ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2512
"ในตอนนั้นจ็อบส์มองว่าเธอเป็นแขกผู้อันทรงเกียรติมากๆ ในขณะที่บริษัทแอปเปิลมีมูลค่าทางตลาดหลักทรัพย์หลายพันล้านดอลลาร์ เธอได้ใช้เงินหลายร้อยล้านดอลลาร์เพื่อซื้อหุ้นของบริษัทแอปเปิล10%!"
"และตอนนี้ บริษัทแอปเปิลมีมูลค่าทางตลาดหลักทรัพย์สองล้านล้านดอลลาร์ ถ้าคิดเป็นเงินหยวนก็มากกว่าสิบห้าล้านล้านหยวน!"
"ตอนนั้นที่แม่ของคุณลงทุนและได้หุ้นมา10% หลังจากผ่านการลดลงไปหนึ่งรอบ ตอนนี้น่าจะยังมีหุ้นอยู่ประมาณ 6%!"
"ถ้าคิดเป็นเงินหยวนจะมีมูลค่าเท่าไหร่? น่าจะประมาณเก้าแสนล้านหยวน!"
"ในตอนนั้นแม่ของคุณไม่ได้ลงทุนแค่บริษัทแอปเปิลของจ็อบส์ เธอยังลงทุนกับรุ่นน้องในมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดที่ชื่อแลร์รีเพจด้วย"
"แลร์รีเพจคือผู้ก่อตั้งกูเกิล มีกูเกิลเสิร์ชเอนจิ้น กูเกิลแผนที่ ระบบแอนดรอยด์ของมือถือ และแอลฟาโกะที่เป็นกระดานหมากล้อมที่ดังมากๆก่อนหน้านี้ ระบบพวกนี้ล้วนแล้วแต่เป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัทนี้"
"ตอนนี้บริษัทกูเกิลมีมูลค่าทางตลาดมากกว่าหนึ่งล้านล้านดอลลาร์ และธุรกิจเงินร่วมลงทุนของแม่คุณ ก็ลงทุนในบริษัทนี้เหมือนกัน และถือหุ้นมากกว่า10%!"
"ดังนั้น รายได้ที่แม่ของคุณได้ลงทุนในสองบริษัทแห่งนี้ มันมากกว่าทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเย่ ถ้าหากรวมรายได้จากการลงทุนทั้งหมดของแม่คุณในตอนนั้น แม้แต่ตระกูลซูกับตระกูลเย่รวมกันก็สู้ไม่ไหว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงทรัพย์สินของตระกูลอานทั้งหมด"
เมื่อเย่เฉินได้ยินเรื่องนี้ เขาก็อึ้งไปเลย!
Naspers Groupในแอฟริกาใต้ได้ลงทุนกับTencentเป็นเงินสามสิบกว่าล้านดอลลาร์ ตอนนี้เขากำไรเป็นเงินหนึ่งแสนสามหมื่นล้านดอลลาร์!
นี่ก็คือเสน่ห์ของการลงทุน หากคุณสามารถคว้าหุ้นที่มีศักยภาพได้ คุณจะได้กำไรหลายพันเท่า
เรื่องพวกนี้ เป็นเรื่องการลงทุนที่ประสบความสำเร็จที่คนจีนคุ้นหูมากๆ
แต่เย่เฉินคาดคิดไม่ถึงจริงๆ คุณแม่ที่ดูอ่อนโยนและมีคุณธรรม มีความรู้และมารยาท เธอยังเคยมีประวัติการลงทุนที่รุ่งโรจน์เช่นนี้!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...