอดีต จนลืมเรื่องสำคัญไปเลย”
เขารีบพูดขึ้นมาอีกว่า “เหม่ยฉิง นั่งรอฉันก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปเอาผ้าขนหนูชุบน้ำมาให้!”
หานเหม่ยฉิงรีบพูดว่า “ชั้นหนึ่งมีห้องน้ำ เดินไปแล้วเลี้ยวซ้าย”
“โอเค!”
เมื่อเห็นเซียวฉางควนเดินไปห้องน้ำ หานเหม่ยฉิงถึงกับโล่งอก
อันที่จริงเธอรู้จุดประสงค์ของเซียวฉางควน
พูดตรงๆ เซียวฉางควนไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้ชายคนแรกของเธอ เขายังเป็นผู้ชายคนเดียว ที่เธอรักมาตลอดชีวิต ดังนั้นในใจของเธอจึงรอคอยและเพ้อถึงเซียวฉางควน
แต่เพราะเธอได้รับการอบรมมาอย่างดี และเป็นผู้หญิงสง่างามมาตลอดชีวิต
ถึงเธอรู้ว่าตอนนี้เซียวฉางควนกับหม่าหลันจะแยกกันอยู่ แต่การสมรสของพวกเขายังคงอยู่ สำหรับเรื่องนี้ เธอคิดว่ายังไงตัวเองก็ไม่สามารถทำผิดหลักการได้
ถึงแม้ตอนนั้นหม่าหลันจะใช้ร่างกาย เข้ามาแทรกความรู้สึกระหว่างเธอกับเซียวฉางควน อย่างหน้าไม่อาย แต่เธอไม่มีทางทำแบบนั้น
ตอนที่เธอกำลังหดหู่ใจ เซียวฉางควนเดินมาพร้อมกับผ้าขนหนูชุบน้ำ
เซียวฉางควนเอาผ้าขนหนูเช็ดหน้าผากให้เธอ พลางพูดว่า “นี่เหม่ยฉิง ฉันซื้ออาหารที่ย่อยง่ายมาให้เธอ เดี๋ยวฉันพาเธอไปพักผ่อนที่ห้อง แล้วค่อยป้อนอาหารให้เธอกิน เธอกินยาลดไข้ไปแล้ว อีกไม่นานไข้น่าจะลดลง”
หานเหม่ยฉิงพยักหน้า “ลำบากนายแล้วฉางควน เอาจริงๆ ฉันก็หิวนิดหน่อย ไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน”
เซียวฉางควนรีบพูดว่า “เฮ้อ ทำไมเธอไม่รีบบอกให้เร็วกว่านี้ เธอป่วย ควรจะบอกฉันทันที แต่ดูเธอสิ ถ้าฉันไม่ถามในวีแชท เธอคงไม่พูดความจริงกับฉัน!”
หานเหม่ยฉิงพยักหน้าอย่างซาบซึ้ง
เธอปลื้มใจกับการดูแลเอาใจใส่ของเซียวฉางควนมาก โดยเฉพาะตอนป่วย ไม่รู้ความรู้สึกต้องการที่พึ่งพา ผุดขึ้นมาจากไหน
จากนั้นเธอจึงพูดอย่างเขินอาย “ขอบใจนะฉางควน”
เซียวฉางควนหัวเราะ แล้วพูดว่า “เธอกับฉันยังต้องพูดขอบคุณกันอีกเหรอ ตอนนั้นเธอก็ดูแลฉันแบบนี้ไม่ใช่หรือไง”
เมื่อหานเหม่ยฉิงได้ยิน สีหน้าของเธอแดงระเรื่อ
เธอพูดเบาๆ อย่างเหนื่อยใจ “นั่นเป็นเรื่องในอดีตแล้ว นายไม่ต้องเอามาพูดหรอก...”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...