เย่เฉินคาดคิดไม่ถึงจริงๆว่าเฮ่อจือชิวจะตอบปฏิเสธตัวเองทันที แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ ดังนั้นเขาก็เลยส่งข้อความกลับไป:"ฉันนึกว่าคุณเฮ่อยังอยู่ที่อเมริกา คาดคิดไม่ถึงจริงๆว่าคุณจะอยู่ที่ประเทศซีเรีย ไม่ทราบว่าคุณไปทำอะไรที่ประเทศซีเรีย?"
เฮ่อจือชิวตอบกลับ:"ฉันกับเพื่อนนักเรียนมหาลัยหลายๆคน มาที่นี่เพื่อถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับสงคราม จากนั้นก็ใช้สารคดีดังกล่าวในการเปิดกองทุนการกุศลเพื่อต่อต้านสงคราม"
เย่เฉินรีบพูดทันที:"ถ้าคุณเฮ่อต้องการทำกองทุนการกุศลเพื่อต่อต้านสงคราม ฉันสามารถบริจาคเงินก้อนหนึ่งให้คุณ แต่ถ้าคุณเฮ่อสามารถมาร่วมงานระยะยาวกับฉัน ถ้างั้นฉันจะบริจาคเงินให้กองทุนการกุศลสามสิบล้านดอลลาร์เลย"
ขณะพูด เย่เฉินก็พูดอีกว่า:"พูดกันตามตรง ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินอย่างพวกคุณ ไปถ่ายทำสารคดีที่ประเทศซีเรีย นี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกคุณควรทำ ถนัดด้านไหนก็ควรไปทำด้านนั้น ทำสารคดีก็ควรให้ผู้เชี่ยวชาญด้านสารดีเป็นคนไปถ่ายทำ และผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินอย่างพวกคุณ ควรทำทุกอย่างเพื่อสร้างความมั่งคั่งและเพิ่มตำแหน่งงานต่างๆให้สังคม"
เฮ่อจือชิวตอบกลับ:"คุณเย่ คำพูดของคุณมีเหตุผลมากๆ แต่ฉันขอพูดตามตรง สถานการณ์ในประเทศซีเรียอันตรายมากๆ ถึงแม้จะเป็นทีมถ่ายทำสารคดีมืออาชีพก็ไม่ยอมเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ เพื่อถ่ายทำสารคดีในแนวหน้าของสนามรบ"
"นอกจากนี้ พวกเรายังเห็นวิธีการถ่ายทำสารคดีของทีมอเมริกาและยุโรป พวกเขาพยายามอยู่ห่างจากแนวหน้าของสนามรบ และมุมถ่ายสารคดีของพวกเขาก็แคบมากๆ และพวกเขาก็ได้รับอิทธิพลจากกระแสตะวันตก ไม่เปิดเผยความทารุณของสงคราม แต่พวกเขากลับสรรเสริญและปิดบังความโหดเหี้ยมของสงคราม
"สารคดีที่คนพวกนี้ถ่ายออกมา มันไม่สามารถทำให้คนของโลกภายนอกรับรู้ถึงความโหดเหี้ยมของสงครามได้ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ผู้คนที่อยู่ในยุคสงบสุขตระหนักถึงเรื่องการต่อต้านสงคราม"
ขณะพูด เย่เฉินจงใจเปลี่ยนเรื่องพูด และถามเธอว่า:"คุณเฮ่อ ไม่รู้ว่าคุณอาศัยอยู่ในประเทศซีเรียเป็นยังไงบ้าง? เสบียงและอาหารเพียงพอต่อความต้องการไหม และความปลอดภัยของพวกคุณยังโอเคอยู่ไหม?"
เฮ่อจือชิวตอบกลับ:"ตรงที่พวกเราอาศัยอยู่นั้นลำบากมากๆ เพราะตรงนี้อยู่ในช่วงสงครามและพวกเราขาดแคลนเสบียงและอาหารมากๆ สำหรับความปลอดภัยของพวกเรานั้น รัฐบาลได้ส่งทหารหลายนายมาปกป้องพวกเรา โดยรวมแล้วยังอยู่ในสถานการณ์ที่ปลอดภัย
เฮ่อหย่วนเจียงที่อยู่ข้างได้ยินคำพูดเหล่านี้ ก็รู้สึกโล่งใจทันที

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...