ในเวลานี้ เฮ่อหย่วนเจียงถอนหายใจและพูดเบาๆ:"ความสำเร็จของแม่คุณในตอนนั้น ไม่สามารถพูดทั้งหมดออกมาโดยเวลาอันสั้น ถ้าคุณมีโอกาสไปที่ซิลิคอนแวลลีย์ หาเจ้าของบริษัทชั้นนำสักคน และบอกพวกเขาว่าแม่ของคุณชื่ออานเฉิงซี พวกเขาจะปฏิบัติต่อคุณเหมือนคุณเป็นแขกอันทรงเกียรติ และพวกเขาก็จะต้อนรับคุณอย่างดีแน่นอน..."
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:"ถ้าฉันไม่ได้เจอคุณ ฉันก็คงไม่ได้รู้เรื่องต่างๆเกี่ยวกับคุณแม่..."
เฮ่อหย่วนเจียงมองหน้าเขา ยิ้มเบาๆและพูด:"แม่ของคุณมีสายตาที่เฉียบแหลม มีความคิดที่ก้าวไกล คนอย่างพวกเราตามเธอไม่ทันจริงๆ"
"ในสมัยนั้น พวกเราไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าแม่คุณทำไมถึงลงทุนบริษัทเหล่านั้น หลายบริษัทที่แม่ของคุณลงทุนนั้น ในสายตาพวกเรามันไม่มีศักยภาพในการพัฒนาเลย"
"ยกตัวอย่างเช่นบริษัทแอปเปิล ตอนที่แม่ของคุณไปลงทุน พวกเรารู้สึกว่าบริษัทนี้ไม่มีอนาคต เพราะสมัยนั้นไม่มีiphone แม้แต่iPodก็ยังไม่มีเลย บริษัทแอปเปิลในตอนนั้นบริหารงานไม่ค่อยดีนัก"
"ในเวลานั้น พ่อและแม่ของคุณได้กลับมาที่ประเทศจีนเพื่อคลอดคุณ จ็อบส์ก็พึ่งจะได้กลับมาบริหารบริษัทแอปเปิล ทุกคนคิดว่าบริษัทแอปเปิลคงยากที่จะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง เมื่อแม่ของคุณทราบเรื่องที่จ็อบส์ต้องการระดมเงินทุน เธอก็บินมาที่อเมริกาเลย เธอไปนั่งคุยกับจ็อบส์ในช่วงบ่าย และตัดสินใจที่จะลงทุนกับเขาทันที"
"คนที่มองการณ์ไกลแบบนี้ เก่งกว่าคนทั่วไป 99.9% คนประเภทนี้ถ้าอยู่ในด้านธุรกิจ ก็จะเป็นผู้เชี่ยวชาญและเป็นนักวางกลยุทธ์การลงทุนอย่างแท้จริง!"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เฮ่อหย่วนเจียงหัวเราะเบาๆและพูดอีกว่า:"แม้แต่ตระกูลรอธไชลด์ที่ครองอำนาจมาสองร้อยกว่าปี ก็ให้ความนับถือแม่ของคุณ คุณไม่รู้หรอกว่าสมัยนั้นตระกูลรอธไชลด์หวังจะแต่งงานกับตระกูลอานมากแค่ไหน..."
เย่เฉินพยักหน้า แต่ก็พูดอย่างหนักแน่น:"ด็อกเตอร์เฮ่อ ขอบคุณมากๆ แต่ฉันยังไม่คิดจะไปเจอคุณปู่ เพราะฉันกับเขาเจอหน้ากันไม่กี่ครั้ง และมันผ่านมาหลายปีแล้ว บางทีเขาอาจจะไม่คิดว่าฉันเป็นคนในครอบครัวก็ได้ และก็เป็นอย่างที่คุณพูด สมัยนั้นเขาก็ไม่ชอบเรื่องที่คุณแม่แต่งงานกับคุณพ่อ บางทีเขาอาจจะไม่อยากเจอฉันก็ได้"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินหัวเราะเยาะตัวเองและพูด:"ถึงแม้หลายปีที่ผ่านมา ฉันเป็นแค่ไอ้ยากจนคนหนึ่ง แต่ตอนนี้ ฉันหวังว่าจะใช้ความสามารถของตัวเองเดินไปข้างหน้าทีละก้าวๆ ไม่ว่าจะเป็นตระกูลซูหรือตระกูลเย่ หรือว่าตระกูลชั้นนำอื่นๆ ถ้าพวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของพ่อกับแม่ ฉันหวังว่าจะใช้ความสามารถของตัวเอง เอาชนะพวกเขาด้วยมือของตัวเอง!"
เมื่อเฮ่อหย่วนเจียงได้ยินคำพูดเหล่านี้ของเย่เฉิน เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจและพูด:"เย่เฉิน ฉันเข้าใจความคิดของคุณ และเข้าใจการตัดสินใจของคุณ แต่ว่าด้วยความแข็งแกร่งที่คุณมีในตอนนี้ ถ้าจะทำเรื่องเหล่านี้ได้สำเร็จ มันยังอีกยาวไกล!"
ขณะพูด เขาก็พูดเสริมอีกว่า:"การขนส่งทางทะเลเป็นโปรเจกต์ที่สำคัญมากๆ การลงทุนคงใช้เงินสูงถึงหลายหมื่นล้าน ฉันแนะนำให้คุณระมัดระวังกับการลงทุนครั้งนี้ด้วย"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...