เมื่อเฮ่อหย่วนเจียงพูดถึงเรื่องนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"บางทีโลกของผู้ใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ อันที่จริงทุกคนมีความสัมพันธ์ที่ดี แต่เนื่องจากระยะทางที่ไกลและต่างฝ่ายก็ต้องใช้ชีวิตของตัวเอง บางทีสามสี่ปีก็อาจจะไม่ได้เจอหน้ากันครั้งหนึ่งก็ได้"
จากนั้น เขาก็พูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า:"ถึงแม้ฉันกับภรรยาของฉัน จะเจอหน้าแม่ของคุณน้อยมากๆ แต่ความสัมพันธ์ของเราก็ยังคงดีและแน่นแฟ้นมากๆ ตอนที่แม่ของคุณยังมีชีวิตอยู่ ฉันและภรรยาของฉันต่างก็ถือว่าเธอคือเพื่อนที่ดีมากๆของพวกเรา แต่น่าเสียดาย คนที่มีความสามารถขนาดนี้กลับต้องมาเสียชีวิตด้วยอายุที่น้อยมากๆ..."
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เย่เฉินก็รู้สึกโศกเศร้ามากๆในจิตใจ
คนรอบข้างของพ่อแม่ต่างก็พูดยกย่องว่าพวกเขาเก่งมากๆ แต่น่าเสียดายที่ตัวเองรู้เรื่องของพ่อแม่น้อยมากๆ
อันที่จริงจนถึงตอนที่พ่อแม่เสียชีวิต ในตอนนั้นเย่เฉินยังเป็นเด็กที่พึ่งเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่สอง
เด็กเล็กขนาดนั้นมองปัญหาต่างๆอย่างเรียบง่ายและตื้นมากๆ เขารู้แค่ว่าพ่อกับแม่รักเขามากๆ แต่เขาไม่รู้เลยว่าพ่อกับแม่เป็นคนยังไง
บางทีเย่เฉินก็อิจฉากู้เย้นจงที่เป็นพ่อของกู้ชิวอี๋มากๆ
เพราะเขารู้จักพ่อของฉัน นานกว่าตัวฉันเองด้วยซ้ำ
เขารู้จักพ่อของฉัน มากกว่าฉันมากๆ
ในตอนนี้ เขารู้สึกอิจฉาเฮ่อหย่วนเจียงมากๆ
เพราะเขารู้สึกว่า เฮ่อหย่วนเจียงเข้าใจแม่ของเขาเอง มากกว่าตัวเขาเองด้วยซ้ำ
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินถอนหายใจเบาๆและพูด:"พูดเรื่องพวกนี้ก็ไม่มีประโยชน์ ถึงแม้ฉันจะไม่อยากใช้เงินของตระกูลเย่ แต่ฉันก็ต้องยอมรับ ถ้าไม่มีเงินจากตระกูลเย่ ตอนนี้ฉันอาจจะเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าตระกูลผู้หญิงและถูกผู้คนดูถูกอยู่ก็ได้..."
เฮ่อหย่วนเจียงถอนหายใจและพูด:"หลายปีมานี้คุณลำบากมากๆ อันที่จริงฉันขอพูดคำหนึ่ง ถ้าพ่อกับแม่ของคุณยังมีชีวิตอยู่ คุณต้องกลายเป็นคนที่มีเงินมากที่สุดในโลกอย่างแน่นอน ถึงแม้ฉันจะไม่รู้จักพ่อของคุณ แต่ฉันก็เคยได้ยินชื่อเสียงของเขา สมัยนั้นตระกูลเย่อาศัยความสามารถของพ่อกับแม่ของคุณ จึงมีอย่างทุกวันนี้ได้!"
"ฉันขอพูดตามตรงเลย ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเย่ในตอนนี้ อย่างน้อยมี 50% มาจากความสามารถของพ่อกับแม่ของคุณ และสิ่งที่ตระกูลเย่ให้คุณในตอนนี้ มันน้อยกว่า10% ของทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเย่ พูดกันตามตรง ตระกูลเย่ให้คุณน้อยเกินไป!"
เย่เฉินส่ายหัวและฝืนยิ้ม:"เรื่องพวกนี้มันไม่สำคัญอีกต่อไป ในตอนนี้ฉันต้องการสร้างอาณาจักรของตัวเอง เพราะจนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้ว่าพ่อกับแม่ของฉันตายเพราะอะไร การเสียชีวิตของพ่อกับแม่เกี่ยวกับตระกูลเย่หรือเปล่า ดังนั้นฉันก็เลยต้องการสร้างอำนาจและอาณาจักรของตัวเองให้เหนือกว่าตระกูลเย่ และเหนือกว่าตระกูลซู ถ้าเป็นอย่างนั้น ในอนาคตถ้าฉันรู้ว่าใครเป็นคนสังหารพ่อแม่ของฉัน ฉันก็จะได้มีอำนาจที่สามารถทำให้พวกเขาต้องชดใช้อย่างสาสม"
เฮ่อหย่วนเจียงเข้าใจทันทีและเอ่ยปากพูด:"ดังนั้นคุณก็เลยต้องการทำการขนส่งทางทะเลใช่ไหม?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...