ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2477

เมื่อเห็นว่าหานเหม่ยฉิงยอมให้ตัวเองพาไปที่ห้องนอน เซียวฉางควนดีใจเหมือนดอกไม้กำลังเบ่งบาน

ตั้งแต่หานเหม่ยฉิงกลับมา เซียวฉางควนรอคอยที่จะหวนคิดถึงอดีตที่หวานชื่น กับเธอมาตลอด ในที่สุดวันนี้ก็เริ่มมีสัญญาณแล้ว

โดยปกติหานเหม่ยฉิง เป็นคนสง่างาม และเป็นคนที่ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร จะใกล้ชิดผู้หญิงแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่เซียวฉางควนรู้ดี ผู้หญิงจิตใจแข็งแกร่งสักแค่ไหน เมื่อป่วยขึ้นมา ก็จะกลายเป็นสาวงาม ที่ต้องการการปกป้องจากผู้ชาย

ในช่วงเวลาแบบนี้ถึงผู้หญิงจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ต้องถอดเกราะป้องกันตัวเองออกอยู่ดี

เซียวฉางควนประคองหานเหม่ยฉิง เข้ามาในลิฟต์ของคฤหาสน์อย่างใส่ใจ จนมาถึงชั้นสาม

หลังจากหานเหม่ยฉิงบอกให้เซียวฉางควน พาเธอมาในห้องนอน เซียวฉางควนช่วยเธอให้นั่งพิงหัวเตียง

เขาเอาหมอนดันหลังให้เธออย่างใส่ใจ ให้เธอได้พิงหมอนนุ่มๆ ตรงหัวเตียงอย่างสบาย

เมื่อหานเหม่ยฉิงเอนตัวลง เธอพูดกับเซียวฉางควนอย่างอ่อนแรง “ฉางควน ฉันยังหนาวมาก นายช่วยห่มผ้าให้ฉันหน่อยสิ”

เซียวฉางควนพูดอย่างจริงจัง “เหม่ยฉิง ตอนนี้เธอไข้สูง ถ้าเอาแต่ห่มผ้าจะไม่ดีนะ ร่างกายจะไม่สามารถระบายความร้อนออกมาได้ ไม่งั้นอุณหภูมิในร่างกายของเธอจะสูงขึ้นได้”

หานเหม่ยฉิงพยักหน้า เธอพูดอย่างเหนื่อยใจ “แต่ตอนนี้ฉันหนาวมากจริงๆ หนาวตั้งแต่หัวจรดเท้า ตัวสั่นตลอดเวลา นายช่วยห่มผ้าให้ฉันหน่อยสิ...”

เซียวฉางควนถอนหายใจ แล้วพูดว่า “เอางี้ ฉันห่มผ้าให้เธอ จะได้อุ่นๆ ฉันจะไปเตรียมน้ำอุ่นให้เธอในห้องน้ำ แล้วจะมาป้อนข้าวเธอ อีกเดี๋ยวเธอจะได้ไปแช่น้ำในอ่าง”

เมื่อพูดจบ เซียวฉางควนรีบเข้าไปในห้องน้ำ เปิดวาล์วผสมระหว่างน้ำร้อนและน้ำเย็น ที่อ่างอาบน้ำ เขาลองสัมผัสอุณหภูมิน้ำ เมื่อไม่มีปัญหา จึงรีบออกมาข้างนอก เขาพูดกับหานเหม่ยฉิงที่อยู่บนเตียงว่า “เหม่ยฉิง เดี๋ยวฉันป้อนข้าวเธอก่อน กินอะไรสักหน่อย จะได้มีภูมิต้านทาน!”

หานเหม่ยฉิงพยักหน้าอย่างอ่อนล้า “ฉันเป็นไข้ เหมือนไม่ค่อยอยากอาหาร นายป้อนโจ๊กข้าวฟ่างให้ฉันก็พอแล้ว”

“ได้!” เซียวฉางควนรีบพูดว่า “โจ๊กอุดมไปด้วยคาร์โบไฮเดรต ในเวลาแบบนี้ สามารถบำรุงร่างกายได้ อีกอย่างมันดีต่อกระเพาะด้วย เหมาะสำหรับคนป่วย เธอรู้ไหมกว่าจะได้โจ๊กข้าวฟ่างถ้วยนี้มา ฉันไปร้านอาหารตั้งหลายร้าน”

หานเหม่ยฉิงพูดอย่างซาบซึ้ง “ฉันทำให้นายหนักใจแล้ว...”

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร!” เซียวฉางควนรีบเปิดฝาชามโจ๊กข้าวฟ่าง และหยิบช้อนที่ทางร้านให้มา เขาตักขึ้นมา และชิมเล็กน้อย “อืม กำลังพอดี เหม่ยฉิง กินตอนอุ่นๆ จะได้ทานเยอะๆ!”

พูดพลาง เขาก็ตักโจ๊กขึ้นมา และยื่นไปตรงปากหานเหม่ยฉิง