ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2508

เฮ่อหย่วนเจียงถอนหายใจและพูด:"สมัยก่อนแม่ของคุณมีชื่อเสียงโด่งดังมากๆที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด! เธอยังเป็นนักเรียนหญิงจีนที่เรียนดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และเธอยังเป็นประธานนักเรียนจีนในมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดอีกด้วย เธอยังเป็นผู้ริเริ่มธุรกิจเงินร่วมลงทุนทางอินเทอร์เน็ตของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และบริษัทชั้นนำมากมายในซิลิคอนแวลลีย์ สมัยนั้นก็ได้รับเงินลงทุนจากแม่ของคุณ และค่อยๆพัฒนาจนกลายเป็นบริษัทชั้นนำในทุกวันนี้..."

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฮ่อหย่วนเจียงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ พูดด้วยน้ำเสียงที่โศกเศร้าและเสียดาย:"แม่ของคุณในสมัยก่อน เป็นผู้หญิงที่มีอำนาจและอิทธิพลมากๆในมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดและซิลิคอนแวลลีย์..."

"เธอไม่เพียงมีรูปร่างหน้าตาสวยงาม ยังมีเสน่ห์ และมีความรู้มากๆ และเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถมากๆ และฐานะทางบ้านก็ร่ำรวยมากๆเหมือนกัน!"

"สิ่งสำคัญที่สุดคือ ฐานะทางบ้านร่ำรวยมากๆ และตัวเองยังเป็นคนที่ขยันมากๆด้วย เธอประสบความสำเร็จอย่างมาก และในชีวิตของฉันเคยเห็นแค่แม่ของคุณเพียงคนเดียว..."

"สมัยนั้นนักเรียนจีนอย่างพวกเรา รวมถึงนักเรียนผิวขาวที่ชอบอวดดี เมื่ออยู่ต่อหน้าแม่เธอ รัศมีของพวกเราทุกคนโดนแม่ของคุณบดบังจนหมด..."

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฮ่อหย่วนเจียงถอนหายใจและพูด:"สมัยนั้น มีคำกล่าวหนึ่งในมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดว่า นักธุรกิจจำนวนมากที่ซิลิคอนแวลลีย์ หนึ่งในสามของผู้ชายทั้งหมดต่างก็ชื่นชอบแม่ของคุณ คำพูดนี้เมื่อฟังดูแล้วโอเวอร์เกินไป แต่ในสมัยนั้น ชื่อเสียงของแม่คุณ ทุกคนในซิลิคอนแวลลีย์ต่างเคยได้ยิน และทุกคนก็รู้จักเธอ ให้ความเคารพและนับถือเธอมากๆ"

สำหรับเรื่องราวต่างๆของแม่ อันที่จริงเย่เฉินพึ่งจะได้ยินเป็นครั้งแรก

แม่ของเขาเคยเรียนที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และการลงทุนที่ซิลิคอนแวลลีย์ ในตอนนั้นเย่เฉินยังไม่ได้เกิดเลย

หลังจากเย่เฉินเกิดแล้ว คุณแม่ก็เป็นศรีภรรยาที่ดีของคุณพ่อ ดังนั้น ในความทรงจำของเย่เฉิน แม่ของเขาไม่ได้เป็นนักธุรกิจที่มีความสามารถ

และเย่เฉินรู้เรื่องของแม่น้อยมากๆ โดยเฉพาะเรื่องต่างๆก่อนที่ตัวเองจะเกิด เพราะแม่เป็นคนที่ไม่โอ้อวด และไม่พูดเรื่องพวกนี้ให้ตัวเองฟัง

เมื่อพูดจบ เย่เฉินก็พูดเรื่องที่ถังซื่อไห่เอาตัวเองไปซ่อนไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และอธิบายให้เฮ่อหย่วนเจียงเข้าใจ

เฮ่อหย่วนเจียงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"ฉันคาดคิดไม่ถึงจริงๆ คุณจะอยู่ที่จินหลิงมาโดยตลอด..."

เย่เฉินถามเขา:"ด็อกเตอร์เฮ่อ คุณรู้จักพ่อของฉันไหม?"

เฮ่อหย่วนเจียงส่ายหัวและพูด:"สมัยที่พ่อกับแม่ของคุณคบหากัน พวกเราไม่เคยเจอหน้ากัน พวกเราแค่รู้ว่าพ่อของคุณเป็นคุณชายของตระกูลเย่แห่งเย่นจิง แต่รายละเอียดต่างๆพวกเราไม่รู้เลย ตอนที่พ่อแม่ของคุณแต่งงานที่เย่นจิง ตอนนั้นฉันกับภรรยาตั้งใจจะมาร่วมงาน แต่ตอนนั้นทางฝั่งอเมริกาเกิดเรื่องขึ้น ทำให้พวกเราไม่สามารถมาร่วมงานได้"

ขณะพูด เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"อเมริกากับประเทศจีนห่างกันมากเกินไป ถ้าฉันจำไม่ผิดละก็ หลังจากพ่อกับแม่ของคุณแต่งงานแล้ว จนถึงตอนที่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นที่จินหลิง ฉันเคยเจอหน้าแม่ของคุณแค่สามครั้ง และครั้งสุดท้าย ก็คือครั้งที่เธอพาคุณไปที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด..."