เช้าวันรุ่งขึ้น
รถไฟความเร็วสูงขบวนเช้าที่สุดออกเดินทางจากซูหาง ค่อยๆจอดที่ชานชาลาของจินหลิง
ภายในขบวนที่นั่งธรรมดา มีคนแก่และหลานคนหนึ่งเดินออกมา ทั้งสองคนคือปรมาจารย์ฮวงจุ้ยไหมเฉิงซินที่มาจากสหรัฐอเมริกา รวมถึงไมค์ที่เป็นเหลนของเขา
ไมค์ลงจากรถ ด้านหนึ่งก็ยื่นมือไปพยุงไหม้เฉิงซิน อีกด้านก็คอยถามว่า“คุณทวดครับ เรามาที่จินหลิงครั้งนี้ ได้ทำนายล่วงหน้ารึยังครับ ว่าครั้งนี้ดีหรือไม่ดี?”
ไมค์เข้าใจทวดของตัวเองเป็นอย่างมาก หลายปีมานี้เขาแสวงหาความมั่นคง ดังนั้นจึงติดเป็นความเคยชินอย่างหนึ่ง ขอแค่ออกเดินทางไกล เขามักจะทำนายล่วงหน้าว่าดีหรือร้ายก่อนเสมอ
ไหม้เฉิงซินพูดอย่างไตร่ตรอง“วันนี้ยามอิ๋นสี่สิบห้านาที ฉันทำนายแล้วล่ะ แต่ตำราปากว้าครั้งนี้วุ่นวายผิดปกติ ดีร้ายอย่างละครึ่ง”
“อย่างละครึ่งหรอครับ?”ไมค์ที่ได้ยินผลแบบนี้ ใบหน้าจึงเต็มไปด้วยความแปลกใจ
ตั้งแต่เด็กเขาได้รับอิทธิพลจากสิ่งที่ได้เห็นและได้ยินอยู่เป็นประจำ จึงศึกษาเรื่องฮวงจุ้ย อันที่จริงเรื่องฮวงจุ้ยนั้น สิ่งที่กลัวที่สุดก็คือการทำนายได้ผลดีร้ายอย่างละครึ่ง เพราะผลแบบนี้แทบจะเท่ากับไม่ได้ข้อสรุปอะไรเลย ไม่มีนัยสำคัญอะไรให้วิเคราะห์เลย
เหตุผลที่เรื่องฮวงจุ้ยได้รับความนิยม เป็นเพราะมันสามารถทำนายทิศทางและจุดสำคัญทุกเรื่องที่จะเกิดขึ้นได้
เพราะทุกอย่างบนโลกใบนี้ ส่วนใหญ่ไม่ใช่ดีหรือร้ายอย่างละครึ่ง ระหว่างดีหรือร้าย ต้องมีระยะห่างกันอยู่แล้ว เพียงแต่มีบางอย่างที่มีความแตกต่างกันมาก บางอย่างมีความแตกต่างกันหน่อยเท่านั้นเอง
ยกตัวอย่างเช่นนักธุรกิจคนหนึ่งต้องการลงทุนอสังหาริมทรัพย์ในปีหน้า หลังจากที่ตรวจสอบดูพื้นที่แล้วผู้เชี่ยวชาญด้านฮวงจุ้ยที่มีความสามารถอย่างแท้จริง จะช่วยเขาทำนายระดับความดีหรือไม่ดีของโปรเจกต์ได้
หากทำนายได้ว่าฮวงจุ้ยเป็นมงคล มีแนวโน้มประสบความสำเร็จสูง ก็จะสามารถทำให้เถ้าแก่คนนี้เดินทางทำต่อไปอย่างวางใจ
ถ้าหากทำนายได้ว่าฮวงจุ้ยไม่เป็นมงคล มีแนวโน้มประสบความสำเร็จต่ำ นั่นก็สามารถทำให้เขากระทำการอย่างระมัดระวัง กระทั่งทำให้เขาหลีกเลี่ยงได้
แต่ว่า คนอื่นจ้างคุณมาเพื่อถามเรื่องดีหรือร้าย คุณก็ไม่สามารถบอกเขาว่าดีร้ายอย่างละครึ่งได้ ถ้าเป็นเช่นนั้นคนอื่นจ้างคุณมายังมีความหมายอะไรล่ะ?
“อืม”ไหม้เฉิงซินพยักหน้าเล็กน้อย
เขาเข้าใจเหลนชายคนนี้ของตัวเองดี ถึงแม้เขาจะเกิดที่สหรัฐอเมริกา แต่เขาก็ได้รับการศึกษาด้านภาษาจีนตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เกิดเป็นคนต้องอ่อนน้อมถ่อมตน ห้ามก่อเวรก่อกรรม
ระหว่างที่พูดอยู่นั้น ทวดเหลนทั้งสองคนเดินออกจากรถไฟมาแล้ว ไมค์จึงเอ่ยปากถามว่า“คุณทวดครับ เราจะไปไหนกันครับ?”
ไหม้เฉิงซินพูดอย่างมุ่งมั่นว่า“ไปมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์จินหลิง!ลูกชายของอู๋ตงไห่เกิดเรื่องขึ้นที่นั่น เราจะเริ่มหาเบาะแสจากที่นั่น”
“ครับ!”ไมค์รีบพูดขึ้นมาว่า“งั้นรอก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจะไปตรงข้ามเช่ารถ”
“ไม่ต้องหรอก”ไหม้เฉิงซินโบกมือไปมา ก้าวขึ้นไปหนึ่งก้าว โบกรถโดยสารคันหนึ่ง แล้วเอ่ยปากถามว่า“น้องชาย เหมารถของคุณหนึ่งวันเท่าไรหรอครับ?”
คนขับรถโดยสารครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง“ต้องดูว่าคุณจะไปไหน วิ่งระยะทางเท่าไร ผมถึงจะสามารถคิดค่าน้ำมันและค่าเดินทางได้”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...