ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2489
ตอนนี้ทรัพย์สินในมือของเย่เฉินมีพอ อีกทั้งยังมีเครื่องพิมพ์เงินที่สามารถทำเงินได้อย่างต่อเนื่องจากบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนแห่งนี้ ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องยาก สำหรับเขาในการเริ่มการจนส่งทางทะเล
ไม่ว่าจะเป็นการก่อตั้งบริษัท เทียบท่าเรือหรือการเช่าเรือขนส่งสินค้า ไม่มีเรื่องเงินทุนใดๆทั้งสิ้น
แต่ ปัญหาที่สำคัญที่สุดคือ ถ้าต้องการเริ่มธุรกิจใหม่ขนาดใหญ่ จะต้องมีบุคคลที่มีความสามารถเพียงพอที่จะช่วยตนเองจัดการได้
คนที่เย่เฉินนึกถึงคนแรก ก็คือหวังตงเสวี่ยน
ความสามารถขอหวังตงเสวี่ยนคงไม่ต้องพูดถึง และบุคลิกก็ควรค่าแก่การไว้ใจ
แต่ปัญหาเดียวก็คือ หวังตงเสวี่ยนต้องดูแลตี้เหากรุ๊ป ถ้าให้เธอต้องแบกรับการขนส่งทางทะเลไปด้วย เกรงว่าเธอจะแย่งร่างทำเรื่องอย่างอื่นพร้อมๆกันไม่ได้
หลังจากที่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง เย่เฉินก็ตัดสินใจให้หวังตงเสวี่ยนกลับจากฮ่องกง เพื่อดูว่าเธอมีความคิดอะไรดีๆไหม หรือรู้จักคนมีความสามารถที่เก่งเรื่องการจัดการ
ดังนั้น เขาจึงพูดกับทุกคนว่า“ขอบคุณคำชี้แนะจากทุกท่านครับ เรื่องการขนส่งทางทะเล ผมจะพิจารณาอย่างถี่ถ้วนครับ”
นางาฮิโกะ อิโตะจึงรีบพูดขึ้นมาว่า“ถ้าคุณเย่จะทำ ผมจะให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่เลยครับ！”
หลังจากที่เขาฟังจบ ก็ทำหน้าถมึงทึงพูดกับซูโสว่เต้าว่า“โสว่เต้า ฉันพึ่งได้รับข่าว นางาฮิโกะ อิโตะแห่งตระกูลอิโตะไปที่จินหลิง！”
“ว่าไงนะ！？”ซูโสว่เต้ากล่าวอย่างตกใจ“พ่อครับ นางาฮิโกะ อิโตะทำไมถึงไปที่จินหลิงล่ะ？ตระกูลอิโตะเหมือนจะไม่มีธุรกิจอะไรที่จินหลิงนะครับ”
คุณท่านใหญ่ซูเฉิงเฟิงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า“ถึงฉันจะไม่รู้เหมือนกันว่าตระกูลอิโตะมีธุรกิจอะไรที่จินหลิง แต่ฉันรู้ว่าครั้งนี้ต้องไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่ เพราะน้องสาวที่ท่าทางเหมือนคนโง่ของเขา ยังมีลูกน้องที่จงรักภักดีของเขา ต่างเลือกที่จะอยู่ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงของจินหลิง！”
“โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง？！”ซูโสว่เต้าโพล่งออกมา“นั่นเป็นทรัพย์สินของตระกูลเย่ไม่ใช่หรอครับ？”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...