ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2510

"ใช่"เย่เฉินพยักหน้าและพูด:"ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้จักตระกูลซูมากน้อยแค่ไหน สมัยนั้นตระกูลซูกับพ่อของฉันไม่ค่อยถูกกัน และตระกูลซูยังก่อตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ด้วย พวกเขารวมตัวกันหลายตระกูลเพื่อต่อสู้กับพ่อของฉัน ในสายตาของฉัน ตระกูลซูก็คือศัตรู ตอนนี้ธุรกิจการขนส่งทางทะเลของตระกูลซูหยุดชะงักอย่างสมบูรณ์ ฉันรู้สึกว่าตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีที่เราจะไปทำธุรกิจนี้ ดังนั้นฉันก็เลยมีความคิดที่จะทำธุรกิจด้านนี้"

ขณะพูด เย่เฉินก็ถามทันที:"เดิมทีฉันจะให้ตงเสวี่ยนมาดูแลธุรกิจนี้ แต่เธอบอกว่าถ้าคนที่จะมาดูแลธุรกิจนี้จะต้องเข้าใจการค้าระหว่างประเทศ กฎหมาย ข้อบังคับและนโยบายภาษีของประเทศต่างๆ เธอรู้สึกว่าตัวเองยังไม่มีความสามารถขนาดนี้ ดังนั้นเธอก็เลยแนะนำคุณให้กับฉัน..."

"และบังเอิญ เมื่อคืนพวกเราก็พึ่งเจอกัน ดังนั้นวันนี้ฉันก็เลยมาหาคุณด้วยตัวเอง เพื่อขอให้คุณมาช่วยงานของฉัน และฉันก็คิดไม่ถึงจริงๆว่าคุณจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับแม่ของฉัน

เฮ่อหย่วนเจียงนิ่งเงียบไปสักครู่และเอ่ยปากพูด:"เย่เฉิน ตอนนี้คุณเลือกที่เริ่มธุรกิจการขนส่งทางทะเล มันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องมากๆ"

"ในอนาคตสัดส่วนของการค้าระหว่างประเทศจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆอย่างแน่นอน เพราะบริษัทขนาดใหญ่ต่างๆก็ได้ริเริ่มห่วงโซ่อุปทานระดับโลกมากขึ้นเรื่อยๆ ยกตัวอย่างเช่นอุตสาหกรรมรถยนต์ รถยนต์หนึ่งคัน จะใช้เหล็กกล้าที่ผลิตจากบราซิลและออสเตรเลีย ใช้ยางรถยนต์จะผลิตจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และแผงควบคุมที่แม่นยำจากอเมริกา เยอรมนี และญี่ปุ่น จากนั้นก็ใช้แรงงานของประเทศจีนในการประกอบรถยนต์"

"ในจำนวนนี้ การขนส่งวัตถุดิบ อะไหล่และรถยนต์ ซึ่งส่วนใหญ่ต้องอาศัยการขนส่งทางเรือ"

"ไม่ต้องพูดถึงอุตสาหกรรมรถยนต์ที่มีขนาดใหญ่ แม้แต่อุตสาหกรรมเสื้อผ้า ตอนนี้มันก็เป็นห่วงโซ่อุปทานระดับโลกเหมือนกัน เสื้อโค้ตที่คุณซื้อมาในราคาสองสามร้อยหยวน มันอาจจะใช้ผ้าฝ้ายจากอเมริกา ใช้ผ้าที่ผลิตในประเทศจีน ใช้ซิปที่ผลิตจากญี่ปุ่น จากนั้นค่อยใช้แรงงานจากเวียดนาม บังกลาเทศและโรมาเนียเพื่อตัดเย็บ จากนั้นค่อยใช้เรือในการขนส่งจากประเทศผู้ผลิตเข้ามาในประเทศจีน จากนั้นค่อยขายให้คุณ"

"หลังจากห่วงโซ่อุปทานของโลกยิ่งอยู่ยิ่งมาก ธุรกิจการขนส่งทางทะเลก็จะเติบโตมากขึ้น ตอนนี้ตระกูลซูพึ่งถูกถอนใบอนุญาตการจนส่งทางทะเล มันจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะเปลี่ยนแปลงอุตสาหกรรมการขนส่งทางทะเลภายในประเทศ"

เย่เฉินพยักหน้าและถาม:"ด็อกเตอร์เฮ่อ ไม่ทราบว่าคุณจะยอมช่วยฉันในเรื่องนี้ไหม? คุณต้องการอะไรก็บอกมาได้เลย!"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของเฮ่อหย่วนเจียงแดงก่ำ พูดด้วยความรู้สึกผิด:"ตั้งแต่วันที่เธอได้รับการวินิจฉัย ฉันก็ตระหนักได้ทันที ฉันได้ทำเรื่องผิดพลาดตั้งมากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา"

"เงินเป็นสิ่งสำคัญ แต่มันไม่ได้สำคัญที่สุด เงินซื้อความรักไม่ได้ เงินซื้อครอบครัวไม่ได้ และเงินก็ซื้อความแข็งแรงของสุขภาพไม่ได้"

"ถึงแม้ฉันจะสามารถหาเงินได้จำนวนมหาศาล แต่ก็แลกชีวิตของภรรยาไม่ได้ และไม่สามารถทำให้ลูกสาวยกโทษให้ฉันได้..."

"ดังนั้น ในเวลานั้น ฉันก็เลยสาบานกับเธอ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป เฮ่อหย่วนเจียงจะสอนแค่หนังสือ และจะไม่ยอมเป็นทาสของเงินอีก!"