ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2515
"ลูกสาวของคุณ?!"
เย่เฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ในเวลานี้ เฮ่อหย่วนเจียงก็อธิบายทันที:"ลูกสาวของฉันอายุพอๆกับคุณ และพึ่งจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดเมื่อปีที่แล้ว และทำงานที่ Goldman Sachs ที่วอลล์สตรีท แต่ช่วงก่อนเธอพึ่งลาออกจากที่นั่น ฉันตั้งใจจะให้เธอกลับมาทำงานที่ประเทศจีน แต่ลูกสาวไม่ค่อยชอบฉันและค่อนข้างดื้อรั้น ฉันพูดอะไรเธอก็ไม่ฟัง"
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะถามเขา:"ด็อกเตอร์เฮ่อ ถ้าฉันจะร่วมมือกับเธอ เธอจะยอมตกลงเหรอ?"
เฮ่อหย่วนเจียงรีบพูดทันที:"ฉันกำลังเกลี้ยกล่อมเธออยู่ เพราะตอนนี้เศรษฐกิจภายในประเทศจีนดีมากๆ และแข็งแกร่งกว่าสหรัฐอเมริกาและยุโรป ในแง่ของศักยภาพและการพัฒนาในอนาคต เศรษฐกิจในประเทศดีกว่าต่างประเทศมากๆ ตอนนี้เธอเริ่มให้ความสนใจกับธุรกิจในประเทศแล้ว แต่เพราะเธอไม่ค่อยชอบฉัน เธอก็เลยไม่ยอมกลับมา ฉันคิดว่าถ้าคุณไปพูดกับเธอ เธอน่าจะยอมตกลง"
ขณะพูด เฮ่อหย่วนเจียงก็รีบพูดเสริมว่า:"ถึงแม้ลูกสาวของฉันจะไม่ใช่อัจฉริยะ แต่เธอเก่งมากๆด้านการเงินและการบริหาร ถ้าคุณสามารถเกลี้ยกล่อมให้เธอมาช่วยงานของคุณได้ ฉันก็จะคอยช่วยเธออยู่เบื้องหลัง เมื่อถึงเวลานั้นก็หมายถึงพวกเราสองพ่อลูกทำงานให้คุณ และฉันจะไม่ยอมออกหน้า ฉันจะเป็นคนวางแผนกลยุทธ์เท่านั้น ถ้าทำแบบนี้ฉันก็ไม่ได้ทำผิดกับคำสัญญา"
เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดนี้ ก็รู้สึกดีใจมากๆ
เดิมทีเขาหวังจะได้ตัวด็อกเตอร์เฮ่อมาช่วยงาน แต่เมื่อดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ ด็อกเตอร์เฮ่อไม่สามารถช่วยงานเขาได้โดยตรง
แต่ถ้าสามารถเกลี้ยกล่อมลูกสาวของเขามาร่วมงานได้ ก็จะได้รับความช่วยเหลือต่างๆจากด็อกเตอร์เฮ่อ และยังมีลูกสาวที่ทำงานเก่งเพิ่มมาอีกหนึ่งคนด้วย
เย่เฉินพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม:"พูดกับตามตรง เธอมีนิสัยดื้อรั้นนิดหน่อย"
"เธอไม่ได้แค่ดื้อรั้นนิดหน่อย!"เฮ่อหย่วนเจียงพูดด้วยความโกรธ:"คุณรู้ไหมว่าเรื่องที่ทำให้ฉันโกรธมากๆคืออะไร?"
เย่เฉินถามด้วยความสงสัย:"คือเรื่องอะไร?"
เฮ่อหย่วนเจียงอยากจะพูดออกมา แต่จู่ๆเขาก็ลังเลเล็กน้อยที่จะพูดมัน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...