ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2514

เฮ่อหย่วนเจียงรู้สึกว่าในมือของเย่เฉินมีแค่ตี้เหากรุ๊ปและมีเงินแค่หนึ่งหมื่นล้านเท่านั้น

ถ้าเอาทั้งสองอย่างมาร่วมกัน มันก็มีมูลค่าแค่หนึ่งแสนล้านกว่าๆเท่านั้น ถ้าเขาอยากจะต่อกรกับตระกูลเย่หรือตระกูลซู โอกาสชนะแทบจะเป็นศูนย์

ในเวลานี้เย่เฉินหัวเราะเบาๆและพูดว่า:"ด็อกเตอร์เฮ่อ ฉันขอพูดตามตรง ในมือของฉันยังมีเงินสดอยู่หลายหมื่นล้าน และฉันยังมีบริษัทผลิตยาอีกด้วย ตอนนี้บริษัทนี้กำลังไปได้ดี และได้กำไรปีละหลายหมื่นล้าน ปีหน้าอาจจะได้กำไรเกินแสนล้าน เงินส่วนนี้มันเพียงพอที่จะให้ฉันไปดำเนินโปรเจกต์นี้"

เฮ่อหย่วนเจียงถามด้วยความประหลาดใจ:"คุณยังมีบริษัทผลิตยาที่ทำกำไรได้ปีละหมื่นล้านเหรอ?! บริษัทนั้นชื่ออะไร?"

เย่เฉินเอ่ยปากพูด:"บริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ไม่ทราบว่าด็อกเตอร์เฮ่อเคยได้ยินบริษัทนี้ไหม?"

เฮ่อหย่วนเจียงรู้สึกตกใจมากๆและเอ่ยปากพูด:"คือบริษัทที่ผลิตยากระเพาะเก้าเสวียนใช่ไหม?!"

เย่เฉินพยักหน้า:"ใช่ครับ ตอนนี้ผลิตภัณฑ์หลักของพวกเราก็คือยากระเพาะเก้าเสวียน"

"โอ้พระเจ้า!"เฮ่อหย่วนเจียงอุทานออกมาและพูด:"ตอนนี้ยากระเพาะเก้าเสวียนเป็นยาที่รู้จักไปทั่วโลก! ฉันมีปัญหาเรื่องกระเพาะกับลำไส้เล็กน้อย ช่วงก่อนฉันก็กินยานี้ไปห่อหนึ่ง อาการก็หายไปเลย เมื่อก่อนฉันไม่กล้ากินอาหารดิบ ไม่กล้ากินของเย็น ไม่กล้ากินของเผ็ด ตอนนี้ฉันมียากระเพาะเก้าเสวียน ไม่ว่าจะเป็นอาหารเสฉวนหรืออาหารหูหนาน หม้อไฟจุงกิง อาหารญี่ปุ่น ฉันก็ทานได้อย่างสบาย..."

ขณะพูด เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจและพูด:"พูดจากใจจริง ตอนนี้เป็นโอการที่ดีที่คุณจะเริ่มธุรกิจการขนส่งทางทะเล ตอนนี้ตลาดในส่วนนี้ก็ยังว่างอยู่ และคุณก็มีเงินสดด้วย คุณสามารถสร้างกองเรือขนส่งขนาดใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ดำเนินและพัฒนาธุรกิจได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน..."

"น่าเสียดายที่ฉันไม่สามารถผิดคำสัญญาเพื่อไปช่วยคุณ และมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์จินหลิงก็คาดหวังในตัวฉันมากๆ พวกเขาหวังว่าฉันจะสามารถทำให้วิชาเศรษฐศาสตร์ของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์จินหลิง กลายเป็นวิชาที่ดีที่สุดในประเทศ และฉันก็อยากจะช่วยเหลือบ้านเกิดของตัวเอง และหวังว่าจะสามารถพัฒนาคนรุ่นใหม่ให้กับประเทศ..."

เย่เฉินพยักหน้าและพูด:"ด็อกเตอร์เฮ่อ เรื่องที่คุณพูดฉันเข้าใจดี เมื่อเทียบกันแล้ว งานที่คุณทำอยู่ในตอนนี้มันมีคุณค่าต่อสังคม และมันก็สำคัญต่อสังคมมากๆ ตัวฉันเองก็เข้าใจเรื่องนี้ดี!"

เฮ่อหย่วนเจียงนิ่งเงียบไปชั่วครู่ จู่ๆก็คิดอะไรบางอย่างออก พูดด้วยความดีใจ:"เย่เฉิน! ถ้าคุณไม่รังเกียจละก็ ให้ลูกสาวของฉันไปช่วยงานคุณได้ไหม!"