ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2517
เย่เฉินรู้ตัวดี ตัวเองไม่ได้ขาดเงิน แต่ขาดคนที่มีความสามารถ
การทำธุรกิจไม่ใช่แค่การขยับปากหรือจินตนาการก็จะประสบความสำเร็จได้
โดยเฉพาะการบริหารบริษัท จำเป็นต้องใช้คนที่มีความสามารถ ถึงจะสามารถทำให้บริษัทใหญ่โตมากขึ้น
ตอนนี้เย่เฉินมีสองบริษัทอยู่ในมือ
บริษัทแรกคือตี้เหากรุ๊ป ส่วนอีกบริษัทคือบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน
ตี้เหากรุ๊ปมีหวังตงเสวี่ยนค่อยดูแล บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนก็ให้เว่ยเลี่ยงดูแลจัดการ
นอกจากสองบริษัทนี้แล้ว ถ้าอยากจะเริ่มธุรกิจใหม่ ก็จะติดอยู่ที่ไม่มีคนที่มีความสามารถมาดูแล
หงห้าเป็นคนที่จงรักภักดี แต่เป็นคนหยาบ เป็นคนที่ทำตามคำสั่งได้ แต่ถ้าต้องใช้สมองในการทำงานใหญ่ เขาก็ยังไม่มีความสามารถพอที่จะทำงานนั้นได้
ส่วนคนที่เหลือ ไม่ว่าจะเป็นฉินกาง หวังเจิ้งกาง หลี่ไท่หลายหรือซ่งหวั่นถิง พวกเขาต่างมีธุรกิจเป็นของตัวเอง เย่เฉินก็คงไม่สามารถบอกให้พวกเขาปล่อยธุรกิจของตัวเอง เพื่อมาช่วยเขาทำงานได้
ดังนั้น ในตอนนี้เย่เฉินจำเป็นต้องมาหาคนที่มีความสามารถด้วยตัวเอง
ถ้าหากมีทีมผู้บริหารที่แข็งแกร่ง ไม่เพียงแต่จะประสบความสำเร็จในด้านการขนส่งทางทะเลเท่านั้น แต่ในอนาคตยังสามารถขยายธุรกิจไปยังสาขาต่างๆได้อีกด้วย
เพราะว่าหาคนที่มีความสามารถนั้นยากมากๆ ดังนั้นเย่เฉินกระตือรือร้นที่จะได้ลูกสาวของเฮ่อหย่วนเจียงมาช่วยงาน
"อืม"เฮ่อหย่วนเจียงพูดด้วยรอยยิ้ม:"ฉันจำได้ว่าได้ข่าวว่าคุณเกิดแล้วช่วงฤดูใบไม้ผลิ จือชิวเกิดครึ่งปีหลังในช่วงฤดูต้นใบไม้ร่วง ในตอนนั้นใบไม้กำลังร่วง ดังนั้นฉันก็เลยตั้งชื่อเธอว่าจือชิว"
ขณะพูด เฮ่อหย่วนเจียงก็พูดอีกว่า:"คุณต้องจำคำพูดของฉันเอาไว้ให้ดีๆ ตอนที่คุณเพิ่มเธอเป็นเพื่อนห้ามพูดถึงฉันเด็ดขาด"
"ได้ครับ"เย่เฉินรีบพูดทันที:"ลุงเฮ่อโปรดวางใจ ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง"
เฮ่อหย่วนเจียงหัวเราะและตบไหล่ของเย่เฉินเบาๆและพูดว่า:"เย่เฉิน ความสัมพันธ์ของลุงเฮ่อกับลูกสาวจะดีขึ้นหรือเปล่าก็อยู่ที่ตัวคุณแล้วนะ! คุณต้องทำอย่างสุดความสามารถ และอย่ายอมแพ้อะไรง่ายๆละ!"
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"ลุงเฮ่อโปรดวางใจ ฉันเป็นคนที่ไม่ทำจนถึงที่สุดจะไม่ยอมแพ้ ถ้าลูกสาวของคุณไม่ยอมรับปาก ขอแค่คุณลุงรับปาก ฉันจะไปจับตัวเธอกลับมาจากประเทศซีเรียด้วยตัวเอง!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...